آزمایش خون

محققان دانشگاه کلرادو تراشه جدیدی طراحی کرده‌اند که قادر به شمردن حتی کوچک‌ترین آنتی‌بادی‌های بدن است. یافتن این آنتی‌بادی‌ها در بدن نشان می‌دهد که شخص چقدر در معرض ابتلا به بیماری است.

به گزارش ایمنا و به نقل از صندوق نوآوری و شکوفایی، محققان این دانشگاه با استفاده از یک سیم بسیار کوچک که فقط یک چهارم قطر موی انسان است، تراشه‌ای را ساخته‌اند که می‌تواند در عرض ۲۰ دقیقه بیش از ۱۰ مولکول آنتی‌بادی را شناسایی کند. این در حالی است که تست‌های پزشکی استاندارد نیاز به میلیاردها یا تریلیون‌ مولکول آنتی‌بادی برای تشخیص دارد و این پردازش نیز یک روز تمام وقت می‌برد.

پادتن یا آنتی‌بادی نوعی پروتئین است که در دستگاه ایمنی بدن، در پاسخ به حضور آنتی‌ژن خاصی مثل عفونت تولید می‌شود و در خون به گردش درمی‌آید یا در محل تولید باقی می‌ماند تا به آنتی‌ژن (معمولا اجسام بیگانه همچون باکتری و ویروس ولی گاه حتی بافت طبیعی بدن یا یک ماده غذایی) حمله‌ور شود و آن را بی‌زیان کند.

به گفته محققان دانشگاه کلرادو، این نوع ابزار ارزان‌قیمت به کلینیک‌های پزشکی در نقاط دور افتاده و فقیر کمک می‌کند که خیلی زود بیماری‌ها را در افراد تشخیص دهند.

در حال حاضر، بسیاری از مراکز پزشکی و بیمارستان‌های آمریکا از روش تست «الیزا» برای تشخیص عفونت‌های ویروسی در افراد استفاده می‌کنند. در این روش که یک آزمایش ارزان و نسبتا دقیق به شمار می‌رود، یک نمونه خونی گرفته و در دور بالا سانتریفوژ می‌شود. پس از جداسازی سرم خون از ذرات، یک ماده معرف (بسته به ویروس مورد ردیابی) به سرم خون اضافه می‌شود که محلول را رنگی می‌کند و وجود پادتن‌های ضد ویروس مورد نظر را مشخص می‌سازد.

به گفته محققان، تست الیزا یک روش معمول است، اما میزان حساسیت آن نسبتا پایین است؛ به این معنا که پزشکان نیاز به تعداد نسبتا بالایی از آنتی‌بادی‌های فرد دارند تا بتوانند آنتی‌بادی‌های مورد نظر خود را بیایند. همچنین اغلب۷ تا۱۰ روز پس از آلوده شدن فرد به عفونت یا ویروس، این آنتی‌بادی‌ها قابل تشخیص هستند.

محققان دانشگاه کلرادو برای ساخت این تراشه، به صورت شیمیایی پروتئین‌های مربوط به ویروس‌های زیکا و چیکونگونیا (بیماری عفونت ناشی از ویروس چیکونگونیا که از طریق پشه به افراد منتقل می‌شود و با علائمی چون تب و درد در مفاصل همراه است) را به سیم‌های طلا متصل کردند.

این ویروس‌ها معمولا توسط پشه‌های آلوده منتقل می‌شوند. آزمایشگاه‌های پزشکی از این پروتئین‌ها در آزمایش‌های الیزا برای بررسی آنتی‌بادی‌هایی که برای مبارزه با عفونت تولید می‌شوند، استفاده می‌کنند.

آنها سپس جریان الکتریسیته را درون سیم به جریان انداختند و آنتی‌بادی‌هایی را برای اتصال به پروتئین‌های ویروسی روی سیم اضافه کردند. این امر موجب شد که جرم در خارج از سیم افزایش یابد. به گفته محققان، این کار همچنین باعث افزایش توانایی سیم برای نگهداری شارژ بیشتر می‌شود. آنها سپس از این تغییر اندازه جرم برای اندازه‌گیری تعداد آنتی‌بادی‌های سطح سیم استفاده کردند.

محققان در این مورد می‌گویند: با این روش می‌توانیم با دقت بسیاری وجود عفونت ویروسی را تشخیص دهیم.

آنها امیدوارند که بتوانند این کشف را با تحقیقات تشخیصی ویروسی که قبلا انجام شده است ترکیب کنند تا بتوانند یک سیستم واحد برای شناسایی ویروس‌ها و آنتی‌بادی‌ها در نمونه‌های بیماران ایجاد کنند.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 2 =