به گزارش ایمنا، امروزه کنترل زندگی انسانها در اختیار سیستمهاست. سیستمهایی که به شکلهای مختلف و در اندازههای متفاوت در تمامی جنبههای زندگی افراد مشاهده میشود. بسیاری تصور میکنند که سرنوشتشان در دست خودشان است، اما در واقع این سیستمها هستند که حد و حدود و آینده را تعیین میکنند. منظور از سیستم ارگانهای رسمی با اختیارات تام نیست، بلکه هر عنصر جهتدهنده میتواند یک سیستم باشد. برای مثال پدر و مادری را تصور کنید که فرزند خود را مجبور به تحصیل در رشته پزشکی کرده و از او انتظار دارند در آینده دکتر شود. در این حالت خانواده میتواند یک سیستم باشد. سیستمها در ابعاد بزرگتر میتوانند محیط شغلی یا جامعه نیز باشند که فرد برای ادامه حیات لازم است فارغ از علاقهمندیاش شغل به اصطلاح آیندهدار اتخاذ کند و برای حفظ مقبولیتش در جامعه، هویت فردیاش را فراموش کند. انیمیشن «استخدام» نقدی بر پوششی سیاه بر این زندگی است.
در انیمیشن «استخدام» که کاراکترها سمبل ماشینهای سرد و بی روح انسانی هستند که به استخدام دولت درآمده اند، جوامع مردسالار در خانواده و مفهوم بوروکراسی و کار در طبقات اجتماعی- اقتصادی را در چند دقیقه به زیبایی تصویر می کند. استخدام چیزی متفاوتتر و بسیار حقیقیتر از آن تصاویر معمولی است که سعی دارد در شلوغی، ویرانی، اغتشاش و ناهمگونی، انسان معاصر را به تصویر بکشد. رنگها سادهاند، صداها واقعیاند. هیچ دهشت تصویری و سیاهی بصری یافت نمیشود. از ماشین و تکنولوژی خبری نیست تا گناه نافرجامی زندگی امروز را به گردنش بیاندازیم. بیگانگی چیزی تنیده در جوهر انسان امروز شده است.
در این انیمیشن، مرد لحظهای در آینه مقابلش درنگ میکند، در فاصله این تعلیق کوتاه گمانه میزنیم که حتماً متوجه شده چیزی غیرعادی است. همه چیز در هاله یک طبیعت و عادت پیش میرود. میزصبحانه کنایهای از رابطهای بیمعناست و تلاش برای با هم بودنی نافرجام را نشان می دهد. آنچه در این انیمیشین اتفاق میافتد، روح وحشی زندگی معاصر و نه کالبد پر سر و صدا و هیاهوی آن را را نشانه میرود. هیچ دیالوگی بر قرار نمیشود. آنچه میبینیم انسانهایی مسخ شده در جهانی شیئی شده و فاقد هر گونه کنشاند. استخدام، روایت جهان بیسوژه است. آنچه قرار بود غایت انسان مدرن باشد و جهان را از منظر سوبژگتیویتهای فعال و پویا درک کند به فاجعهای هولناک و بیصدا تبدیل میشود. قفس آهنین و بر محقق شده. در پایان اما فاجعه کامل میشود. چهره سلطهگر مرد تبدیل به یک قربانی میشود. همه چیز در خدمت اوست تا او در خدمت دیگران باشد
.
انیمیشن «استخدام» یک کمدی سیاه و طنزی تلخ است. شاید استفاده از انسانها در شکلهای مختلف در وهله اول خندهدار باشد، اما پس از تنها چند ثانیه چنان تلنگری به مخاطب میزند که با خاتمه یافتن اثر فراموش نشده و تا مدتها روح و روان را تحت تاثیر قرار میگیرد. در چهره شخصیتهای این انیمیشن هیچ احساس وجود ندارد. انیمیشن «استخدام» از هرگونه دیالوگ عاری است و زبان بصری اثر به عنوان عنصر اصلی روایت وظیفهاش را به خوبی به انجام رسانده است که فقدان کلام به هیچ عنوان حس نمیشود. اما وجه تمایز این انیمیشن با دیگر آثار همردهاش، عدم وجود موسیقی است. عدم استفاده از موسیقی را میتوان استعارهای از دنیای بدون هیجان و شادی انیمیشن دانست. موسیقی به تنهایی میتواند به زندگی خستهکننده شخصیتهای اثر نشاط ببخشد که مسلماً در تضاد با دنیای ترسیم شده است.
انیمیشن کوتاه و مفهومی «استخدام» نوشتۀ «پاتریسیو پلازا» است که سال ۲۰۰۸ میلادی توسط «سانتیاگو بو گراسو» هنرمند آرژانتینی کارگردانی شده است. «استخدام» ۱۰۵ جایزه در جشنوارههای بینالمللی کسب کرده است./
منبع: youtube/opusbou
نظر شما