به گزارش خبرگزای ایمنا، بازیهای آسیایی همواره یکی از مهمترین میدانهای ورزش قاره به شمار میرود؛ آوردگاهی که حضور در آن برای هر ورزشکاری یک افتخار بزرگ و دستیابی به مدال آن، نتیجه سالها تمرین، تلاش و رقابت است.
در چنین میدانی، نام استانها نیز در کنار نام ورزشکاران مطرح میشود و تعداد و کیفیت نمایندگان هر استان میتواند تصویری از وضعیت ورزش قهرمانی آن منطقه ارائه کند.
همدان که سابقهای طولانی در پرورش قهرمانان ملی و بینالمللی دارد، در دوره جدید بازیهای آسیایی با چهار نماینده راهی ناگویا میشود؛ چهار ورزشکار زن که هر یک در رشته خود مسیر متفاوتی را سپری کردهاند تا به پیراهن تیم ملی برسند و اکنون فرصت دارند در یکی از بزرگترین رویدادهای ورزشی قاره آسیا تواناییهای خود را به نمایش بگذارند.
با وجود این، تعداد چهار نماینده برای استانی با پیشینه ورزشی همدان، عددی قابل توجه نیست و نبود حتی یک ورزشکار مرد در ترکیب اعزامی، موضوعی است که بیش از هر چیز نگاهها را به وضعیت ورزش قهرمانی استان معطوف کرده است.
در این میان، امید همدان برای کسب مدال بیش از همه به نام کیمیا زارعی گره خورده است؛ قایقرانی که تجربه حضور در بازیهای آسیایی هانگژو را نیز در کارنامه دارد و این بار با انگیزهای مضاعف به دنبال جبران نتیجه دوره گذشته است.
زارعی و رویای عبور از چهارمی هانگژو
کیمیا زارعی در رشته رویینگ یکی از شناختهشدهترین ورزشکاران همدانی حاضر در ترکیب کاروان ایران در ناگویاست. او در دوره گذشته بازیهای آسیایی در هانگژو تا آستانه کسب مدال پیش رفت، اما در نهایت با قرار گرفتن در جایگاه چهارم، از رسیدن به سکوی قهرمانی بازماند.
چهارمی شاید در نگاه نخست نتیجهای قابل قبول برای یک ورزشکار در سطح بازیهای آسیایی باشد، اما برای زارعی به معنای از دست رفتن فرصتی بزرگ برای ایستادن روی سکو بود؛ جایگاهی که حالا به یکی از مهمترین انگیزههای او برای حضور دوباره در این رقابتها تبدیل شده است.
زارعی این بار با تجربه بیشتری وارد رقابتها میشود. حضور در هانگژو، شناخت فضای بازیهای آسیایی و رویارویی با رقبای قدرتمند قاره، تجربهای ارزشمند برای او به همراه داشته و همین موضوع میتواند در ناگویا به کمک این قایقران همدانی بیاید.
او در ماههای منتهی به بازیهای آسیایی تمرینات فشردهای را پشت سر گذاشته و امیدوار است نتیجه این تلاشها را در بزرگترین میدان قاره بگیرد.
برای زارعی، ناگویا تنها یک مسابقه دیگر در تقویم ورزشی نیست؛ فرصتی است برای عبور از خاطره چهارمی هانگژو و تبدیل آن جایگاه به سکویی برای افتخار.
رویینگ از جمله رشتههایی است که آمادگی جسمانی، توان روانی، هماهنگی حرکتی و تحمل فشار بالا در آن نقشی تعیینکننده دارد. ورزشکار باید در مسافتی مشخص، در کوتاهترین زمان ممکن بیشترین توان خود را به کار بگیرد و کوچکترین اشتباه میتواند فاصله میان مدال و قرار گرفتن در جایگاههای بعدی را رقم بزند.
به همین دلیل، حضور زارعی در ناگویا برای ورزش همدان اهمیت ویژهای دارد و بسیاری از نگاهها به عملکرد این بانوی قایقران دوخته شده است.
اگر زارعی بتواند در روز مسابقه بهترین عملکرد خود را ارائه کند، نام همدان میتواند در جمع مدالآوران بازیهای آسیایی قرار بگیرد؛ اتفاقی که علاوه بر ارزش فردی برای این ورزشکار، میتواند بار دیگر ظرفیت ورزش قهرمانی استان را در سطح ملی و آسیایی به نمایش بگذارد.
بربط؛ دومین حضور و انگیزه برای رسیدن به سکو
مریم بربط دیگر چهره شاخص همدان در بازیهای آسیایی ناگویاست. ملیپوش جودوی استان که پیش از این تجربه حضور در بازیهای آسیایی را داشته، برای دومین بار در این رویداد بزرگ قارهای روی تاتامی میرود.
تجربه نخستین حضور در بازیهای آسیایی برای هر ورزشکاری با فشار و هیجان زیادی همراه است؛ اما بربط اکنون این مرحله را پشت سر گذاشته و با شناخت بیشتری از شرایط رقابت در چنین سطحی به ناگویا میرود.
جودو از رشتههای سخت و پررقابت بازیهای آسیایی است و ورزشکاران حاضر در این رقابتها از بهترینهای کشورهای مختلف قاره هستند، در چنین شرایطی، رسیدن به مدال نیازمند آمادگی فنی و جسمانی بالا و البته تمرکز روانی در لحظات سرنوشتساز مسابقه است.
بربط با تجربهای که از دوره گذشته به دست آورده، این بار به دنبال نتیجهای بهتر است، حضور دوباره او در ترکیب تیم ملی نشان میدهد که همچنان یکی از مهرههای مورد اعتماد جودوی ایران محسوب میشود و این فرصت را دارد که در ناگویا برای رسیدن به سکوی بازیهای آسیایی تلاش کند.
برای ورزش همدان نیز موفقیت بربط اهمیت زیادی دارد؛ چرا که جودو یکی از رشتههایی است که استان در سالهای گذشته در آن چهرههای ملی متعددی داشته و کسب مدال در ناگویا میتواند جایگاه این رشته را در ورزش استان تقویت کند.
اکنون تاتامی ناگویا منتظر مریم بربط است؛ ورزشکاری که دومین تجربه آسیایی خود را پشت سر میگذارد و این بار با انگیزهای بیشتر به دنبال آن است که از تجربه دوره گذشته برای رسیدن به نتیجهای درخشانتر استفاده کند.
ایلوخانی؛ نخستین تجربه در بزرگترین میدان آسیایی
ستایش ایلوخانی، ملیپوش جوان تنیس روی میز همدان، دیگر نماینده استان در بازیهای آسیایی ناگویاست؛ ورزشکاری که برخلاف بربط و زارعی، برای نخستین بار فضای این رقابتها را تجربه میکند.
حضور در بازیهای آسیایی برای یک ورزشکار جوان میتواند نقطه عطفی در مسیر حرفهای او باشد. ایلوخانی در شرایطی به ناگویا میرود که تنیس روی میز آسیا یکی از سختترین عرصههای ورزشی قاره محسوب میشود و کشورهای شرق آسیا سالهاست قدرتهای اصلی این رشته را در اختیار دارند.
رقابت با ورزشکاران قدرتمند این کشورها کار سادهای نیست و به همین دلیل نمیتوان انتظار مدال را به عنوان هدف اصلی از حضور ایلوخانی مطرح کرد.
با این حال، قرار گرفتن در جمع ورزشکاران حاضر در بازیهای آسیایی، خود تجربهای بزرگ برای این ورزشکار جوان محسوب میشود.
ایلوخانی در ناگویا فرصت دارد با بهترینهای قاره روبهرو شود، فضای رقابت در بالاترین سطح آسیا را تجربه کند و از این میدان برای ادامه مسیر حرفهای خود بهره بگیرد.
ورزشکاران جوان برای رسیدن به سطح اول آسیا نیازمند تجربه حضور در چنین رقابتهایی هستند و ناگویا میتواند برای ایلوخانی آغاز مسیری باشد که در سالهای آینده او را به یکی از چهرههای اصلی تنیس روی میز ایران تبدیل کند.
از این منظر، حضور او تنها به نتیجه یک یا چند مسابقه خلاصه نمیشود؛ بلکه میتواند سرمایهگذاری برای آینده ورزش همدان در رشته تنیس روی میز باشد.
بختیاری؛ چهره تازهای که میتواند شگفتیساز شود
شیوا بختیاری، نماینده همدان در رشته تیراندازی با کمان کامپوند، دیگر ورزشکاری است که نامش در فهرست اعزامی استان به ناگویا قرار گرفته است.
بختیاری از چهرههای تازه ورزش استان در سطح بازیهای آسیایی است و حضور او در این رویداد، فرصتی مهم برای اثبات تواناییهایش محسوب میشود.
تیراندازی با کمان از جمله رشتههایی است که در آن تمرکز، آرامش، دقت و کنترل شرایط روحی اهمیت بسیار زیادی دارد. در فاصلهای که یک تیرانداز باید هدف را نشانه بگیرد، گاهی کوچکترین تغییر در تمرکز میتواند نتیجه مسابقه را تغییر دهد.
بختیاری در چنین شرایطی به میدان میرود و تلاش میکند بهترین عملکرد خود را به نمایش بگذارد. شاید پیشبینی مدال برای او دشوار باشد، اما ورزش قهرمانی بارها نشان داده است که میدانهای بزرگ میتوانند محل ظهور چهرههای تازه و رقم خوردن نتایج غیرمنتظره باشند.
از همین رو، بختیاری نیز میتواند یکی از امیدهای پنهان همدان در ناگویا باشد؛ ورزشکاری که اگر بتواند از ظرفیتهای خود به بهترین شکل استفاده کند، میتواند معادلات را تغییر دهد و نام خود را در میان چهرههای موفق این دوره از بازیها قرار دهد.
چهار نماینده و یک غیبت معنادار
با وجود اهمیت حضور چهار ورزشکار همدانی در بازیهای آسیایی، یک موضوع بیش از همه جلب توجه میکند؛ نبود هیچ نمایندهای از بخش مردان ورزش استان در ترکیب اعزامی به ناگویا.
همدان در این دوره تنها با چهار ورزشکار زن در بازیهای آسیایی حضور دارد و هیچ ورزشکار مردی از استان در این رویداد بزرگ قارهای شرکت نمیکند.
این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که همدان در رشتههای مختلف ورزشی از ظرفیتهای قابل توجهی برخوردار است و انتظار میرود در چنین میدانهایی سهم بیشتری داشته باشد.
کاهش تعداد ورزشکاران اعزامی استان در مقایسه با برخی دورهها و همچنین مقایسه با سهم برخی استانهای دیگر، پرسشهایی را درباره وضعیت پشتوانهسازی، شناسایی استعدادها، حمایت از قهرمانان و مسیر آمادهسازی ورزشکاران برای حضور در رقابتهای بینالمللی ایجاد کرده است.
بازیهای آسیایی تنها یک رویداد ورزشی نیست که نتیجه آن در روزهای برگزاری مسابقات مشخص شود؛ شمار ورزشکاران حاضر در این رقابتها حاصل سالها فعالیت در ردههای پایه، برگزاری مسابقات استعدادیابی، حمایت مالی، ایجاد زیرساخت و برنامهریزی برای رسیدن ورزشکاران به سطح ملی است.
از این منظر، حضور چهار ورزشکار همدانی در ناگویا را باید علاوه بر یک فرصت، هشداری برای آینده ورزش قهرمانی استان نیز دانست.
زنگ خطر برای ورزش قهرمانی همدان
همدان سابقه درخشانی در معرفی ورزشکاران ملی و بینالمللی دارد و در رشتههایی مانند کشتی، جودو، قایقرانی، وزنهبرداری، دوومیدانی، تیراندازی با کمان، تنیس روی میز و شماری دیگر از رشتهها، ورزشکاران این استان سابقه حضور در میادین مهم را داشتهاند.
اما تداوم حضور در سطح اول ورزش آسیا نیازمند برنامهای بلندمدت است؛ برنامهای که از ردههای پایه آغاز شود و تا تیمهای ملی ادامه پیدا کند.
کم بودن تعداد نمایندگان همدان در بازیهای آسیایی ناگویا میتواند نشانهای باشد که مسئولان ورزش استان باید آن را جدی بگیرند. اگرچه حضور چهار ورزشکار در چنین رویدادی به خودی خود افتخاری بزرگ است، اما برای استانی با این پیشینه و ظرفیت، هدف باید رسیدن به حضور گستردهتر و پایدارتر در کاروانهای ملی باشد.
موضوع مهم دیگر توجه به ورزشکاران مرد است، نبود نماینده مرد از همدان در این دوره از بازیها ضرورت بازنگری در روند شناسایی و پرورش استعدادهای مردان در رشتههای مختلف را بیش از پیش آشکار میکند.
ورزش قهرمانی بدون پشتوانهسازی مستمر نمیتواند پایدار بماند، قهرمانان امروز روزی از ردههای پایه وارد ورزش شدند و اگر مسیر رشد نسل بعدی از هماکنون طراحی نشود، فاصله میان استعدادهای موجود و حضور در میدانهای بزرگ بیشتر خواهد شد.
ناگویا؛ میدان آزمون چهار بانوی همدانی
با همه این نگرانیها، اکنون زمان رقابت فرا رسیده است و چهار ورزشکار همدانی باید تمام تمرکز خود را بر مسابقات بگذارند.
مریم بربط با تجربه دومین حضور خود در بازیهای آسیایی، به دنبال آن است که از تاتامی ناگویا با نتیجهای درخشان خارج شود.
کیمیا زارعی میخواهد خاطره چهارمی هانگژو را پشت سر بگذارد و این بار برای رسیدن به مدال پارو بزند.
ستایش ایلوخانی در نخستین تجربه آسیایی خود به دنبال کسب تجربه و اثبات تواناییهایش در برابر بهترینهای قاره است.
و شیوا بختیاری نیز تلاش میکند در تیراندازی با کمان کامپوند، از فرصت حضور در این میدان بزرگ برای ثبت یک نتیجه ارزشمند استفاده کند.
چهار ورزشکار، چهار مسیر متفاوت و چهار هدف؛ اما مقصد همه آنها یکی است: نمایش توان ورزش همدان در ناگویا.
برای استان همدان شاید مدال تنها معیار سنجش موفقیت نباشد، حضور در این سطح تجربهاندوزی ورزشکاران جوان، تثبیت جایگاه ورزشکاران باسابقه و ایجاد انگیزه برای نسل آینده نیز بخشی از دستاوردهای این حضور است. با این حال، ورزش همدان امیدوار است دستکم یکی از این چهار نماینده بتواند راه خود را به سکوی بازیهای آسیایی باز کند و سهم استان از مدالهای ناگویا را به ثبت برساند.
در این میان، نام کیمیا زارعی بیشتر از دیگران در فهرست امیدهای مدالآوری قرار گرفته است؛ ورزشکاری که یک بار تا یک قدمی سکو پیش رفته و حالا فرصت دارد چهارمی هانگژو را به خاطرهای از گذشته تبدیل کند.
ناگویا برای چهار ورزشکار همدانی فقط مقصد یک سفر ورزشی نیست؛ میدان آزمون سالها تلاش و تمرین است. آنها به نمایندگی از استانی به میدان میروند که انتظار دارد پرچمش در میان پرچمهای مدالآوران آسیا دیده شود.
اکنون باید منتظر ماند و دید چهار بانوی همدانی در آوردگاه ناگویا چه عملکردی از خود به جا میگذارند؛ آیا تجربه بربط به مدال منتهی میشود؟، آیا زارعی میتواند طلسم چهارمی هانگژو را بشکند؟ آیا ایلوخانی در نخستین تجربه آسیایی خود شگفتیساز میشود و آیا بختیاری میتواند در تیراندازی با کمان دست به کار بزرگی بزند؟
پاسخ این پرسشها در روزهای برگزاری بازیهای آسیایی مشخص خواهد شد، اما یک واقعیت از همین امروز روشن است؛ ورزش همدان برای حضور پررنگتر در میدانهای بزرگ آسیا، بیش از چهار نماینده نیاز دارد و ناگویا میتواند فرصتی برای درخشش این چهار ورزشکار و همزمان زنگ هشداری برای برنامهریزی آینده ورزش قهرمانی استان باشد.
بازیهای آسیایی ناگویا ۲۸ شهریور در استان آیچی ژآپن آغاز میشود؛ چهار ورزشکار همدانی به میدان میروند و چشمهای ورزش استان به آنهاست؛ چهار امید برای یک درخشش و شاید یک مدال آسیایی.
منبع: ایرنا
نظر شما