برزیل گران‌ترین جام جهانی تاریخ/ افزایش تورم در انتظار میزبان ۲۰۱۴ فوتبال

به گزارش ایمنا، جام جهانی معمولا مکانی برای معرفی صنایع و حتی جاذبه‌های گردشگری کشور میزبان است، به عنوان مثال اسپانسرهای جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا شرکت‌های فورد، مک دونالد، کوکا کولا و… بودند و در جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن علاوه بر مارک های تجاری سایر کشورهای جهان شرکت‌های سونی و هیتاچی، سامسونگ و…تبلیغات وسیعی را انجام دادند. همین مساله در جام‌های جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ آلمان و آفریقای جنوبی تکرار شد.
مروری بر چند جام جهانی گذشته نشان می دهد که در سال ۱۹۹۴، جام جهانی در ۹ شهر ایالت متحده برگزار شد کشوری که مردم آن چیزی از فوتبال نمی‌دانستند و ورزش‌های مورد علاقه آن‌ها بیسبال،هاکی روی یخ، راگبی و از این قبیل موارد بود. اما برگزاری جام جهانی سبب شد که مردم این کشور به فوتبال نیز علاقه مند شوند. زیر ساخت‌های فوتبال این کشور نیز تقویت شد ولیگ حرفه ای فوتبال آمریکا موسوم به ام ال اس فعالیت خود را آغاز کرد.
این جام جهانی تاثیرات مثبتی نیز بر روی شهرهای میزبان این بازی‌ها داشت به عنوان مثال شهرداری لوس آنجلس اعلام کرد، طی مدت کوتاه ۲۰ روزه در حدود ۲۱۰۰ شغل پاره وقت فقط از طریق شهرداری ایجاد شده است. همچنین درآمد هتل‌ها ورستوران های زنجیره ای نسبت به سال قبل ۱۷ درصد افزایش یافتند.
در جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن ۳۲ تیم حضور داشتند که این کشورها در مجموع ۸۴ درصد اقتصاد جهان را تشکیل می‌دادند. این رقابت‌ها را ۲۷۰۵۰۰۰ تماشاگر از نزدیک تماشا کردند. این دو کشور توانستند هریک ۱۰ استادیوم مجهز را برای این مسابقات آماده کنند
جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان از نظر اقتصادی با جام جهانی آمریکا مقایسه می‌شود آنها در مدت یک ماه برگزاری این مسابقات ۴۰۰ میلیون دلار در آمد از صنعت گردشگری و ۳ میلیارد دلار نیز از طریق خرد فروشی (نظیر فروش مغازه ها) کسب کردند. ۱۵ شرکت معتبر رسمی از سراسر آلمان و جهان حامیان مالی این جام جهانی بودند. همچنین در این جام جهانی ۳۱۰۰۰۰۰ بلیت فروخته شد و در نهایت ۶ میلیارد و یک صد میلیون دلار سود خالص نصیب کشور آلمان کرد که برابر با ۶ ماه صادرات غیر نفتی ایران در همین سال بود.
در جام جهانی آفریقای جنوبی نیم میلیون گردشگر از این کشور بازدید کردند و ۱۶۰ هزار فرصت شغلی نیمه وقت و پاره وقت در این کشور ایجاد شد. این کشور همچنین توانست امکانات فوتبال خود را ارتقا ببخشد. و ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار سود کسب کرد.
براساس برآورد تحلیل‌گران اقتصادی برگزاری رقابت‌های جام جهانی در آفریقای جنوبی موجب تزریق ۱.۷ میلیارد دلار دارایی‌های خارجی به اقتصاد این کشور شده است.
همچنین جام جهانی ۲۰۱۴ تاثیر غیرقابل انکاری بر اقتصاد کشور میزبان و حتی سایر کشورهای جهان دارد، چرا که این رویداد یک کارزار تبلیغاتی برای برندهای مشهور کشورهای توسعه یافته و البته منبع درآمدی برای فدراسیون‌های کشورهای در حال توسعه است. 
اما حوادث اخیر در برزیل و میزان نارضایتی مردم این کشور از میزبانی جام جهانی ۲۰۱۴ نشان از آن دارد که گرانترین دوره جام جهانی فوتبال کمکی به اقتصاد این کشور نمی کند.
روزنامه تلگراف در گزارشی درباره اقتصاد جام جهانی نوشت: با تاخیر در ساخت استادیوم ها، بروز اعتراضات و اعتصابات و دیگر مسائل مرتبط با میزبانی برزیل، این امر نباید عجیب باشد که یک استادیوم ۴۶ هزارنفری در یک شهر به جاده دسترسی ندارد. مانائوس شهری دورافتاده در آمازون خواستار استادیومی بزرگ بود که با هزینه ۲۷۰ میلیون دلاری از بودجه یازده میلیاردی برزیل این امر مستحق شد. این امر قابل توجه است که این استادیوم تنها شاهد چهار رقابت جام جهانی خواهد بود.
این روزنامه همچنین از وضعیت هتل های شهرهای میزبان بازی ها این چنین نوشت: هتل پنج ستاره در ریودوژانیرو که تیم انگلستان در آن اقامت دارد با غذاهای تاریخ مصرف گذشته و مانده روبرو است در حالی که شهر مانائوس که یکی از شهرهای میزبان بازی ها است نسبت به خطر سیلاب هشدار داده و اعلام وضعیت اضطراری کرده است چون رودخانه آمازون سطحش بالا آمده است. با وجود هزینه ۲ میلیون پوندی برای بازسازی هتل ها، محل اقامت تیم های فوتبال شبیه کشورهای جهان سوم است.
مجله فوربس در این زمینه می نویسد: شکاف عمیقی بین وعده های دولت و فساد و بروکراسی و خشم مردم ایجاد شده که برای رونق اقتصادی خوب نیست. استادیوم ها کامل نشده و ساخت سرویس های بهداشتی نیمه کاره رها شده است. فرودگاه ها نیز همانند کشورهای جهان سومی است و کارمندان متروها و موزه ها در جریان مسابقات جام جهانی در اعتصاب خواهند بود که این مسائل مشکلات زیادی را برای برزیل ایجاد می کند که به این زودی ها حل نخواهد شد. این جام جهانی گرانترین جام جهانی در تاریخ بوده است و تخمین زده شده ۱۱٫۵ میلیارد دلار هزینه داشته که ۳٫۶ میلیارد آن از محل مالیات بوده که صرف ساخت استادیوم ها شده است. دو سوم هزینه های عمومی صرف شبکه حمل و نقل شده و تنها یک سوم به ساخت اماکن ورزشی اختصاص یافته است. فیفا خواستار میزبانی ۸ شهر برزیلی برای بازی ها بود اما این کشور ۱۲ شهر خود را برای میزبانی و گسترش ثروت دولت برزیل معرفی معرفی کرد اما به نظر می رسد کمبود سازماندهی ساختاری به این خوشبینی صدمه بزند.
اینترنشنال بیزینس تایمز نیز در گزارشی در این باره نوشت: جام جهانی به عنوان بزرگترین رویداد ورزشی در جهان تقریبا یک میلیارد تماشاچی تلویزیونی خواهد داشت اما هزینه های تبلیغاتی با برنامه ریزی ضعیف و پرهزینه، برزیل را مورد آماج اتهام به فساد مالی روبرو کرده است. این کشور در سال ۱۹۵۰ میزبان رقابت ها بود، زمانی که جام جهانی هنوز از تلویزیون پخش نمی شد اما امسال شرایط تفاوت کرده است و این کشور آمادگی کمی دارد. فرودگاه ها نیمه کاره باقی مانده اند، تهدید و اعتصاب های کارکنان مترو ادامه دارد. ضمن اینکه این کشور با کمبود آب و برق و نامناسب بودن کیفیت بعضی از استادیوم ها مواجه است که می تواند منجر به زخمی شدن بازیکنان شود. همچنین اکثریت برزیلی ها نگاهشان به خیابان هایی است که خرج بسیاری برایشان شده و با اعتراضات فراوانی نیز روبرو شده است. به طور خلاصه جام جهانی در کشوری برگزار می شود که خود را در خطر یک فاجعه قرار داده است.
گفته شده کمیته بین المللی المپیک با توجه به اقتصاد روبه رشد برزیل در سال ۲۰۰۷ تصمیم گرفت تا میزبانی بازی های المپیک سال ۲۰۱۶ را نیز به برزیل بدهد و کشور با فرصت های بسیار روبرو شد اما اقتصادش به طور خاص پیش بینی خوبی برای آینده اش نداشت. از سال ۲۰۰۷ اقتصاد این کشور سقوط کرد و سبب رخدادهای پیچیده ای شد که یکی از آنها جبران میلیون ها دلار سرمایه گذاری بخش خصوصی از سوی دولت بود که منجر به اعتراضات خشونت بار شد. تا بازی های المپیک دو سال دیگر باقی مانده اما آمادگی برزیل برای این میزبانی کم بوده و تنها ۱۰ درصد از کار آماده سازی به اتمام رسیده است.
فایننشال تایمز نیز در این باره نوشت: نه جام جهانی و نه بازی های المپیک اقتصاد برزیل را تقویت نخواهند کرد. محققان تخمین زده اند این رویدادها نیم درصد به تورم ۶٫۳ درصد تورمی برزیل در سال جاری و ۰٫۴ درصد به ۶٫۱ درصد تورم سال ۲۰۱۶ اضافه خواهد کرد. این رویدادهای عظیم ورزشی برای اقتصاد قابل توجه برزیل بسیار کوچکند و اگرچه تاثیرگذار نخواهند بود اما می توانند یک فشار برای تغییر وضعیت اقتصادی باشد.
همچنین شبکه فرانس بیست و چهار با ابراز تردید بر بازگشت سرمایه بی‌سابقه ۱۱ میلیارد دلاری برزیل برای برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال، اعلام کرد در حالیکه آفریقای جنوبی، میزبان دوره قبلی این مسابقات پس از گذشت ۴ سال هنوز سودی از سرمایه‌گذاری خود در این زمینه به دست نیاورده، عواقب این امر برای اقتصاد برزیل مبهم و نامعلوم است.
این شبکه تلویزیونی فرانسوی در گزارشی به سرمایه‌گذاری های آفریقای جنوبی برای برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال در سال ۲۰۱۰ و عواقب اقتصادی آن برای این کشور پرداخت.
این گزارش می گوید: در آفریقای جنوبی ساخت ۵ استادیوم جدید روی هم ۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون یورو هزینه داشت. برخی فرودگاه ها و بزرگراه ها بازسازی شد و خط قطار سریع السیری هم بین شهرهای پرتوریا و ژوهانسبورگ دایر شد. اما چهار سال بعد استادیوم معروف ساکرسیتی در شهر سوتو تعطیل است و اکنون مالیات دهندگان آفریقای جنوبی هزینه های آن را می پردازند.
دیل مک‌کینلی، تحلیلگر سیاسی می گوید: "ما مانده ایم و بدهی های سنگین این استادیوم بزرگ که بلا استفاده مانده است و دارایی عمومی کشور را می بلعد و هدر می دهد. درست است که تأسیسات جدیدی نظیر بزرگراه ها و سامانه حمل و نقل داریم، اما هزینه آن ها خیلی گران نیست."
در آفریقای جنوبی هم به مانند برزیل نابرابری های اجتماعی در میزان بالایی در سطح جهانی قرار دارد و ۴۰ درصد خانواده های آفریقای جنوبی همچنان در حواشی شهرها و محروم از آب و برق زندگی می کنند. در خیابان های ژوهانسبورگ بسیاری از مردم بر این باورند که پولی که برای برگزاری مسابقات جام جهانی هزینه شد، می توانست به نحو دیگری صرف شود.
زنی می گوید: "افراد در برخی شهرها و مناطق روستایی هیچ سودی از جام جهانی نبرده اند. تمام مردم در شهرهایی بودند که بازی ها در آنها انجام می شد و آنها از هیچ چیز بهره مند نشدند و همه آنان را فراموش کرده اند."
مرد جوانی نیز در این باره می گوید: "در حال حاضر پولی از بابت جام جهانی گذشته عاید کسی نمی شود. در سال ۲۰۱۰ شاید اما اکنون در رکود به سر می بریم."
برزیل برای برگزاری مسابقات جام جهانی ۳ برابر آفریقای جنوبی هزینه کرده است و این امر موجب به راه افتادن تظاهرات اعتراضی خشونت بار در این کشور شده است. بر اساس نتایج تحقیقاتی که روز چهارشنبه منتشر شد، برگزاری مسابقات جام جهانی ممکن است بیش از آنکه باعث رشد اقتصادی شود، موجب تشدید تورم در برزیل خواهد شد.
در نهایت این فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) خواهد بود که بیشترین سود را خواهد برد. این نهاد چهار سال قبل تنها از محل های نصب تلویزیون های بزرگ، یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون یورو درآمد کسب کرد و امیدوار است که امسال از این هم بیشتر عایدش شود.