حسن حبیبی درگذشت؛ بیوگرافی و زندگینامه کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال ایران

به گزارش خبرگزاری ایمنا، حسن حبیبی، چهره نامدار فوتبال ایران دوشنبه‌شب، یازدهم آبان در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت.

حبیبی که ۱۸ بهمن ۱۳۱۸ چشم به جهان گشود، سابقه بازی در تیم‌های شاهین، استقلال و پاس را در کارنامه داشت. وی نخستین سرمربی تیم ملی ایران پس از انقلاب اسلامی بود و هدایت تیم امید ایران را تجربه کرد.

حسن حبیبی بازیکن فوتبال اهل ایران که سابقه بازی در باشگاه‌های شاهین، تاج (استقلال) و پاس تهران داشت، ۱۸ بهمن ۱۳۴۹ به‌صورت رسمی از دنیای بازی خداحافظی کرد. حبیبی از مفاخر و بزرگان فوتبال ملی و باشگاهی ایران بوده و شاگردان بسیاری تربیت کرده است. حبیبی از مفاخر و بزرگان فوتبال ملی و باشگاهی ایران بود و شاگردان بسیاری تربیت کرد و در سال ۱۳۴۸ از سوی مجله کیهان ورزشی به‌عنوان مرد سال فوتبال ایران برگزیده شد.

دوران مربیگری

حسن حبیبی بعد از پایان دوران بازیگری مربیگری را آغاز کرد. وی در آزمون مربیگری فیفا در ایران در میان ۶۰ نفر رتبه اول را به‌دست آورد و گارنیک مهرابیان دوم شد. او از سال ۱۳۵۲ تا سال ۱۳۵۶ سرمربی تیم پاس بود. پاس در این مدت موفق شد دو بار فاتح مسابقات لیگ تخت جمشید شود. او مربیگری در تیم‌های آرارات تهران، برق شیراز و استقلال اهواز را در سابقه دارد.

وی تیر ۱۳۶۴ سرمربی استقلال شد، ولی هیچ‌گاه روی نیمکت ننشست.

سرمربی تیم ملی فوتبال ایران

حسن حبیبی، نخستین سرمربی رسمی فوتبال ملی ایران بعد از انقلاب بود. او در تیر ۱۳۵۸ تیم منتخب تهران را در مسافرت به شوروی سابق همراهی کرد و به‌سرعت بعد از آن به دنبال حضور ناصر نوآموز در راس فدراسیون فوتبال ایران به سمت سرمربی رسمی تیم ملی فوتبال ایران منصوب شد. حبیبی بعد از پرویز دهداری و محمد رنجبر، سومین مردی بود که بعد از تجربه کردن بازوبند کاپیتانی تیم ملی فوتبال سرمربیگری این تیم را هم تجربه کرده است.

در بدو کارش بسیاری از یاران اصلی تیم ملی برای ادامه فوتبال به خارج از کشور رفته بودند و برخی از آن‌ها هم دچار افت شده بودند، با این حال حسن حبیبی با اتکا به ستارگان روز فوتبال ایران اسفند ۱۳۵۸ عامل صعود ایران به مسابقات فوتبال المپیک ۱۹۸۰ مسکو شد، اما این مسابقات توسط مسئولان درجه اول ایران تحریم شد، بنابراین فوتبال ایران حضور در یک میدان را به‌سادگی از دست داد.

در سال ۱۳۵۹ فوتبال ایران خودش را برای مسابقات جام ملت‌های ۱۹۸۰ آسیا و دفاع از عنوان قهرمانی خود آماده می‌کرد. این مسابقات در شهریور و مهر سال ۱۳۵۹ در کویت برگزار شد. در اواسط دیدارها، جنگ عراق علیه ایران آغاز شد و ایران کم‌روحیه و ناامید مسابقات خود را ادامه داد، با این حال، آنچه در پایان کار ثبت شد کسب مقام سوم جام ملت‌های ۱۹۸۰ آسیا بود.

درگذشت

وی دوشنبه‌شب، ۱۲ آبان ۱۴۰۵ در ۸۶ سالگی در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت.