به گزارش خبرگزاری ایمنا، این روزها همزمان با انتشار گزارشهایی در فضای مجازی درباره حرکت نفتکشهای ایرانی پس از بارگیری از جزیره خارک به سمت شرق و تلاش برای شکستن محاصره دریایی، موجی از واکنشها در میان کاربران شکل گرفته است. هرچند جزئیات این مأموریت و خبر حرکت نفتکشها هنوز نیازمند تأیید منابع رسمی است، اما همین خبرهای منتشرشده کافی بود تا کاربران با یادآوری مفهوم ایستادگی، شجاعت و مسئولیتپذیری از خدمه نفتکشها بنویسند و برای آنها آرزوی سلامتی کنند.
در این میان، تأکید وزیر امور خارجه کشورمان بر ضرورت شکستن محاصره نیز به یکی از محورهای بحث کاربران تبدیل شده است؛ کاربرانی که در نوشتههای خود، حرکت احتمالی نفتکشها را فراتر از یک مأموریت دریایی و در چارچوب اراده ملی برای عبور از محدودیتها توصیف کردهاند.
حسامالدین براتی، فعال فرهنگی در واکنش به این گزارشها نوشت: «شواهد نشون میده نفتکشهای جمهوری اسلامی برای شکستن محاصره دریایی حرکت خودشون رو آغاز کردند. در صورت تأیید، این عملیات استشهادی یکی از ماندگارترین اتفاقات تاریخ کشور ما خواهد بود.»
کاربر دیگری با اشاره به آنچه درباره آمادگی خدمه این نفتکشها منتشر شده است، نوشت که گفته میشود خدمه ۱۴ نفتکش پیش از عزیمت به سفر ۲۰ روزه به چین غسل شهادت کردهاند و در ادامه از مردم خواست دعای خیر خود را بدرقه راه کسانی کنند که برای تحقق فرمان مسئولان کشور چنین مأموریتی را پذیرفتهاند.

کاربری دیگر نیز با تشبیه خدمه نفتکشها به رزمندگان دفاع مقدس نوشت: «عباسها به میدان آمدند؛ خدمه اون نفتکشهایی که رفتن محاصره رو بشکنن، از قهرمانان پای لانچر چیزی کم ندارند.»
در پیام دیگری، یکی از کاربران با لحنی عاطفی خطاب به خدمه ناوگان دریایی ایران نوشت: «مادران شما شیر به دنیا آوردهاند، تاریخ به احترام شجاعت، رشادت و شهامت شما تمامقد خواهد ایستاد... زنده باد ایران.»

کاربر دیگری نیز با اشاره به دشواری شرایط اقتصادی و اهمیت شکستن محاصره نوشت: «به خدمه و پرسنل شجاعی که این مأموریت را به جان خریدید تا محاصره ایران شکسته شود و مردمش از این تنگنای اقتصادی نجات پیدا کنند فکر میکنم؛ چه شجاعتی. ایران ارث پدری شماست، نه آنهایی که انتظار شکست شما را میکشند.»

این واکنشها، در کنار بازتاب خبر حرکت نفتکشها، نشان میدهد که بخش مهمی از توجه کاربران به مفهوم ایستادگی و کسانی معطوف شده است که در موقعیتهای حساس، مسئولیتهای دشوار را میپذیرند؛ مفهومی که برای جامعه ایرانی یادآور تجربهای تاریخی و سرنوشتساز به نام دفاع مقدس است.
اما این همنشینی میان خبرهای امروز و خاطرات دفاع مقدس، تنها یک شباهت احساسی نیست؛ تاریخ جنگ ایران و عراق نمونههایی دارد که نشان میدهد چگونه یک پیام در لحظهای سرنوشتساز، میتوانست مسیر مقاومت را تغییر دهد.
آن روز که امام پرسیدند: مگر جوانان اهوازی مردهاند؟
مهر ۱۳۵۹، هنوز روزهای نخست جنگ تحمیلی بود. ارتش عراق با عبور از مرزهای غربی خوزستان، پیشروی به سمت سوسنگرد را آغاز کرد و سرانجام در ششم مهر همان سال وارد شهر شد. سوسنگرد چهار روز در اشغال نیروهای بعثی باقی ماند و پس از آن، تهدید پیشروی دشمن به سمت اهواز، نگرانیها را دوچندان کرد.
در چنین شرایطی، شهید آیتالله محمد حسینی بهشتی با اطلاع از وضعیت جبهههای خوزستان، موضوع احتمال سقوط اهواز را به امام خمینی(ره) منتقل کرد. پاسخ امام، جملهای بود که در حافظه تاریخی دفاع مقدس ماندگار شد: «مگر جوانان اهوازی مردهاند که عراق بتواند اهواز را بگیرد؟»
این جمله تنها یک واکنش به گزارش نظامی نبود؛ پیامی بود که مسئولیت دفاع از شهر را به جوانان همان سرزمین یادآوری میکرد. اندکی بعد، در نهم مهر ۱۳۵۹، ۲۳ رزمنده پاسدار خوزستان به فرماندهی شهید علی غیور اصلی، عملیاتی چریکی را در منطقه پیچ حمیدیه آغاز کردند. این حمله، نیروهای عراقی را غافلگیر کرد و زمینه عقبنشینی آنها به سمت بستان و آزادسازی سوسنگرد را فراهم آورد.
آن روز جوانان خوزستان نشان دادند که دفاع از سرزمین، پیش از آنکه به شمار تجهیزات و امکانات وابسته باشد، به اراده انسانهایی گره خورده است که در لحظه خطر، مسئولیت خود را فراموش نمیکنند.

جزایر مجنون؛ فرمانی که احمد کاظمی را به خط مقدم کشاند
چند سال بعد در جریان عملیات خیبر، بار دیگر پیام امام خمینی(ره) به نقطه اتکای مقاومت رزمندگان تبدیل شد؛ این بار در جزایر مجنون. عملیات خیبر در سوم اسفند ۱۳۶۲ آغاز شد و رزمندگان ایرانی در جریان این عملیات توانستند به جزایر مجنون دست پیدا کنند، اما حفظ این مناطق بهویژه در برابر پاتکهای سنگین ارتش عراق به یکی از دشوارترین مراحل عملیات تبدیل شد.
در شرایطی که فشار دشمن، کمبود مهمات و دشواری پشتیبانی، ادامه مقاومت را سخت کرده بود، پیام امام خمینی(ره) به فرماندهان رسید: جزایر مجنون باید حفظ شوند. محسن رضایی در روایت خود از این ماجرا از تماس با احمد کاظمی و انتقال پیام امام به او یاد میکند. پاسخ احمد کاظمی کوتاه و قاطع بود: «چشم، چشم.»
او پس از دریافت پیام، نیروهایش را فراخواند و به آنها گفت که اینجا عاشوراست و باید به هر قیمتی جزیره را حفظ کنند. خودش نیز در کنار رزمندگان در خط مقدم حاضر شد. مقاومت نیروها در برابر حملات پیدرپی دشمن ادامه یافت و جزایر مجنون حفظ شد؛ مقاومتی که بعدها به یکی از روایتهای ماندگار عملیات خیبر تبدیل شد.
روایت محسن رضایی از احمد کاظمی، تصویری روشن از معنای لبیک به یک فرمان در شرایط دشوار ارائه میکند؛ فرماندهای که به جای بسنده کردن به انتقال دستور، خود در کنار نیروهایش ایستاد و مسئولیت حفظ جزیره را پذیرفت.

از سنگرهای خاکی تا عرشه نفتکشها؛ روایت تکرارشونده ایستادگی
امروز با انتشار گزارشهایی درباره احتمال حرکت نفتکشهای ایرانی از جزیره خارک برای عبور از محاصره دریایی، خاطرات آن روزها دوباره در فضای مجازی جان گرفته است، خاطراتی که روایتگر مفهوم مسئولیتپذیری در موقعیتهای دشوار و اهمیت ایستادگی برای حفظ منافع کشور است.
در عملیات سوسنگرد، جوانانی که صدای فرمان امام(ره) را شنیدند، برای دفاع از شهر به میدان آمدند؛ در جزایر مجنون نیز احمد کاظمی و رزمندگانش پیام حفظ جزیره را به مقاومتی طولانی تبدیل کردند. امروز نیز خبرهای مربوط به نفتکشها، فارغ از سرانجام و جزئیات تأییدنشده آن، یادآور این پرسش تاریخی است که در لحظههای حساس چه کسانی مسئولیت دشوار عبور از بحران را بر عهده میگیرند؟
دفاع مقدس برای ایرانیان تنها یادآور نبردهای نظامی و عملیاتهای بزرگ نیست؛ روایت نسلی است که در لحظههای سرنوشتساز، فرمان دفاع را شنید و به میدان رفت. از پیچ حمیدیه تا جزایر مجنون، این تاریخ با نام جوانانی گره خورده است که در دشوارترین شرایط، میدان را خالی نکردند.
حالا خبر نفتکشها، بار دیگر همان خاطره را به یاد آورده است؛ خاطره نسلی که نشان داد در بزنگاههای تاریخ، گاهی یک پیام میتواند آغازگر حرکتی بزرگ باشد و سرنوشت یک مقاومت را رقم بزند.



نظر شما