دلی که خدا دارد، همیشه تنگ است

این فراز از دعای ماه رجب که امام سجاد علیه السلام زمزمه می‌کردند، حرف‌های دل بسیار دارد که هر چقدر طولانی سخن بگوییم موجز و کوتاه خواهد بود.
يا مَنْ يَمْلِكُ حَوآئِجَ السَّآئِلينَ ويَعْلَمُ ضَميرَ الصَّامِتينَ
ای کسی که مالک نیازهای نیازمندانی و از دل بندگان که به ظاهر خاموش است آگاهی
نیازهای بندگان ارزش دارد یا نه؟
یک سوال، آیا نیازهای بندگان ارزش دارد یا خیر؟ پاسخش هم جالب است هم روشن کننده مسیر، آری نیازهای بندگان ارزش دارد، زیرا این نیازهای بندگان است که انسان را به سمت مباحث توحیدی و رفاقت بیشتر با خدا میبرد.
یکی از معانی این بند از دعا این است که هر چه نیاز در دل نیازمندان باشد مال خداست و این خداست که مالک همه حوائج است، چه از خداوند بپرسی چه از خداوند طلب نکنی!
این اوج معنای توحید است، اینکه تو همه نیازها را به سمت خداوند بدانی و کلید همه مشکلات را در دست توانای خالق یکتا ببینی.
از جنبه دیگر هم میتوان دید، نیازهای همه را خداوند خریدار است، اینجا به شیوه قصص قرآنی خوب است مثالی بزنیم:
دوستی را تصور کنید که همه حواسش به نیازهای شماست، شما این رفیق و دوست را چقدر ارزش می‌نهید؟ دوستی که همه توجهاتش به نیازها و درخواست های شما باشد چقدر برای شما می‌ارزد؟ دوستی که حتی آنچه در دل توست را هم درک کند و نکته دیگر که اختصاصا مال خداست اینکه توانایی برآورده کردن حاجات را هم داشته باشد، به راستی با وجود چنین دوستی مشکل از ما نیست که گاه توانایی ارتباط برقرار کردن درست را نداریم؟!!
نفس کشیدنت هم عشقبازیست اگر ...
اگر این اتفاق بیفتد و تو همه ات خدا بشود، آن وقت نفس کشیدنت را هم نیاز میدانی، زیرا بدون اراده‌ی خداوند دمی پس از بازدمی حاصل نمی‌شود، آن وقت است که ثانیه ثانیه زندگی را هدیه میبینی و نفس کشیدنت که نیاز بود برای خدا ارزش می‌شود و دمادم بده بستانی عاشقانه بین خالق و مخلوق در جریان است.
به راستی چه ساعاتی است لحظه‌های فقر به سوی خدا ... امام خمینی ره میفرمود "همه این است که بدانیم هیچیم".
وای از حس بی‌نیازی ...
از پزشک بپرسید درد خوب است یا نه، یعنی اگر از علائم یک بیماری درد باشد خوب است یا نه؟ حال همین سوال را از کسی که هیچ اطلاعی نسبت به پزشکی ندارد بپرسید؟
پاسخ چیست؟ پاسخ جز این نیست که پزشک که همه توانش برای این است که درد در بدن نباشد از درد استقبال می‌کند و فردی که از پزشکی بهره‌ای نجسته با این که خود درد را پذیرفته، از درد بیزار است.
پزشک میداند که درد انسان را تشویق می‌کند به درمان بیماری و بی‌دردی و بی نیازی انسان مریض را تا مرگ پیش خواهد برد.
تا نیاز به درد را با همه وجود حس نکنی از آفات بیماری در امان نیستی، و این است راز و رمز بندگی، ارزش نیاز را بدانی تا اگر قرار شد بیماری روحی ای سراغت بیاید زودتر آن را درمان کنی.
با این نگاه نیاز همه اش خیر است منتهی اگر این نیاز به سمت بی نیازی برده شود، وگرنه مطرح کردن نیاز نزد نیازمند درد را دو تا می‌کند نه اینکه درد را درمان کند.