دعا کنیم یا گدایی؟

در ادامه شرح و تبیین فرازهای دعای ماه رجب، به این فراز می‌رسیم که در آن این‌چنین از خدا مسئلت داریم:
۱. اَعْطِنی بِمَسْئَلَتی اِیّاکَ، جَمیعَ خَیْرِ الدُّنْیا وَجَمیعَ خَیْرِ الاْخِرَهِ
عطا کن به من به خاطر درخواستی که از تو کردم ، همه خوبی دنیا و همه خوبی و خیر آخرت را
۲. وَاصْرِفْ عَنّی بِمَسْئَلَتی اِیّاکَ جَمیعَ شَرِّ الدُّنْیا وَشَرِّ الاْخِرَهِ
و بگردان از من به خاطر همان درخواستی که از تو کردم، همه شر دنیا و شر آخرت را
دعا کردن، خود بهانه ای برای اجابت است
گاهی کسی که مشغول دعاست، این سوال برایش ممکن است ایجاد شود که خداوند روی چه حسابی ممکن است دعای مرا بپذیرد؟ این فراز از دعا به این پرسش پاسخ میدهد، آن چیزی که بزرگترین بهانه برای اجابت دعاست همین خواستن است، اینکه انسان از خداوند متعال طلب میکند. نفس این خواستن برای خداوند محترم است و به خاطر احترام این خواستن خداوند اجابت میکند.
پس خود دعا کردن فارغ از اینکه چه در دعا هست ارزش دارد، حال اگر متن دعا هم ارزشی باشد به مراتب این دعا سازنده نیز میتواند باشد.
فرق دعا با گدایی کردن چیست؟
در گدایی انسان از کسانی میخواهد که هم شأن و هم رتبه آنان هستند، و در اینجا جز تحقیر شخصیتی چیزی حاصل نمیشود، وقتی یک همردیف از همردیف دیگر طلب کند، همین میشود، اما در دعا، سافل از عالی طلب میکند.
یعنی کسی که در مرتبه پایین تری قرار دارد، از کسی که درمرتبه بالاتری قرار دارد، طلب میکند، به همین خاطر طلب سافل از عالی میشود دعا.
در ضمن چون اساس خلقت بر این است که همه امور دست خداست، این خواستن چیزی جز معنای توحید ندارد، و کسی که از خدا طلب میکند کم کم از مردم بریده میشود و کسی که از مردم بریده شود، مردم او را بزرگ میشمارند.
در نتیجه طلب از مردم حقیر میکند و طلب از خدا بزرگ میکند. این تفاوت دعا با گدایی کردن است.
دعای خوب شخصیت انسان را هم می‌سازد
فطرت انسان پاک است و پاکی ها فطرت انسان را پاک نگه می‌دارند، وقتی انسان دعا می‌کند و متن دعا هم ارزشمند باشد، این کلمات هر کدام آب حیاتیست که در صحن و سرای فطرت جاری می‌شود.
خیر دنیا و آخرت یعنی چه؟
خیر در دینا هر نعمتی است که به بهبود زندگی دنیوی کمک خواهد کرد، خانه خوب، همسر خوب، فرزند خوب، شغل خوب، رفاه مناسب، و همه این ها که در زندگی دنیوی در مسیر ما قرار خواهند گرفت.
خیر آخرت هم، همه جاه و مکنت‌های آخرت است، بخشش و جود و قرب به خدای متعال در صدر این رزق ها قرار دارند، عاقبت به خیری خیری است که در این فراز از خدا طلب می‌کنیم.