مولوی ستاره ای که بدرخشید و ماه مجلس شد

به گزارش خبرنگار ایمنا از شهرضا، از آن دم که هجمه اعراب کاخ منیع امپراطوری ساسانی را فرو ریخت همه را اندیشه بر آن بود که چگونه امکان تجدید بنای چنان حکومتی بر چنان پهنه ای فراهم خواهد آمد؟ و سنت کتاب سوزی اعراب و خرابی‌های ب‌یشمار هجمه آنان این گمان را از ذهن دور می ساخت. 
اندیشه ورزان و دلسوزان ایران هرچند به تمدن ساز بودن تعالیم اسلام ایمان داشتند اما وقتی به شیرازه از هم گسسته دستگاه دیوانی ساسانی می نگریختند ناامیدانه به کنج عزلت می خزیدند. 
این روند ادامه داشت تا سخن سرایان، حکیمان، فیلسوفان و هنرمندان بزرگ ایران زمین یک به یک رخ نمودند. این رستاخیز فرهنگ پارس که آمیخته با تعالیم روح بخش اسلام بود از قرون ابتدایی اسلام آغاز شد اما رشد چشمگیر آن از قرن چهارم هجری بود.
از جمله طلایه داران این فرهنگ عظیم فردوسی طوسی بود که به بهانه نبرد رستم و اشکبوس بر چهاگوشه قلمرو پارس مهر ایرانی زد و حکیم ابونصر فارابی بود که با دم مسیحا گونه خود بر آتش فلسفه اسلامی دمید و حجت الحق حسین بن سینا بود که فرهنگ، عرفان و فلسفه را در زیر لوای تشیع به هم آمیخت. 
اما در این میان با تولد مولانا جلال الدین بلخی در ششم ربیع الاول سال ۶۰۴ هجری قمری و بعدها بالیدن وی در عرصه ادب، شعر و عرفان ایران بارقه امید و فرهنگ به ایران بازگشت و استعمال اصطلاح "فرهنگ ایرانی اسلامی" قوت گرفت.
فرزند بهاء ولد در اوج حملات متعدد مغول به سرزمین‌های اسلامی پای به عرصه گیتی نهاد یعنی همان زمان که ایران عرصه تاخت و تاز تاتار و تبار ایلخان قرار گرفت.
شعر مولانا نشان داد که برای تبیین و گسترش سخن قرآن هیچ چیزی جز خمیر مایه ایرانی نیست. سخن مولانا واسطة العقد فرهنگ ایران و فرهنگ اسلام است. 
نی نامه شور انگیز وی به حق تفسیر مضیغ مفاهیم بنیادین اسلام است که خود منشآ تعالیم بسیاری در ادب و هنر ایران شده است. شوریدگی وی در طلب شمس تبریزی که در اصل در پی مراد کامل صورت گرفت بخش مهمی در ادبیات پارسی و نقطه عطفی در فرهنگ بشری شد.
وصل دو انسان عشق حقیقی صحنه ای است شورانگیز که در کمتر برهه ای از تاریخ عمر انسان شاهد آن بوده ایم. غزلیات شمس و فیه ما فیه نشانی است در بی نشانی راه انسان که سرگشته و حیران هر دم به این سو و آن سو هر از چندگاه به سرابی چشم می دوزد و مثنوی را وی به قالبی اختصاصی در راستای اعمال نظر در فرهنگ اسلام بدل کرد. 
امید است بانیان فرهنگ ایرانی در دوره حاضر ضمن ارج نهادن بیش از پیش به زبان و ادبیات پارسی زمینه گرایش و آشنایی نسل جوان و نوجوان را با مفاخر ایران زمین به ویژه سخن روحانی مولانا فراهم آورند./10