به گزارش خبرگزاری ایمنا، رابرت کیگن، نویسنده و تحلیلگر آمریکایی، در مقاله‌ای با عنوان «Iran Unleashed» (ایران رهاشده از محدودیت‌ها) که ۲۳ اوت ۲۰۲۶ در نشریه آمریکایی آتلانتیک منتشر شده است، به بررسی پیامدهای راهبردی تقابل نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران و تغییر معادلات قدرت در منطقه پرداخته است.
کیگن در ابتدای این مقاله با اشاره به تحولات اخیر خاورمیانه تصریح می‌کند که ایران در موقعیتی کاملاً متفاوت از گذشته قرار گرفته است؛ کشوری که در برابر پیشرفته‌ترین تسلیحات نظامی آمریکا و اسرائیل ایستادگی کرده و برخلاف محاسبات اولیه طرف مقابل، نه‌تنها از میان نرفته، بلکه توانسته ساختار قدرت در خاورمیانه و خلیج فارس را بازتعریف کند.
این تحلیلگر آمریکایی در گزاره‌ای قابل‌توجه می‌نویسد: «قدرت مسلط منطقه از این پس ایران خواهد بود، نه آمریکا و نه اسرائیل.»
شکست محاسبات واشنگتن در برابر ایران
نویسنده آتلانتیک با اشاره به سیاست موسوم به «فشار حداکثری» دولت آمریکا و حملات نظامی به تأسیسات و زیرساخت‌های ایران، معتقد است مجموعه این اقدامات نتوانسته تهران را به پذیرش خواسته‌های واشنگتن وادار کند.
به نوشته کیگن، با وجود تحریم‌های گسترده اقتصادی و حملات نظامی سنگین، ساختار سیاسی ایران پابرجا مانده و هیچ‌یک از فشارهای اعمال‌شده نتوانسته است امتیاز مورد انتظار آمریکا را از تهران بگیرد.
وی همچنین به توان موشکی و پهپادی ایران اشاره کرده و می‌نویسد که تهران با نشان دادن ظرفیت خود برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های انرژی در کشورهای منطقه، آسیب‌پذیری راهبردی متحدان آمریکا در خلیج فارس را آشکار کرده است.
از نگاه این نویسنده، همین مسئله محاسبات دونالد ترامپ را تحت تأثیر قرار داده و هزینه گسترش درگیری را برای واشنگتن افزایش داده است؛ موضوعی که به اعتقاد او، یکی از عوامل عقب‌نشینی دولت آمریکا از تشدید حملات بوده است.
تنگه هرمز؛ اهرم راهبردی ایران در برابر آمریکا
بخش دیگری از مقاله آتلانتیک به اهمیت تنگه هرمز در معادلات قدرت منطقه‌ای اختصاص دارد؛ گذرگاهی راهبردی که به اعتقاد کیگن، ظرفیت ایران برای تأثیرگذاری بر امنیت انرژی و اقتصاد جهانی را افزایش داده است.
وی با اشاره به تفاهم‌نامه مورد اشاره در مقاله میان ایران و آمریکا در ژوئن ۲۰۲۶، مدعی است که ترتیبات مربوط به عبورومرور کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز، جایگاه ایران را در معادلات این آبراه تقویت کرده است.
کیگن همچنین تنگه هرمز را ابزاری راهبردی توصیف می‌کند که می‌تواند در مناسبات ایران با ده‌ها کشور تأثیرگذار باشد؛ زیرا امنیت انرژی و تجارت بین‌المللی به عبورومرور از این مسیر وابستگی دارد.
او حتی معتقد است اهمیت این اهرم برای ایران از دستیابی به سلاح هسته‌ای نیز فراتر می‌رود؛ چراکه به ادعای وی، ظرفیت اثرگذاری بر جریان انرژی جهان، امکان اعمال فشار اقتصادی و تغییر محاسبات سیاسی کشورهای مختلف را برای تهران فراهم می‌کند.
آمریکا دیگر قادر به تحمیل اراده خود نیست؟
نویسنده آتلانتیک در ادامه با اشاره به کاهش ذخایر مهمات و موشک‌های رهگیر آمریکا پس از درگیری‌های نظامی، تأکید می‌کند که توان واشنگتن برای ورود به یک جنگ گسترده دیگر با ایران با محدودیت‌هایی مواجه شده است.
به نوشته وی، ادامه یک رویارویی نظامی می‌تواند توان آمریکا برای مقابله با سایر قدرت‌های جهانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد و هزینه‌های سنگینی بر متحدان منطقه‌ای این کشور تحمیل کند.
کیگن همچنین معتقد است متحدان آمریکا در آسیا و اروپا با مشاهده تحولات اخیر، درباره میزان آمادگی نظامی، اراده سیاسی و توان واشنگتن برای تداوم یک درگیری گسترده تردیدهایی پیدا کرده‌اند.
نظم آمریکایی در خاورمیانه زیر سؤال رفت
این تحلیلگر آمریکایی در بخش دیگری از مقاله، تحولات منطقه را فراتر از یک رویارویی نظامی میان تهران و واشنگتن ارزیابی کرده و معتقد است کشورهای منطقه ناگزیر خواهند بود در محاسبات امنیتی و راهبردی خود تجدیدنظر کنند.
وی با اشاره به مناسبات عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان، از شکل‌گیری آرایش منطقه‌ای متفاوتی سخن می‌گوید که در مقایسه با نظم پیشین تحت حمایت آمریکا و رژیم صهیونیستی، استقلال بیشتری از واشنگتن خواهد داشت.
کیگن در پایان مقاله خود، جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران را عاملی برای تقویت موقعیت راهبردی تهران معرفی می‌کند و می‌نویسد که این تقابل، برخلاف اهداف اعلام‌شده طرف مهاجم، به افزایش قدرت بازدارندگی ایران و تغییر موازنه منطقه‌ای منجر شده است.
او در جمع‌بندی خود تأکید می‌کند که تحولات اخیر باید نگرانی‌های تازه‌ای را در محافل غربی درباره قدرت و جایگاه ایران ایجاد کند؛ چراکه به باور وی، جنگی که قرار بود قدرت ایران را مهار کند، عملاً زمینه‌ساز شکل‌گیری موقعیتی متفاوت برای این کشور در معادلات خاورمیانه شده است.
نظر شما