خروج آمریکا از پیمان پاریس

در شرایطی که با خروج آمریکا از پیمان پاریس، نگرانی اروپا و چین از تضعیف این پیمان و خروج سایر کشورها از آن بالا گرفته، ایران می تواند ضمن اجرای تعهداتش در این پیمان، درخواست امتیازاتی همچون رفع همه تحریم هایش  را نیز مطرح کند.

خبرگزاری ایمنا - گروه سیاسی - اعظم ملایی: بعد از انتشار خبر تصمیم جدید رئیس جمهور آمریکا برای خروج از توافق نامه پاریس بحثها و اظهار نظرات گوناگونی پیرامون چگونگی ادامه این توافق در سطح جهانی، در گرفته است. در حالی که فرمانداران برخی از ایالتهای مهم آمریکا به تصمیم نابخردانه ترامپ وقعی ننهاده و گفته اند که خود اجرای توافق پاریس را ادامه می دهند، اتحادیه اروپا و چین نیز اعلام کرده اند که مذاکره مجدد در مورد توافق پاریس را که ترامپ مطرح کرده نمی پذیرند و خود مسئولانه به اجرای آن ادامه می دهند.  موضع روسیه اما تا حدی متفاوت بوده، معاون رئیس جمهور روسیه گفته است: « آمریکا کار اشتباهی کرده اما بدون آمریکا توافق پاریس عملی نیست«. چنین حرفی تقریبا به این معناست که روسیه نیز به دنبال فرصتی است که از اجرای پیمان پاریس شانه خالی کند و در رقابت با آمریکا خود را به تعهدات زیست محیطی خاصی ملزم نسازد.

اما در این میان وضعیت ایران چگونه است؟ جمهوری اسلامی ایران در سال 1394، همراه با بیش از 170 کشور جهان، توافق پاریس را امضا کرد. هدف اصلی این توافق، متوقف کردن افزایش دمای کره زمین تا دو درجه سانتیگراد است. برای انجام این کار لازم است تا تولید گازهای گلخانه ای تا حد زیادی کاهش یابد.
به این دلیل، کشورهایی که توافق پاریس را امضا کرده اند هر کدام با توجه به شرایط خود، متعهد شده اند که با سرعتی تولید گازهای گلخانه ای خود را کاهش دهند. البته در توافق پاریس هیچ اجباری وجود ندارد و اجرا نکردن طرح برای هیچ کشوری جریمه ای به دنبال ندارد.

در این میان ایران تعهد داده است تا در شرایط نبود تحریم ها، تا سال ۲۰۳۰ به میزان ۱۲ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای خود بکاهد و با ادامه تحریم ها تنها ۴ درصد. هر چند مجلس شورای اسلامی این توافق را تصویب کرده؛ اما تنها با تأیید شورای نگهبان است که این پیمان قابلیت اجرایی پیدا می کند .این در حالی است که شورای نگهبان توافق پاریس را بررسی کرده؛ اما چون نمایندگان مجلس پیوست های توافق را در ضمیمه کردن ذکر نکرده بودند، شورای نگهبان هنوز نتوانسته نظر قطعی خود را اعلام کند و در نتیجه فرایند تصویب پیمان پاریس ناقص مانده است. معطل ماندن تصویب این پیمان به دلیل یک نقص اداری به خوبی نشان می دهد که موضوع برای ایران اهمیت چندانی ندارد و مقامات دولتی نیز عجله چندانی برای اجرای آن ندارند. در سطح جامعه نیز برخی جریان‌ها با دلایلی مشابه دولت آمریکا خواستار آن هستند که ایران توافق پاریس را اجرا نکند و به تعهدات آن تن ندهد.

با این وجود ایران از جمله کشورهایی است که بیشترین ضررها را در نتیجه تغییرات اقلیمی متحمل شده و این امر تاثیر سوء مدیریت منابع طبیعی کشور را دو چندان کرده است. در واقع طی سالیان طولانی، برخی عوامل مانند انتشار گازهای گلخانه ای و رشد بی رویه صنعت ناهمسان و ناهمگون و مدیریت نشده باعث تغییر در زیست بوم کشورمان شده اند .بدین ترتیب، چالشهای ایران با خشکسالی های گسترده، آلودگی هوا، فرسایش خاک، مشکلات ریزگردها و ... که بسیاری از آنها ناشی از تخلفات زیست محیطی کشورهای همسایه نیز هست، نشان می دهد که خروج از پیمانهای زیست محیطی و اقلیمی، نه اقدامی منفعت طلبانه و سودجویانه؛ بلکه نوعی «گل به خودی» کشورهای عضو این پیمان است. اقدامی که هم چالشهای زیست محیطی را افزایش می دهد و هم سایر کشورها را به فرار از انجام تعهداتشان ترغیب می کند. بنابراین به نظر می رسد در واکنش به اقدام دولت بی تدبیر ترامپ، کشورهای مستقلی همچون ایران که ارزش انسانها را به مرزها محدود نمی کنند و همواره دغدغه سعادت کل ابناء بشر را دارند،  باید مجدانه بر تعهد خود به اجرایی ساختن این پیمان تأکید کرده و سایر کشورها را نیز به پایبندی به آن دعوت کنند. ضمن این که خروج آمریکا از پیمان پاریس این فرصت را نیز برای ایران ایجاد کرده  که از ایجاد شکاف در جبهه کشورهای غربی و فاصله گرفتن اروپا و چین از آمریکا بهره برداری کند و به فکر امتیاز گرفتن از محور اروپایی - شرقی خصوصاً رفع تحریم های غیر هسته ای، برای اجرایی ساختن تعهداتش به پیمان پاریس باشد.  

برچسب‌ها

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 7 =