به گزارش ایمنا، مائدههای زمینی که اولین بار در سال ۱۸۹۷ در پاریس منتشر شده، کتابی است در ستایش شادی، شوق به زندگی و غنیمت شمردن لحظات. آندره ژید در این کتاب خداوند را در همهٔ موجودات هستی متجلی میبیند و آزادانه عشق به هستی را مترادف عشق به خداوند میداند. جالب است بدانید «ناتانائیل» که در این کتاب آندره ژید او را بسیار مورد خطاب قرار داده، نام یکی از دوازده حواری مسیح بود که بخاطرِ هواداری از عیسی مسیح، زنده زنده پوست کنده و واژگون به صلیب کشیده شد. این کتاب توسط پرویز داریوش و جلال آل احمد به فارسی ترجمه شده و از سوی انتشارات اساطیر به چاپ رسیده است. در صفحۀ نخست این کتاب می خوانیم:
«ناتانائیل، آرزو مکن که خدا را در جایی جز همه جا بیابی. هر مخلوقی نشانی از خداست و هیچ مخلوقی او را هویدا نمی سازد.
هماندم که مخلوقی نظر ما را به خویشتن منحصر کند، ما را از خدا بر می گرداند.
در آن حال که دیگران به تصنیف و تألیف مشغول بودند، من سه سال به سفر گذراندم تا بر خلاف ایشان، آنچه را به خاطر سپرده بودم به فراموشی بسپارم. این از دست دادن محفوظات کاری کند و دشوار بود و مرا بسیار مفیدتر از هر گونه معلوماتی بود که مردم تلقین کرده باشند و راستی، آغاز رشد عقلانی بود.
تو آن مجاهدتی را که ما برای علاقه یافتن به حیات باید بکار بندیم هرگز درنخواهی یافت. اما اکنون که زندگی ما رابه خود علاقمند ساخته، علاقۀ ما به حیات همچون علاقۀ به هر چیز دیگر با دلباختگی همراه خواهد بود.
از این است که بی عقاب گناه نمی کردم. چنان سر مست از غرور می شدم که جسم خویش را چست و چالاک به ریاضت وامی داشتم؛ زیرا که از مجازات بسی بیش از گناه لذت می یافتم.
اندیشۀ «لیاقت» را در خود از میان بردن، این است مانع بزرگ روح.
... تردید بر سر دوراهی ها تمامی عمر ما را به سرگشتگی دچار ساخته، چه بگویمت؟ چون بیندیشی هر انتخابی هولناک است و نیز، حریتی که انسان را به هیچ وظیفه ای راهبری نکند...»
نظر شما