به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، کمبود گاز در شهرهای جهان دیگر فقط به کشورهایی با ذخایر طبیعی اندک محدود نیست؛ حتی شهرهای بزرگ و صنعتی که به شبکههای گسترده انتقال انرژی متصلاند، ممکن است در اثر جنگ، اختلال مسیرهای صادراتی، کاهش تولید داخلی، رقابت جهانی برای خرید گاز طبیعی مایع (LNG) یا سرمای شدید با محدودیت عرضه روبهرو شوند. گزارش آژانس بینالمللی انرژی در نوامبر ۲۰۲۶ نشان میدهد مصرف جهانی گاز در ۹ ماه نخست سال بیش از یک درصد کاهشیافته است و پیشبینی میشود مصرف سالانه نیز حدود ۱.۵ درصد افت کند. این کاهش بیشتر نتیجه گرانی و محدودیت عرضه بوده است و به دلیل کاهش نیاز واقعی به انرژی نیست. همزمان ذخایر گاز اتحادیه اروپا در آستانه زمستان ۲۰۲۶–۲۰۲۷ به پایینترین سطح در بیش از یک دهه رسیده است. یکی از مهمترین عوامل تشدید این نگرانی، اختلال در جریان گاز طبیعی مایع از خلیج فارس، پس از بحران خاورمیانه و محدودشدن عبور محمولهها از تنگه هرمز در سال ۲۰۲۶ بوده است. در چنین شرایطی، شهرهایی که به واردات گاز، وابستگی زیاد دارند یا شبکه ذخیرهسازی و مسیرهای جایگزین محدودی در اختیارشان است، آسیبپذیرتر هستند. البته باید میان احتمال کمبود فیزیکی گاز و افزایش قیمت و دشواری تامین، تفاوت گذاشت. در واقع همه شهرهایی که به آنها اشاره میشود با قطع گاز مواجه نخواهند شد، اما ممکن است در سالهای پیش رو با هزینه بالاتر، سهمیهبندی یا محدودیت مصرف صنایع، روبهرو شوند.

داکا؛ وابستگی به واردات و فشار بر شبکه انرژی
پایتخت بنگلادش، یکی از شهرهای آسیبپذیر در برابر اختلال عرضه گاز است. این شهر برای تامین انرژی نیروگاهها، صنایع، کارخانههای تولید پوشاک و مصارف خانگی، به گاز طبیعی وابستگی قابلتوجهی دارد. کاهش تولید میدانهای گازی داخلی و نیاز روزافزون به واردات گاز طبیعی مایع، فشار زیادی بر نظام تامین انرژی کشور وارد کرده است. بر اساس تحلیل موسسه وود مکنزی در اکتبر ۲۰۲۶، بنگلادش در سال ۲۰۲۵، بیش از ۷۰ درصد LNG وارداتی خود را از قطر تهیه میکرد؛ وابستگی که با اختلال در صادرات خلیج فارس به یک نقطهضعف جدی تبدیل شد. در سال ۲۰۲۶، کمبود محمولههای گاز طبیعی مایع در واقع افزایش قیمت خرید در بازار نقدی، دولت بنگلادش را ناچار به اعمال محدودیت در عرضه گاز به بعضی از مصرفکنندگان کرد. این وضعیت به خاموشیهای طولانیتر برق و افزایش استفاده از زغالسنگ نیز دامن زد. اگر تولید داخلی افزایش نیابد و منابع وارداتی متنوع نشوند، داکا ممکن است در سالهای آینده با رقابت شدید میان مصرف خانگی، نیروگاهها و صنایع، بر سر گاز موجود مواجه شود.

کراچی و لاهور؛ فشار بر شبکه گاز پاکستان
کراچی و لاهور از شهرهایی هستند که وابستگی پاکستان به واردات گاز طبیعی مایع، آنها را در برابر بحرانهای بازار جهانی گاز آسیبپذیر میکند. کراچی بهعنوان قطب اقتصادی و صنعتی کشور، میزبان شمار زیادی از کارخانهها، نیروگاهها و مصرفکنندگان خانگی است. لاهور نیز با جمعیت بالا و نیاز گسترده به انرژی برای گرمایش، پختوپز و فعالیتهای صنعتی، در دورههای اوج مصرف زمستانی با فشار بر شبکه گاز، روبهرو میشود. تولید داخلی پاکستان در سالهای گذشته نتوانسته همگام با رشد تقاضا افزایش یابد و واردات LNG برای جبران این فاصله اهمیت پیدا کرده است. بر اساس گزارش اکتبر ۲۰۲۶ وود مکنزی، پاکستان در سال ۲۰۲۵ بیش از ۹۹ درصد گاز طبیعی مایع وارداتی خود را از قطر تامین میکرد. اختلال در این مسیر، تامینکنندگان را به سمت بازار نقدی و خرید محمولههای گرانتر سوق داد؛ درحالیکه محدودیت منابع مالی، امکان خرید نامحدود گاز را کاهش میداد. در نتیجه صنایع و نیروگاهها ممکن است زودتر از مصرفکنندگان خانگی با محدودیت مواجه شوند. این خطر بهویژه در زمستان و هنگامی که تقاضای خانگی افزایش مییابد، جدیتر خواهد بود.

قاهره؛ کاهش تولید داخلی و افزایش نیاز به واردات
قاهره و دیگر شهرهای بزرگ مصر با چالشی متفاوت مواجه هستند. این کشور که زمانی یکی از تولیدکنندگان مهم گاز در منطقه بود، با افت تولید میدانهای گازی و افزایش مصرف داخلی روبهرو شده است. گاز طبیعی، سوخت اصلی بسیاری از نیروگاههای مصر است و در نتیجه، هرگونه اختلال در تامین آن میتواند علاوه بر صنایع، بر تولید برق و زندگی روزمره شهروندان نیز اثر بگذارد. در تابستان ۲۰۲۶، مصرف گاز مصر به دلیل افزایش تقاضای برق برای سرمایش، رشد کرد و تولید داخلی نتوانست بهتنهایی پاسخگوی نیاز کشور باشد. بر اساس دادههای منتشرشده از سوی موسسه کپلر، تولید گاز مصر در ژوئیه ۲۰۲۶ به حدود ۱۰۳ میلیون مترمکعب در روز کاهش یافت و واردات گاز طبیعی مایع این کشور در همان ماه به سطحی نزدیک به ظرفیت کامل گازسازی مجدد رسید. ممکن است قاهره در صورت تداوم افت تولید داخلی، رشد مصرف برق و دشواری خرید محمولههای وارداتی، با محدودیت عرضه یا افزایش هزینه انرژی، مواجه شود. بااینحال، توسعه میدانهای جدید و افزایش واردات میتواند بخشی از این فشار را کاهش دهد.

شهرهای اروپای مرکزی؛ نگرانی از زمستان و ذخایر محدود
شهرهایی مانند برلین، مونیخ و فرانکفورت، به دلیل مصرف بالای انرژی در ساختمانها، صنایع و نیروگاهها، در برابر افزایش قیمت و محدودیت عرضه گاز، آسیبپذیر هستند. نگرانی اصلی اروپا در زمستان ۲۰۲۶–۲۰۲۷، پایینبودن ذخایر گاز و رقابت با خریداران آسیایی برای دریافت محمولههای LNG است. طبق گزارش آژانس همکاری تنظیمکنندگان انرژی اروپا (ACER)، ذخایر اتحادیه اروپا در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، حدود ۷۵ درصد ظرفیت، یعنی سطحی پایینتر از میانگین ۹ ساله بود. آژانس بینالمللی انرژی نیز هشدار داده است که در صورت زمستان سردتر از معمول و ادامه اختلال در جریان گاز طبیعی مایع، ذخایر اروپا ممکن است تا پایان مارس ۲۰۲۷ به کمتر از ۱۰ درصد ظرفیت برسد. بااینحال، این ارقام به معنای پیشبینی قطعی قطع گاز در شهرهای اروپایی نیست. شبکه انتقال گاز اروپا، واردات از نروژ و آمریکا، پایانههای LNG و امکان تبادل گاز میان کشورها، همچنان ظرفیت مهمی برای مدیریت بحران فراهم میکنند. در واقع خطر بیشتر متوجه کشورهای محصور در خشکی و مناطق اروپای مرکزی و جنوب شرقی است که دسترسی مستقیم و آسانتری به پایانههای واردات گاز طبیعی مایع ندارند. گزارش شبکه اپراتورهای انتقال گاز اروپا (ENTSOG) نیز احتمال فشار بیشتر بر این مناطق را در سناریوی زمستان سرد و اختلال عرضه مطرح کرده است.





نظر شما