شبیه سازی شهرها با استفاده از قطعات لگو

به گزارش ایمنا، احساس تعلق واژه ای کلیدی در فرهنگ شهروندی است. مشارکت برای رفع مشکلات و بهبود راهکارها و مناسبات شهری، رعایت قوانینی که حقوق دیگران را تضمین می کند، ارائه ی ایده های نو و ... بخشی از این نیازمندی هاست که باید در احساس تعلق قوی و مطلوب هر شهروند نسبت به محیط پیرامونش جستجو شود. یکی از راهکارهای ایجاد این احساس تعلق در شهروندان استفاده از برنامه های رفاهی و به کارگیری ایده هایی است که هم به لحاظ سخت افزاری و هم نرم افزاری نوین و جذاب باشند و هم شهروندان را به اندیشیدین به حال و آینده ی شهر خود تشویق کنند. 



در همین راستا جریان رو به رشدی برای ساخت مدل های کوچکی از شهرها هم با استفاده از بازی های کامپیوتری و هم با استفاده از قطعات بازی لگو در کشورهای جهان ایجاد شده و در برخی از شهرها همچون لندن و کوالالامپور نمایشگاه هایی با نام « لگولند » یا « سرزمین لگو » برای نمایش مدل لگویی شهر برپا شده است که در آن کلیت شهر به همراه خدمات اضطراری مثل دفتر پلیس، آتش نشانی، فرودگاه ها، قطارها و سایر خدمات شهری شبیه سازی شده اند. 

 

البته ساخت میکروشهرها فقط به شبیه سازی شهرهای واقعی محدود نمی شود. مثلا « شانونیا » یک میکروشهر در حال رشد است که توسط شانون یانگ با استفاده از قطعات لگو ساخته شده است. این شهر آرمانی در بردارنده ی آسمان خراش هایی در میان رودخانه ها و کوهستان است که یک منظره ی شهری زیبا در آینده را تجسم می بخشد. این شهر به آسانی بر روی یک میز قرار می گیرد.
 


برای افرادی که علاقه مند به انجام فعالیت های بیشتر و جدی تری در این زمینه هستند حتی استانداردهایی برای ساختن یک میکروشهر از بلوک های شهری همبند تعریف شده اند و شهرهای لگویی که بر اساس این استانداردها ساخته شوند « میکروپولیس » نامیده می شوند. مثلا در این شهرها ارتفاع استاندارد معادل ۹ فوت (دو و نیم متر) است و تمام پیاده رو ها به اندازه ی یک قطعه لگو عرض دارند. این استاندارد به خالقان میکروشهرها اجازه می دهد که ساختمان ها و خیابان هایی از لگو بسازند، و با کنارهم قرار دادن آنها محلات و شهرها را خلق کنند. 

 

آنچه مسلم است ساختن چنین میکروشهرهایی کار آسانی نیست و تامین کردن حتی درصدی از جزئیات در چنین مقیاس کوچک و با تعداد قطعات نسبتا زیاد کار دشواری است. /۱۳ 

منابع:
- آفتاب 
- آتلانتیک سیتیز