به گزارش خبرگزاری ایمنا، هدایت خودرو توسط افراد کم سن و سال موضوع نو و تازه ای نیست بلکه در گذشته نیز این نوع تخلف ها و سهل انگاری ها البته در مسیرهای روستایی و خاکی و دور از دید پلیس رخ می داد که پدر خودرویش را برای یادگیری در حالی که خودش هم در قسمت شاگرد ناظر بر رانندگی او بود، در اختیار فرزند قرار می داد.
اما این روزها در جاده های اصلی و پر و پیچ خم با وجود حضور تیم های پلیس راه شاهد رانندگی کودکانی هستیم که می توان گفت به زور پایشان به پدال گاز و ترمز می رسد، نمونه آن که چندی پیش توسط پلیس راه همدان رسانه ای شد، توقیف کامیون حامل قیر به رانندگی پسری ۱۴ ساله که از کرمانشاه به مقصد استان های جنوب کشور در حال تردد بود.
البته این پایان ماجرا نبود بلکه پس از آن عوامل پلیس راه با رانندگی دختری ۱۲ ساله پشت فرمان یک دستگاه کشنده که از خرم آباد به سمت تهران در حال تردد بود مواجه شدند که خودرو از سوی پلیس توقیف شد.
والدین در پاسخ به اینکه چرا باید خودرو را در اختیار کودکی که باید رویای کودکانه خود سپری کند گذاشته اید؟ برای فرار از کوتاهی خود به پاسخ‌های معمول و البته غیرمنطقی همچون "اصرار کرد"، " نخواستم دلش را بشکنم"،" جاده خلوت بود" و امثالهم روی می آورند.
برای همین می توان گفت پدیده" کودک راننده" را نمی توان تنها یک تخلف ساده راهنمایی و رانندگی تلقی کرد بلکه چالشی است که ریشه در رفتار و سهل‌انگاری های خانواده ها دارد؛ والدینی که آگاهانه و تنها برای جلب نظر فرزند سوئیچ و فرمان خودرو را به دست آنها می‌سپارند.
تداوم این نوع رفتارهای پرخطر، جاده‌های همدان را این روزها قربانگاه نسلی کرده که در پس بی تفاوتی خانواده ها سکان هدایت خودروهای سنگین و سواری را با وجود نرسیدن به سن قانونی رانندگی به دست گرفته اند.
شنیدن خبر جان باختن چهار نفر در کمتر از ۲۴ ساعت بر اثر "کودک‌رانندگی" در جاده های استان همدان نه فقط یک خبر حوادث بلکه هشداری به خانواده هایی است که فرزند خود را متفاوت از دیگران دانسته و موتورسیکلت در اختیارشان قرار می دهند.
والدینی که با دستان خود، وسیله مرگ را به دست فرزندانشان می سپارند باید بدانند که مسیرهای پر پیچ و خم جاده های اصلی و محلی برای به دست آوردن دل فرزندشان یا عقب نشینی در برابر اصرار آنها برای رانندگی نیست چه بسا یک اشتباه به قیمت جان سرنشینان این خودرو و دیگر کاربران جاده تمام شود.
ناگفته پیداست، رانندگی در جاده ها نیاز به مهارت و تجربه دارد تا در صورت مواجهه با خطر بتوان خودرو را به شکل مطلوب هدایت کرد در حالی که کودکان به علت نداشتن تجربه و مهارت کافی، قدرت تصمیم‌گیری در لحظه بحران را ندارند و پس جاده می تواند به قربانگاه آنان تبدیل شود.
تراژدی مرگبار جاده آجین اسدآباد به سمت سنقر کرمانشاه که بر اثر برخورد رخ به رخ ۲ دستگاه موتورسیکلت رقم خورد نمونه‌ای از این سهل‌انگاری است که نسخه مرگ سه نوجوان ۱۴ و ۱۵ ساله را پیچید.
حال باید از مسببان این اتفاق باید پرسید، لذت رانندگی بدون گواهینامه و مهارت، با موتورسیکلت ارزش سیاه پوش و داغدار شدن سه خانواده برای نوجوانانشان را داشت؟ فرزندانی که خانواده ها هزاران آرزو برای آنها در سر داشتند با یک «انحراف به چپ» ساده، جان باختند.
سانحه مرگبار جاده جوکار - ملایر نیز از این دست سهل انگاری ها بود؛ جایی که سپردن فرمان خودری پراید به دست راننده ای ۱۷ ساله، مرگ سرنشین خودرو را بر اثر برخورد این وسیله نقلیه با درخت رقم زد.
در اختیار گذاشتن خودرو یا خرید موتورسیکلت برای فرزندان فاقد گواهینامه، هدیه "حادثه" از سوی خانواده به فرزندان است و با این کار باید هر لحظه مضطربانه منتظر شنیدن اخبار حوادث ناگوار از فرزندشان باشند و در نتیجه جاده شوخی‌بردار نیست، پس نباید با نادیده گرفتن مولفه هایی همچون داشتن گواهینامه و مهارت راننده، مدیریت خودرو را به افراد کم سن‌وسال، سپرد.
هر چه قدر خانواده ها در این مساله در برابر فرزندانشان کوتاهی و عقب نشینی کردند بار پلیس را برای مدیریت جاده و پیشگیری از حادثه سخت تر و بیشتر کردند با این وجود پلیس راه استان همدان در اقدامی قاطع، در نیمه نخست امسال ۵۴۰ خودروی متعلق به افراد فاقد گواهینامه را توقیف کرد که از این تعداد ۱۶۹ توقیف مختص کودک راننده‌ها بود.
نباید از کنار عدد کودک راننده های اعلامی از سوی پلیس به سادگی گذشت چرا که این به معنای این است که ۱۶۹ خانواده در معرض فاجعه بودند که پلیس با گشت های مستمر و شبانه روزی از بروز آن پیشگیری کرد.
البته پلیس راه برای پیشگیری از بروز دوباره تخلف و رانندگی مجدد افراد زیر سن قانونی دریافت گواهینامه، با هماهنگی دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان دستور توقف یک هفته‌ای خودروها را دریافت کرد که این اقدام شاید از یک منظر سخت‌گیرانه به نظر برسد، اما برای جلوگیری از داغدار شدن خانواده کاری بسیار شایسته است.
خانواده ها بهتر است پیش از سپردن فرمان خودرو به کودکانشان این را هم بدانند که ماده ۷۲۳ قانون مجازات اسلامی به صراحت رانندگی بدون گواهینامه را جرم دانسته و بار سنگین دیه را بر دوش راننده (یا سرپرست او) می‌گذارد هر چند با پرداخت دیه نمی توان جای خالی عزیز از دست رفته را پر کرد.
بنابراین زمان آن رسیده که والدین نگاهشان را به "خواسته‌های کودکانه" فرزندان تغییر دهند و قدرت نه گفتن در برابر خواسته فرزندشان برای هدایت فرمان خودرو یا خرید موتورسیکلت را داشته باشند.
خانواده ها بدانند که رانندگی در جاده های پر پیچ و خم و گاهی مواقع غیر استاندارد و پر ترافیک را نباید یک سرگرمی تلقی کرد چرا که یک اشتباه می تواند به آخرین اشتباه زندگی و مرگ فرد و در نهایت یک عمر پشیمانی والدین منجر شود.
منبع: ایرنا
نظر شما