به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، بر اساس داده‌های سال ۲۰۲۵ اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) میزان استفاده از اینترنت در کشورهای مختلف جهان تفاوت قابل‌توجهی دارد. این بررسی با ترسیم نقشه‌ای از وضعیت اتصال جمعیت کشورها به اینترنت، نشان می‌دهد چهار کشور بحرین، کویت، عربستان سعودی و امارات متحده عربی میزان استفاده از اینترنت را به ۱۰۰ درصد رسانده‌اند. در مقابل، بعضی کشورهای آفریقایی و آسیایی همچنان با محدودیت‌های جدی در دسترسی شهروندان به فضای دیجیتال روبه‌رو هستند.
مبنای این رتبه‌بندی، سهم افرادی از جمعیت هر کشور است که طی سه ماه گذشته از اینترنت استفاده کرده‌اند. داده‌های سال ۲۰۲۵ اتحادیه بین‌المللی مخابرات در این بررسی مبنا قرار گرفته و در مواردی که آمار سال ۲۰۲۵ در دسترس نبوده، از اطلاعات سال ۲۰۲۴ استفاده شده است.
کشورهای پیشتاز در دسترسی عمومی به اینترنت
چهار کشور بحرین، کویت، عربستان سعودی و امارات متحده عربی با ثبت نرخ ۱۰۰ درصدی استفاده از اینترنت، کشورهای ابتدایی لیست هستند. این آمار نشان می‌دهد تمام جمعیت این کشورها در دوره مورد بررسی به اینترنت دسترسی داشته‌اند و از آن استفاده کرده‌اند.
پس از این چهار کشور، دانمارک با ۹۹.۷۷ درصد و لوکزامبورگ با ۹۹.۱۳ درصد در میان کشورهای دارای بالاترین سطح اتصال دیجیتال قرار دارند. نروژ با ۹۹ درصد، مالزی با ۹۸.۲۸ درصد، لیختن‌اشتاین با ۹۸.۲۶ درصد و ایسلند با ۹۸.۲۱ درصد نیز از دیگر کشورهای پیشتاز در این زمینه هستند.
قطر با ۹۸.۰۹ درصد، ایرلند با ۹۷.۱۹ درصد، هلند با ۹۷.۰۱ درصد و سنگاپور با ۹۷.۳۷ درصد نیز در جمع کشورهای برخوردار از سطح بالای استفاده از اینترنت قرار می‌گیرند. این ارقام بیانگر گسترش خدمات دیجیتال و تبدیل اینترنت به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره شهروندان در این کشورها است.
در مجموع، بخش قابل‌توجهی از کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی و بعضی کشورهای آسیایی و خاورمیانه به سطح بالایی از دسترسی عمومی به اینترنت رسیده‌اند، با این حال، حتی در کشورهای توسعه‌یافته نیز مناطق روستایی و دورافتاده ممکن است همچنان با محدودیت‌هایی در کیفیت و پایداری اتصال روبه‌رو باشند.
وضعیت ایران در نقشه جهانی دسترسی به اینترنت
بر اساس داده‌های این گزارش، ۸۵.۳۴ درصد جمعیت ایران در سال ۲۰۲۵ از اینترنت استفاده کرده‌اند؛ رقمی که ایران را در گروه کشورهای دارای سطح نسبتا بالای استفاده از اینترنت قرار می‌دهد.
این میزان در مقایسه با بعضی کشورهای منطقه و جهان قابل‌توجه است؛ به‌طوری‌که نرخ استفاده از اینترنت در عراق ۸۱.۴۷ درصد، ترکیه ۸۹.۷۷ درصد، پاکستان ۵۷.۲۵ درصد و افغانستان تنها ۱۶.۰۹ درصد گزارش شده است.
در شرق آسیا نیز چین با ۹۱.۸ درصد و ژاپن با ۸۵.۵۴ درصد در این شاخص ثبت شده‌اند. مالزی با ۹۸.۲۸ درصد و کره جنوبی با ۹۶.۰۹ درصد از دیگر کشورهای آسیایی با سطح بالای استفاده از اینترنت هستند.
این تفاوت‌ها نشان می‌دهد که آسیا، با وجود برخورداری از بعضی پیشرفته‌ترین اقتصادهای دیجیتال جهان، همچنان با شکاف‌های قابل‌توجهی در زمینه دسترسی و استفاده از اینترنت روبه‌رو است.
آفریقا؛ یکی از کانون‌های اصلی شکاف دیجیتال جهان
در حالی که بعضی کشورهای جهان به دسترسی تقریبا همگانی به اینترنت رسیده‌اند، بخش‌هایی از آفریقا همچنان با نرخ پایین استفاده از این فناوری روبه‌رو هستند. بر اساس داده‌های گزارش، نیجریه با ۴۱.۲۱ درصد، کنیا با ۳۴.۹۸ درصد و زامبیا با ۲۹.۷ درصد از جمعیت متصل به اینترنت برخوردارند. در بنین این میزان ۳۳.۹۸ درصد، در رواندا ۳۱.۷ درصد و در سیرالئون ۲۵.۱ درصد است.
وضعیت در بعضی کشورهای دیگر این قاره نیز نگران‌کننده‌تر است، به‌گونه‌ای که اتیوپی تنها ۲۱.۹۴ درصد، ماداگاسکار ۱۸.۶۸ درصد و بوروندی ۸.۶ درصد از جمعیت متصل به اینترنت دارند. اوگاندا نیز با ثبت ۸.۹۵ درصد، در میان کشورهای دارای پایین‌ترین نرخ استفاده از اینترنت قرار گرفته است.
محدودیت زیرساخت‌های مخابراتی، هزینه بالای اینترنت همراه، دشواری توسعه شبکه در مناطق روستایی و پراکنده و پایین بودن توان اقتصادی خانوارها از مهم‌ترین موانع گسترش اتصال دیجیتال در این کشورها به‌شمار می‌روند. توسعه شبکه‌های ارتباطی در مناطق کم‌جمعیت و دورافتاده معمولا به سرمایه‌گذاری گسترده نیاز دارد و همین مسئله روند گسترش اینترنت را با دشواری روبه‌رو می‌کند.
با این حال، مسئله تنها به نبود پوشش شبکه محدود نمی‌شود زیرا حتی در مناطقی که زیرساخت‌های ارتباطی توسعه یافته‌اند، هزینه خرید تلفن هوشمند، قیمت بسته‌های اینترنت و کمبود مهارت‌های دیجیتال می‌تواند مانع استفاده موثر شهروندان از این خدمات شود.
شکاف دیجیتال آسیا؛ فراتر از پوشش شبکه‌های ارتباطی
آسیا نمونه روشنی از تفاوت‌های موجود در توسعه دیجیتال است. در حالی که کشورهایی همچون مالزی، سنگاپور و کره جنوبی به نرخ‌های بسیار بالای استفاده از اینترنت دست یافته‌اند، در کشورهای پرجمعیتی همچون هند و فیلیپین هنوز بخش قابل‌توجهی از مردم از این امکان استفاده نمی‌کنند.
طبق داده‌های گزارش، ۷۰ درصد جمعیت هند و ۶۷.۲۶ درصد جمعیت فیلیپین از اینترنت استفاده می‌کنند. این وضعیت در کنار پیشرفت‌های گسترده ارتباطی در سایر کشورهای منطقه، نشان‌دهنده نابرابری در بهره‌مندی از فرصت‌های اقتصاد دیجیتال است.
بر اساس اعلام انجمن جهانی اپراتورهای تلفن همراه (GSMA)، حدود یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون نفر در کشورهای در حال توسعه منطقه آسیا و اقیانوسیه، با وجود برخورداری مناطق محل زندگیشان از پوشش گسترده شبکه تلفن همراه، همچنان آفلاین هستند. این مسئله نشان می‌دهد که وجود زیرساخت ارتباطی به معنای دسترسی واقعی و امکان استفاده از اینترنت نیست.
هزینه تهیه دستگاه‌های هوشمند، قیمت خدمات اینترنت همراه، سطح سواد دیجیتال و توانایی کاربران برای استفاده از فناوری‌های نوین، از عوامل تعیین‌کننده در کاهش این شکاف به‌شمار می‌روند، بنابراین سیاست‌گذاری برای توسعه دیجیتال باید علاوه بر گسترش شبکه‌های ارتباطی، بر مقرون‌به‌صرفه کردن خدمات و افزایش توانمندی دیجیتال شهروندان نیز تمرکز داشته باشد.
اروپا و آمریکای شمالی؛ برخورداری از زیرساخت‌های ارتباطی گسترده
اروپا یکی از مناطق پیشتاز جهان در زمینه استفاده از اینترنت محسوب می‌شود. برخورداری از زیرساخت‌های مخابراتی توسعه‌یافته، سرمایه‌گذاری مستمر در شبکه‌های ارتباطی و سیاست‌های هماهنگ برای گسترش اتصال دیجیتال، زمینه‌ساز دستیابی بسیاری از کشورهای این قاره به نرخ‌های بالای استفاده از اینترنت شده است.
در آمریکای شمالی نیز وضعیت مشابهی مشاهده می‌شود، به‌طوری‌که ۹۴.۶۹ درصد جمعیت ایالات متحده و ۹۴.۳۵ درصد جمعیت کانادا از اینترنت استفاده می‌کنند. استرالیا نیز با نرخ ۹۶.۱۳ درصد در گروه کشورهای دارای سطح بالای اتصال دیجیتال قرار دارد.
آمریکای جنوبی؛ تفاوت چشمگیر میان کشورهای منطقه
آمریکای جنوبی نیز از نظر میزان استفاده از اینترنت وضعیت یکسانی ندارد. شیلی با ثبت ۹۵.۵۹ درصد و اروگوئه با ۹۱.۹۹ درصد در میان کشورهای دارای بالاترین نرخ استفاده از اینترنت در این منطقه قرار دارند، در حالی که این میزان در کلمبیا ۷۹.۳۵ درصد گزارش شده است.
تفاوت‌های جغرافیایی، نابرابری درآمدی و هزینه بالای توسعه زیرساخت‌های پهن‌باند در مناطق دورافتاده از عواملی هستند که بر میزان دسترسی شهروندان به اینترنت تاثیر می‌گذارند. این شرایط نشان می‌دهد که حتی در مناطقی با رشد قابل‌توجه فناوری‌های ارتباطی، توزیع فرصت‌های دیجیتال میان گروه‌های مختلف جمعیتی همچنان با نابرابری همراه است.
نظر شما