کامبوج، کشور ستم کشیده از خمرهای سرخ

به گزارش ایمنا، در سال 1975 خمرهای سرخ به رهبری پل پات در این کشور به حکومت رسیدند. آنها روشنفکران و تحصیل‌کرده‌های کشور را به بهانه ی دشمنی با حکومت به قتل رساندند. همچنین همه مردم را مجبور می‌کردند که کشاورزی کنند. تحصیل در دوران حکومت خمرهای سرخ امری خلاف قانون محسوب می‌شد و مجازات آن اعدام بود. این روزها محل‌هایی که سند جنایات دوران خمرهای سرخ است به اماکنی توریستی تبدیل شده‌اند. بر همین مبنا اقتصاد کامبوج بر پایه گردشگری و تولید لباس می‌چرخد. به تازگی در آب‌های این کشور منابعی از گاز و نفت یافت شده که بهره‌برداری تجاری از آن در سال 2011 آغاز می‌شود.
کامبوج در یک نگاه
پایتخت: پنوم پن
11°33′N 104°55′E / 11.55°N 104.917°E / 11.55; 104.917
زبان رسمی: زبان خمر
سرود ملی: Nokoreach
نوع حکومت: مشروطه سلطنتی
واحد پول: ریل (KHR)
مساحت: ۱٨۱٬۰۰۰کیلومتر مربع
جمعیت: ۱۳,۳۸۸,۹۱۰ نفر
تراکم جمعیت: /km² ‎۷۴
امید طول عمر: 4/48سال
دامنه اینترنتی:kh .
پیش‌شماره تلفنی: 855+

جغرافیا
مركز كامبوج متشكل از جلگه های حاصلخیز در دره‌ی رود مكونگ و در اطراف دریاچه‌ی تونله ساپ (دریاچه‌ی بزرگ) است. در شمال و جنوب فلات هایی قرار دارد كه پوشیده از جنگل ها و علفزارهای استوایی است. كوه های پنوم كراون جنوبی در امتداد ساحل جای دارد. رود مهم کامبوج مكونگ است. بلندترین نقطه آن قله‌ی پنوم آئورال با 1813 متر ارتفاع می باشد. آب و هوای كامبوج استوایی و مرطوب است. فصل بادهای موسمی (از ژوئن تا نوامبر) موجب بارش باران سنگینی در سراسر كشور می شود، در كوه ها مجموع سالانه‌ی بارش به 5000 میلی متر می رسد.
شهرهای مهم: با تام بانگ، كامبونگ چان
خط ساحلی: 443کیلومتر
حکومت
انتخابات چند حزبي، تحت نظارت بين المللي، براي مجمع ملي 123 نفره اي كه قرار است قانون اساسي جديدي را تدوين كند، در 1993 برگذار گرديد. اداره‌ي امور در دست دولت موجود، با ياري سازمان ملل متحد، باقي است. حاكميت به طور موقت به 12 عضو شوراي عالي ملي واگذار شده است (از زمان خروج خمرهاي سرخ از اين شورا تعداد اعضاء به 10 نفر كاهش يافته است). احزاب عمده‌ي سياسي کامبوج عبارتند از : "فان سين پك" (سلطنت طلب)، جبهه‌ي آزادي بخش ملي خلق خمر (چپ گرا)، حزب خلق كامبوج (كمونيست سابق)، حزب دموكرات كامپوچيا (خمرهاي سرخ).
عضویت: سازمان ملل متحد
اقتصاد
اشغال نظامي، جنگ هاي داخلي، كشتار دسته جمعي غير نظاميان (از 1976 تا 1979) و الغاي (موقت) پول رايج (در 1987) جملگي تا حدي باعث نابودي كامل اقتصاد شد. با كمك ويتنام از 1979، كشاورزي و در حدي كمتر صنعت به كندي بازسازي گشت، اما كامبوج هنوز هم يكي از فقير ترين كشورهاي جهان باقي مانده است. ميزان برداشت برنج، كه در گذشته صادر مي شده، هنوز كمتر از احتياج اساسي خود كامبوج است.
تاریخ معاصر
كامبوج از 1863 تحت الحمايه‌ي فرانسه بود، و اين وضع به غير از دوران اشغال آن توسط ژاپن در جنگ جهاني دوم تا بازيابي استقلال در 1953 ادامه داشت. در طي دوره‌ي استعماري، پادشاهي كامبوج اسماً كنترل را در دست داشت. در 1955 پادشاه (كانون پرنس) نورو دوم سيهانوك استعفاء كرد تا دولت فراگير ائتلافي را رهبري كند، ولي نتوانست از درگيري كامبوج در جنگ ويتنام جلوگيري كند يا بيم ايالات متحد را از هواداري اش از كمونيستها، برطرف سازد. در 1970 وي طي كودتايي به طرفداري آمريكا از قدرت بركنار شد. اين رژيم نظامي مورد حمله‌ي چريكهاي كمونيستي قرار گرفت، كه در پي ايجاد آرمانشهر خودكفايي كارگري بودند. خمرهاي سرخ سرانجام در 1975 به پيروزي رسيدند. تحت رهبري پول پوت آنان شهرها را به زور تخليه و حدود 2.000.000 نفر از هموطنان شان را قتل عام كردند. در 1978 ويتنام – دشمن سنتي كامبوج – اين كشور را اشغال كرد و رژيم خمر سرخ را سرنگون ساخت خصومت ميان دو كشور به خاطر هواداري متقابل هر يك از كشورهاي چين و شوروي شدت يافته بود. پس از خروج سربازان ويتنامي در 1989 نيروهاي مقاومت دولت ائتلافي سه جانبه در تبعيد – به رهبري پرنس سيهانوك و مشاركت خمرهاي سرخ – در بسياري از مناطق غربي و جنوبي كامبوج فعال شدند. در 1991 جناح هاي درگير اين كشور با طرح صلحي كه شامل انتخابات آزاد و نظارت سازمان ملل و كاهش تمامي نيروهاي مسلح كامبوج بود موافقت كردند. در 1992 نيروي حافظ صلح بزرگي از سازمان ملل در اين كشور مستقر شد و با مشاركت سازمان ملل در اداره‌ي امور كامبوج موافقت گرديد ولي زماني كه خمرهاي سرخ عملاً از طرح صلح خارج شدند خشونت بار ديگر شدت يافت.
مردم
زبان رسمی این کشور خمری است و 95 درصد از مردم آن بودایی هستند. 90 درصد از مردم این کشور از نژاد خمر، پنج درصد ویتنامی، یک درصد چینی و چهار درصد از بقیه ی نژادها هستند.
دفاع
خدمت سربازي در کشور کامبوج 5 سال است.
آموزش
ميزان با سوادي : 5/87% (تخمين 1991). سنين تحصيل اجباري : (فرضاً) 5 تا 14 سال.