فاضلاب

معاون فنی اداره کل حفاظت محیط زیست استان اصفهان با اشاره به وجود ۲۵ روستای فاقد تصفیه خانه فاضلاب در بالادست رودخانه زاینده رود، گفت: مشکل اصلی، ورود فاضلاب شهرها و روستاهای بالادست است که بزرگترین تهدید برای آب شرب شهروندان محسوب می شود.

مهدی ریاحی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا با بیان اینکه ورود داروها و بقایای دارویی به محیط‌های آبی و پایداری آن‌ها در محیط به عنوان یک مسئله مهم در محیط زیست مطرح است، اظهار کرد: امروزه تحقیقات زیادی در راستای کنترل و حذف آلاینده‌ای دارویی، به خصوص آنتی بیوتیک از فاضلاب انجام شده است، اگر بقایای مواد دارویی و آنتی بیوتیک ها طی فرایند تصفیه حذف نشوند، ورود آنها به محیط زیست می تواند تبعات مختلفی در پی داشته باشد.

وی با اشاره به اینکه آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت ها در پزشکی و دامپزشکی استفاده می شوند، گفت: تتراسایکلین شایعترین آنتی بیوتیکی است که می تواند از طریق فاضلاب های بیمارستانی، شهری و روستایی به محیط های آبی وارد شود.

ریاحی با اشاره به پیامدهای وجود آنتی بیوتیک ها و هورمون ها در منابع آبی، افزود: این مواد علاوه بر تاثیر منفی بر میکروارگانیسم ها، در صورت ورود به محیط های آبی که منبع تامین آب شرب انسان هاست، در افراد مقاومت دارویی ایجاد می کند.

معاون فنی اداره کل حفاظت محیط زیست استان اصفهان ادامه داد: از سوی دیگر آنتی بیوتیک ها در تصفیه خانه های شهری از طریق تاثیر بر جمعیت میکروبی باعث ایجاد اختلال در روند تصفیه فاضلاب می شوند و همچنین جلبک‌ها که اساس زنجیره های غذایی در محیط‌های آبی بشمار می روند در برابر آنتی بیوتیک‌ها بسیار حساس و آسیب پذیر هستند.

وی خاطرنشان کرد: کاهش توان خودپالایی محیط از دیگر پیامدها و اثرات منفی افزایش آنتی بیوتیک‌ها شناخته می شود.

هزینه بالای سیستم های حذف آنتی بیوتیک، دلیل مجهز نبودن اغلب دامداری هاست

ریاحی دلیل مجهز نبودن اغلب واحدهای دامداری و حوضچه‌های پروش ماهی در سطح کشور را هزینه بالای سیستم های حذف آنتی بیوتیک دانست و گفت: در استان اصفهان نیز پساب اغلب واحدهای پرورش ماهی بازچرخانی شده و در اراضی کشاورزی بالادست استفاده می‌شود و خوشبختانه به طور مستقیم وارد رودخانه نمی شود.

معاون فنی اداره کل حفاظت محیط زیست استان اصفهان اظهار کرد: دامداری‌های بزرگ نیز فقط دارای سیستم تصفیه فاضلاب بیولوژیکی هستند، ناگفته نماند که هیچ دامداری تاثیرگذار بر آب رودخانه در حاشیه زاینده رود وجود ندارد.

ریاحی گفت: کارشناسان اداره کل حفاظت محیط زیست استان اصفهان در راستای وظایف قانونی خود به طور مستمر از منابع آلاینده آب زاینده رود و سایر عوامل آلاینده خاک در سطح استان، نمونه برداری کرده و پارامترهای شاخص آلودگی را مورد آنالیز دقیق قرار می دهند و از طریق نتایج بررسی ها، نقاط تهدید کیفیت آب شرب و میزان ریسک پذیری آنها را شناسایی می‌کنند.

وی با بیان اینکه اداره کل حفاظت محیط زیست  براساس این نتایج و به منظور رفع مشکلات زیست محیطی، تاکنون مکاتبات متعددی را با دستگاه های متولی از جمله شرکت آب و فاضلاب استان انجام داده است، ادامه داد: خوشبختانه این عزیزان اقدامات موثری در راستای کاهش بار آلودگی میکروبی تصفیه خانه های خود انجام داده اند به عنوان مثال می توان به تجهیز برخی از تصفیه خانه های  استان به سیستم ازن زنی و دستگاه "UV" اشاره کرد ولی این اقدامات کافی نیست.

وضعیت نگران کننده فاضلاب‌های بیمارستانی  

ریاحی با بیان مشکلات فاضلاب بیمارستان‌ها و مراکز درمانی سطح استان، آن را مسئله ای بحرانی عنوان کرد و افزود: بار آلودگی آنتی بیوتیکی در فاضلاب بیمارستان‌ها بسیار بسیار بالاست، مکاتبات زیادی نیز با دانشگاه علوم پزشکی استان در این خصوص انجام شده و همچنان منتظر حصول نتیجه هستیم.

معاون فنی اداره کل حفاظت محیط زیست استان اصفهان در پاسخ به این سوال که چگونه می توان زاینده رود، منبع تامین شرب و بهداشت مردم اصفهان، را از آلایندهای نوپدید پاکسازی کرد؟ گفت: در بالا دست محل آبگیری تصفیه خانه بابا شیخ علی که محل تامین آب شرب شهروندان است به ندرت واحدهای تولیدی و صنعتی مستقر شدند و از این بابت عملکرد مدیران استان قابل تحسین است براین اساس نگرانی خاصی وجود نداشته و شاخص کیفی آب "WQI"در همه بازه های رودخانه  در سطح بسیار خوب قرار دارد.  

مشکل اصلی ورود فاضلاب شهرها و روستاهای بالادست به رودخانه است

وی با اشاره به اینکه ۲۵ روستا در بالادست محل برداشت آب شرب فاقد تصفیه خانه فاضلاب هستند، خاطرنشان کرد: مشکل اصلی ورود فاضلاب شهرها و روستاهای بالادست است که بزرگترین تهدید برای آب شرب شهروندان محسوب می شود.

ریاحی تصریح کرد: هرچند که روان‌آب‌ها و آب‌های خاکستری جزو عوامل آلاینده رودخانه زاینده‌رود محسوب می‌شوند ولی در خصوص آلودگی به آنتی بیوتیک نقش چندانی بازی نمی کنند.

معاون فنی اداره کل حفاظت محیط زیست استان اصفهان گفت: مهمترین راهکار برای حفظ کیفیت آب زاینده رود در مقابل آنتی بیوتیک‌ها مدیریت فاضلاب‌های شهری و روستایی بالادست است.

بیشتر بخوانید:

نتایج شش پژوهش نشان داد: ردپای آلاینده‌های نوپدید در زاینده رود

منشا آلودگی آنتی بیوتیکی زاینده رود کجاست؟

هیچ هورمونی برای دام و طیور اصفهان استفاده نمی‌شود

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 2 =