به گزارش خبرگزاری ایمنا، نشریه آمریکایی «آتلانتیک» در گزارشی به قلم جاناتان لمیر با عنوان «ترامپ شاخه زیتون را به آتش میکشد» به بررسی تحولات پس از این شکست پرداخته و معتقد است تلاش کوتاهمدت رئیسجمهور آمریکا برای نمایش رویکردی مصالحهجویانه در برابر دموکراتها، خیلی زود جای خود را به تقابل سیاسی داده است.
بر اساس این گزارش، ترامپ در شب انتخابات از آمادگی خود برای همکاری با دموکراتها سخن گفت، اما این موضعگیری دوام چندانی نداشت. او پس از مشاهده ابعاد شکست جمهوریخواهان، بهتدریج لحن تهاجمیتری در پیش گرفت و با طرح ادعاهایی درباره سلامت انتخابات و درخواست برای تحقیقات علیه ایالتها و شهرهای تحت مدیریت دموکراتها، بار دیگر فضای سیاسی آمریکا را به سمت رویارویی سوق داد.
آتلانتیک مینویسد ترامپ حتی مخالفان خود را به دلیل تلاش برای تحقیق درباره عملکرد دولتش به زندان تهدید کرده است؛ موضعی که نشان میدهد انتقال قدرت نظارتی کنگره به دموکراتها میتواند به یکی از اصلیترین میدانهای تقابل میان کاخ سفید و قانونگذاران تبدیل شود.
جنگ ایران؛ هزینهای که به سیاست داخلی آمریکا رسید
یکی از محورهای قابل توجه در تحلیل آتلانتیک، تأثیر جنگ ایران بر فضای سیاسی و اقتصادی ایالات متحده است. این نشریه با اشاره به نارضایتی شهروندان آمریکایی از طولانی شدن جنگ و افزایش قیمت نفت، این تحولات را از جمله عوامل مؤثر بر تضعیف موقعیت جمهوریخواهان در انتخابات اخیر معرفی میکند.
این مسئله بار دیگر واقعیتی مهم را در سیاست آمریکا برجسته کرده است؛ تصمیمات نظامی و مداخلات خارجی واشنگتن، برخلاف تصویری که سیاستمداران این کشور از قدرت و نفوذ جهانی خود ارائه میکنند، میتواند هزینههای مستقیمی برای شهروندان آمریکایی به همراه داشته باشد.
افزایش هزینه انرژی، فشار بر معیشت خانوارها و نگرانی از تداوم درگیریهای نظامی، از جمله مسائلی است که میتواند حمایت عمومی از سیاستهای دولت را تحت تأثیر قرار دهد. در چنین شرایطی، جنگی که با محاسبات امنیتی و سیاسی آغاز میشود، ممکن است به عاملی برای فرسایش سرمایه اجتماعی دولت تبدیل شود.
آتلانتیک همچنین به اختلافنظرها درباره عملکرد پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، اشاره کرده و از تلاش برخی جمهوریخواهان برای فاصله گرفتن از تبعات جنگ سخن گفته است. هرچند ترامپ همچنان از وزیر دفاع خود حمایت کرده، اما ورود کنگره جدید به بررسی عملکرد وزارت دفاع میتواند فشار سیاسی بر دولت را افزایش دهد.
دموکراتها؛ پیروزی انتخاباتی یا آغاز یک بحران تازه؟
با وجود پیروزی گسترده دموکراتها، این حزب نیز با اختلافات داخلی قابل توجهی روبهرو است. به نوشته آتلانتیک، بخشی از دموکراتها خواهان برخورد قاطعتر با دولت ترامپ و استفاده حداکثری از اختیارات نظارتی کنگره هستند؛ در مقابل، گروهی دیگر معتقدند تمرکز بیش از اندازه بر تحقیقات سیاسی ممکن است وعدههای اقتصادی این حزب را به حاشیه براند.
حکیم جفریز، رهبر دموکراتهای مجلس نمایندگان، و چاک شومر، رهبر دموکراتها در سنا، از چهرههایی هستند که مسئولیت هدایت این حزب در دوره جدید کنگره را برعهده خواهند داشت. با این حال، جایگاه شومر با انتقادهایی از سوی جریانهای ترقیخواه حزب مواجه شده و کریس ون هولن نیز برای تصاحب رهبری دموکراتهای سنا مطرح شده است.

اختلافات درونحزبی تنها به انتخاب رهبران محدود نمیشود. نحوه مواجهه با سیاستهای مهاجرتی ترامپ، اصلاحات اقتصادی، هزینههای درمانی، عملکرد نهادهای امنیتی و همچنین سیاستهای آمریکا در قبال رژیم صهیونیستی، از جمله موضوعاتی است که شکاف میان جریانهای مختلف دموکرات را آشکار کرده است.
کنگره جدید؛ محدودیت بیشتر برای سیاستهای یکجانبه ترامپ
پیروزی دموکراتها در هر دو مجلس کنگره، به این حزب امکان میدهد ریاست کمیتههای مهم، دستور کار قانونگذاری و بخش قابل توجهی از ابزارهای نظارتی را در اختیار بگیرد. این تغییر میتواند زمینه برگزاری جلسات تحقیق و تفحص درباره عملکرد دولت، بررسی قراردادها و فعالیتهای اقتصادی نزدیکان رئیسجمهور و مطالبه اسناد از نهادهای اجرایی را فراهم کند.
با این حال، اکثریت کنگره به معنای پایان اختیارات ترامپ نیست. رئیسجمهور آمریکا همچنان از حق وتوی مصوبات برخوردار است و در حوزههایی مانند سیاست خارجی، مهاجرت و تصمیمات اجرایی نیز اختیارات گستردهای دارد. از همین رو، تقابل میان کاخ سفید و کنگره میتواند به یکی از ویژگیهای اصلی سیاست آمریکا در سال ۲۰۲۷ تبدیل شود.
در این میان، دموکراتها نیز با یک آزمون سیاسی مواجهاند؛ آنها باید نشان دهند پیروزی انتخاباتیشان صرفاً نتیجه نارضایتی مردم از ترامپ نبوده و توانایی ارائه راهکار برای مشکلات اقتصادی و اجتماعی آمریکا را نیز دارند.
بحران در واشنگتن؛ پیامدهای فراتر از مرزهای آمریکا
آنچه از تحولات اخیر آمریکا برمیآید، این است که بحران سیاسی در واشنگتن دیگر صرفاً به رقابت دو حزب جمهوریخواه و دموکرات محدود نیست. هزینههای سیاست خارجی، مداخلات نظامی، افزایش فشار اقتصادی بر شهروندان و اختلافات در ساختار قدرت، مجموعهای از چالشها را ایجاد کرده که دولت ترامپ برای مدیریت آنها با دشواری روبهرو خواهد بود.
از منظر بینالمللی نیز افزایش اختلافات میان کاخ سفید و کنگره میتواند بر تصمیمگیریهای آمریکا در پروندههای منطقهای و جهانی اثرگذار باشد. بهویژه در موضوع ایران، تداوم اختلافات داخلی و افزایش حساسیت افکار عمومی آمریکا نسبت به هزینههای جنگ، میتواند فضای تصمیمگیری دولت را پیچیدهتر کند؛ هرچند نمیتوان از این تحولات بهتنهایی نتیجه گرفت که رویکرد واشنگتن در قبال تهران الزاماً تغییر خواهد کرد.
به این ترتیب، شکست انتخاباتی جمهوریخواهان را باید فراتر از جابهجایی کرسیهای پارلمان آمریکا ارزیابی کرد؛ این نتیجه نشانهای از افزایش هزینههای سیاسی تصمیمات دولت ترامپ و دشوارتر شدن مسیر پیشروی اوست. دولتی که با وعده بازگرداندن اقتدار آمریکا فعالیت خود را آغاز کرد، اکنون با پرسشهایی درباره پیامدهای سیاست خارجی، وضعیت اقتصادی و اعتماد عمومی مواجه است؛ پرسشهایی که پاسخ به آنها نهتنها آینده سیاسی ترامپ، بلکه جایگاه و اعتبار ادعایی آمریکا در عرصه بینالمللی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.




نظر شما