یک فضانورد پاکستانی به ایستگاه فضایی چین می‌رود

چین یک فضانورد پاکستانی را برای حضور در مأموریت فضایی شنژو ۲۴ انتخاب کرده است؛ اقدامی که در چارچوب همکاری‌های دوجانبه پکن و اسلام‌آباد انجام می‌شود و نخستین حضور یک شهروند خارجی در ایستگاه فضایی چین را رقم خواهد زد.

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بر اساس گزارش رسانه‌های دولتی چین، سازمان فضایی سرنشین‌دار این کشور، یک فضانورد پاکستانی را به‌عنوان متخصص محموله برای مأموریت آینده شنژو ۲۴ برگزیده است. هویت این فضانورد هنوز اعلام نشده و چین نیز تاریخ دقیق اعزام مأموریت را مشخص نکرده است؛ با این حال، پیش‌بینی می‌شود این پرواز تا پایان سال جاری میلادی انجام شود.

این مأموریت بخشی از همکاری‌های فضایی دو کشور در چارچوب ابتکار کمربند و جاده چین به شمار می‌رود. پاکستان پیش‌تر دو خلبان به نام‌های زیشان علی و خرم داوود را برای شرکت در این مأموریت معرفی کرده بود که ماه‌ها در مرکز پژوهش و آموزش فضانوردان چین در پکن آموزش دیده‌اند.

پاکستان و چین در فوریه سال جاری میلادی توافق‌نامه‌ای برای راه‌اندازی برنامه آموزش فضانوردان پاکستانی با هدایت دولت چین امضا کردند. این برنامه شامل تمرین‌های عملیاتی و آموزش فشرده زبان چینی است تا نامزدهای پاکستانی برای حضور در مأموریت فضایی آماده شوند.

بر اساس گزارش شبکه تلویزیونی مرکزی چین، فضانوردان پس از انجام یک پرواز کوتاه‌مدت در مدار زمین، با فضاپیمای شنژو ۲۳ به زمین بازخواهند گشت.

همکاری فضایی چین و پاکستان فراتر از ایستگاه فضایی

همکاری‌های فضایی پکن و اسلام‌آباد به اعزام فضانورد محدود نمی‌شود. سازمان ملی فضایی چین قرار است نخستین ماه‌نورد پاکستان با نام «جناح-۱» را نیز به مأموریت‌های اکتشافی ماه اعزام کند.

این ماه‌نورد ۳۵ کیلوگرمی به تجهیزات علمی تخصصی مجهز شده است و وظیفه دارد رفتار پلاسما، میزان تابش و ترکیبات خاک ماه را بررسی کند.

چین طی سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در برنامه فضایی خود انجام داده و با سرعت در حال نزدیک‌شدن به رقیب اصلی خود، ایالات متحده، است. پکن قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ فضانوردان خود را به ماه اعزام کند.

در همین حال، آمریکا، روسیه و چین برای توسعه راکتورهای هسته‌ای در ماه نیز رقابت می‌کنند. ناسا برنامه‌هایی برای ساخت راکتور هسته‌ای در ماه تا پایان سال ۲۰۳۰ اعلام کرده است و روسیه نیز با همکاری چین، دستیابی به چنین هدفی را تا سال ۲۰۳۶ دنبال می‌کند.

این راکتورها می‌توانند انرژی مورد نیاز پایگاه‌های آینده ماه و عملیات استخراج آب یخ‌زده از دهانه‌های عمیق این قمر را تأمین کنند؛ آبی که در صورت دسترسی، ظرفیت تبدیل‌شدن به منبع آب آشامیدنی، اکسیژن و سوخت موشک را خواهد داشت.

کد مطلب 1018607

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.