به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از سیانان، در یکی از خارقالعادهترین مشاهدات کیهانشناسی سالهای اخیر، پژوهشگران موفق به ثبت درخشانترین فوران نوری تاریخ از یک سیاهچاله ابرپرجرم شدهاند؛ پدیدهای که بهدلیل شدت بیسابقه نور آن لقب «سوپرمن» گرفته است. این انفجار عظیم از فاصلهای حدود ۱۰ میلیارد سال نوری شناسایی شده و در اوج درخشندگی خود نوری معادل ۱۰ تریلیون خورشید گسیل کرده است.
منشأ این نور خیرهکننده، هسته فعال یک کهکشان (AGN) است که در مرکز خود سیاهچالهای فوقالعاده عظیم دارد. این سیاهچاله با بلعیدن گاز و غبار اطراف، انرژی عظیمی آزاد کرده و منجر به فورانی شده که از تمام نمونههای پیشین فراتر رفته است. بررسیها نشان میدهد که جرم ستاره بلعیدهشده دستکم ۳۰ برابر جرم خورشید بوده و فرآیند بلعیدن هنوز در جریان است؛ پدیدهای که یکی از پژوهشگران آن را به «ماهی که نیمی از بدن شکار هنوز در گلویش مانده» تشبیه کرده است.
مطالعه این رویداد که در نشریه Nature Astronomy منتشر شده، با دادههای تلسکوپهای Zwicky Transient Facility و Catalina Survey در رصدخانه پالومار کالیفرنیا انجام شد. در ابتدا تصور میشد که این رویداد نوعی بلازار یا فوران معمولی از یک هسته فعال باشد، اما مشاهدات بعدی با تلسکوپ «کِک» در هاوایی نشان داد که درخشندگی آن ۳۰ برابر بیشتر از هر فوران شناختهشده دیگر است.
پژوهشگران نتیجه گرفتهاند که این انفجار حاصل یک «رویداد گسست کشندی» است؛ زمانی که ستارهای بیش از اندازه به سیاهچاله نزدیک شده و در اثر نیروی گرانش فوقالعاده، از هم پاره میشود، این کشف نهتنها به درک بهتر از رفتار سیاهچالهها کمک میکند، بلکه نشان میدهد در نواحی مرکزی کهکشانها جمعیت ستارگان پرجرم بسیار بزرگتری نسبت به تصور پیشین وجود دارد. به گفته «ک. ای. ساویک فورد»، یکی از نویسندگان مقاله، این پدیده ثابت میکند ستارگان عظیم در اطراف سیاهچالهها زندگی و نابودی دارند و چنین فورانهایی دریچهای تازه به فهم فیزیک افراطی کیهان میگشاید.
نظر شما