نمونه‌های موفق گسترش فضای عمومی در شهرهای کم‌فضا

امروزه اهمیت وجود فضای عمومی در شهرها انکارناپذیر است و با وجود موانعی که در بعضی مناطق وجود دارد، طراحان و برنامه‌ریزان شهری تلاش چشمگیری در راستای ایجاد یا گسترش این فضاها در شهرهای خود انجام می‌دهند؛ بارسلون، مدلین و روتردام از شهرهای موفق در این زمینه هستند.

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، شهرسازی به معنای توانایی یک شهر برای بهبود محیط فیزیکی به منظور ارائه شرایط زندگی بهتر به شهروندان خود، به‌ویژه در فضاهای عمومی است. هرچند سازمان‌های شهرسازی تأثیر محدودی بر ساختمان‌های مسکونی دارند، اما فعالیت‌های زیادی در رابطه با محیط عمومی باید انجام دهند، بنابراین شهرسازی در درجه اول شامل ایجاد، نوسازی، احیا و بازیابی فضای عمومی است. فضاهای عمومی در شهر با چالش‌هایی مانند افزایش تردد خودروها، آلودگی هوا و صوتی و ناامنی روبه‌رو هستند. در ادامه اقدامات و تمهیدات شهرسازی در سه شهر بارسلون، مدلین و روتردام مطرح می‌شود که می‌توانند الگوی ارزشمندی برای بسیاری از شهرها باشند که چگونه یک شهر این پتانسیل را دارد که با وجود محدودیت‌هایی جغرافیایی، اجتماعی و فضای قابل دسترسی، در مدت زمان نسبتاً کوتاهی (دو دهه یا حتی کمتر) متحول شود.

بارسلون، اسپانیا

شهرسازی بارسلون که در اواسط قرن ۱۹ طراحی شد شامل منطقه اگزامپل Eixample بود که بلوک‌های منظمی به شکل حرف O در آن ساخته شده بود. این طراحی به‌منظور استفاده حداکثری از فضا بود و انتظار می‌رفت که این طرح نه‌تنها به مسئله نظم و تراکم شهری پاسخ دهد بلکه فضای باز مناسبی هم در اختیار شهروندان قرار دهد. تقریباً یک و نیم قرن بعد طراحان به دنبال راهکاری برای گسترش فضاهای عمومی در منطقه‌ای بودند که زمین آن با بیش از ۴۰۰ بلوک ساختمانی اشغال شده بود.

نمونه‌های موفق گسترش فضای عمومی در شهرهای کم‌فضا

در حال حاضر سه پروژه به عنوان مدل‌هایی برای ایجاد فضای عمومی در سراسر این شهر در حال اجرا است؛ پروژه اول شامل ایجاد سوپربلوک‌ها است که چند بلوک را در یک گروه قرار می‌دهد و گوشه‌های هر سوپربلوک به میدان‌های عمومی کوچکی تبدیل می‌شود که امکان عبور ماشین از آن‌ها وجود ندارد. در پروژه دوم، باغ‌های موجود در فضای داخلی هر بلوک که زمانی مالکیت خصوصی داشتند، در دسترس عموم قرار می‌گیرد. تا به امروز از ۴۰۰ بلوک، ۷۷ بلوک بازآفرینی شده است. در نهایت، پروژه محورهای سبز شامل خیابان‌های آرام‌سازی‌شده‌ای است که اقداماتی در راستای ایجاد مناظر طبیعی در آن‌ها انجام می‌شود. این سه پروژه نمونه، توانستند فضای عمومی را در اختیار شهری قرار دادند که به نظر می‌رسید جایی برای ایجاد آن ندارد و به همین دلیل مورد توجه طراحان شهری در بسیاری از شهرها قرار گرفته است.

نمونه‌های موفق گسترش فضای عمومی در شهرهای کم‌فضا

مدلین، کلمبیا

مدلین نیز مانند بارسلون در زمینه شهرسازی برجسته است. سه دهه پیش، نرخ قتل تقریباً ۴۰۰ نفر در هر ۱۰۰ هزار نفر بود و فضای عمومی کمیاب آن آن‌قدر ناامن بود که تقریباً خالی و بدون استفاده مانده بود. امروز به‌لطف شهرسازی جدید نرخ قتل از ۱۰ بیشتر نمی‌شود. اگرچه ممکن است این امر در برنامه‌ریزی شهری بی‌ربط به نظر برسد، اما برنامه‌ریزی شهری نقش مهمی در کاهش چشمگیر نرخ قتل در این شهر داشته است. شهرسازی اجتماعی مفهومی است که در سال‌های اخیر در این شهر اجرا شده است که ارزش بسیاری به فضای عمومی با فعالیت‌های اجتماعی بالا می‌دهد تا شهر را به محیطی یکپارچه، مشارکت‌پذیر و بسیار آرام تبدیل کند. پیش از این، مدلین به محله‌های مختلف جدا از هم تقسیم شده بود، اما با اجرای طرح جدید همه جوامع با هم ادغام می‌شوند. هدف شهرسازی اجتماعی ایجاد فضای عمومی، امکانات و خدمات شهری باکیفیت به محله‌های حاشیه‌نشینی قبلی است.

نمونه‌های موفق گسترش فضای عمومی در شهرهای کم‌فضا

اولین پروژه‌ای که در راستای طرح شهرسازی اجتماعی انجام شد ایجاد پارک‌های خطی در راستای سواحل رودخانه میان شهر بود و وسایل نقلیه عمومی اغلب به شکل تله‌کابین برای محله‌هایی که روی کوه‌ها قرار داشتند در نظر گرفته شد. در ایستگاه‌های این وسایل میادینی ایجاد شد که شامل بیمارستان، سالن‌های ورزشی، پارک‌های کتاب‌خوانی و دیگر مکان‌های عمومی است. پروژه دوم تبدیل بخش‌هایی از شهر به پارک‌های بزرگی است که به عنوان مخازن آب استفاده می‌شد. علاوه بر رودخانه‌ای که در وسط شهر وجود دارد، یک بزرگراه اصلی نیز این شهر را به دو قسمت تقسیم می‌کرد که در طرح جدید تخریب شد و زمین آن برای یک پارک بزرگ مورد استفاده قرار گرفت. بنابراین، مدلین نیز یک نمونه قابل‌توجه در زمینه ایجاد فضای عمومی و پیوسته‌سازی شهر است.

نمونه‌های موفق گسترش فضای عمومی در شهرهای کم‌فضا

روتردام، هلند

روتردام شهری است که با آب تعریف می‌شود: این شهر بین رودخانه‌های ماس و راین قرار دارد و دسترسی مستقیم به دریای شمال و در نتیجه اقیانوس اطلس دارد. این مورد ممکن است یک مزیت غیرقابل انکار به نظر برسد، اما در شرایط اضطراری آب و هوایی بقای شهر را تهدید می‌کند. علاوه بر این، بارندگی شدید و خطر سیل ناشی از قرار گرفتن در یک دلتا، زمینه نامطلوبی برای ایجاد فضای عمومی در این شهر است. با این وجود روتردام با آب سازگار شده است و از آن به عنوان فرصتی برای ایجاد شکل جدیدی از فضای عمومی و در نتیجه شکل جدیدی از شهر استفاده می‌کند.

نمونه‌های موفق گسترش فضای عمومی در شهرهای کم‌فضا

اکثر پروژه‌هایی که این شهر را توسعه می‌دهد نه‌تنها مدیریت آب بلکه بهره‌برداری بهینه از آن را نیز شامل می‌شود. به عنوان مثال یک مرکز تجاری با پوشش سبز روی بام در این شهر تأسیس شده است که از فضای پشت بام به عنوان یک پارک عمومی استفاده می‌شود. عملکرد اقلیمی این ساختمان شامل جمع‌آوری هوشمند آب باران و عمل به عنوان یک مانع در برابر طوفان‌هایی است که بر منطقه مسکونی اطراف بسیار تأثیر می‌گذارد. یک ساختمان دیگر نیز در این شهر تأسیس شده است که هنگام بارش‌های شدید به عنوان یک مخزن بزرگ برای جمع‌آوری آب باران و توزیع مجدد برای آبیاری عمل می‌کند و در زمان خشک بودن، یک فضای تفریحی است. علاوه بر فضاهای عمومی، بسیاری از فضاهای خصوصی مانند مزارع شناور و دفاتر شناور نیز در این شهر اجرا شده است تا انعطاف‌پذیری را در شهر افزایش دهد. بدون شک، این شهر به عنوان نمونه‌ای که از شرایط اقلیمی به نفع خود استفاده می‌کند بسیار حائز اهمیت است.

نمونه‌های موفق گسترش فضای عمومی در شهرهای کم‌فضا

کد خبر 734651

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.