به گزارش خبرگزاری ایمنا، فیلم سینمایی «هورامان» به کارگردانی میثم فلاح، یکی از آثار بخش بلند نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت است که روز گذشته در سومین روز این رویداد سینمایی در پردیس ملت به نمایش درآمد.
میثم فلاح؛ پیوند قومیت‌ها در جغرافیای هورامان
میثم فلاح، تهیه‌کننده و کارگردان این فیلم، در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا، درباره شکل‌گیری این اثر اظهار کرد: فیلمنامه «هورامان» را حسین شیخی نوشته است. پیش از ارائه فیلمنامه به بنیاد شهید، حدود سه تا چهار ماه با نویسنده روی متن کار کردیم تا به نسخه نهایی برسیم. پس از آن نیز بنیاد شهید به‌عنوان صاحب اثر نظراتی درباره فیلمنامه داشت که اعمال این دیدگاه‌ها و رسیدن به متنی مورد تأیید طرفین، بخشی از روند آماده‌سازی پروژه بود.
وی درباره انتخاب نام «هورامان» برای این فیلم توضیح داد: هورامان نام منطقه‌ای در کردستان است که با پیشینه تاریخی و بافت فرهنگی خود، ظرفیت مناسبی برای روایت پیوند میان قومیت‌های مختلف دارد. در این فیلم شخصیت‌هایی از قومیت‌ها و مناطق گوناگون از آذری‌زبان‌ها و تهرانی‌ها تا یک خانواده مسیحی از شیراز، در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. انتخاب این منطقه با توجه به اصالت و پیشینه تاریخی آن، به ما کمک کرد تا از یک جغرافیای محدود فراتر برویم و به تصویری گسترده‌تر از همبستگی ملی برسیم.
فلاح با اشاره به شباهت‌های بصری و فرهنگی مناطق غرب کشور و ظرفیت آنها برای روایت داستان‌های سینمایی افزود: در این اثر تلاش کردیم ضمن نمایش تفاوت‌های قومی و فرهنگی بر نقطه مشترک همه شخصیت‌ها تأکید کنیم؛ اینکه با وجود این تفاوت‌ها، همه آنها بخشی از یک هویت ملی به نام ایران هستند.
کارگردان «هورامان» درباره مؤلفه‌های مورد نیاز سینمای دفاع مقدس برای ارتباط با نسل جدید نیز گفت: رساندن مفاهیم دفاع مقدس به نسل جدید از طریق آثار فرهنگی و هنری، کار آسانی نیست و به بررسی و کارشناسی نیاز دارد. فیلمنامه و مؤلفه‌هایی که یک اثر سینمایی برای انتقال این مفاهیم در نظر می‌گیرد، اهمیت زیادی دارد و باید با شناخت مخاطب امروز طراحی شود.
میثم ترکمن؛ از فقدان خانوادگی تا همراهی با سلیمان
در ادامه، میثم ترکمن، بازیگر فیلم سینمایی «هورامان» که در این اثر نقش نریمان را ایفا می‌کند، درباره داستان فیلم گفت: قصه درباره پیکر یک شهید گمنام است که سلیمان آن را پیدا می‌کند و در کوله‌پشتی شهید، نامه‌ای می‌یابد. او نامه را برای سه خانواده می‌فرستد؛ خانواده‌هایی که احتمال می‌دهند این شهید متعلق به آنها باشد. داستان با شکل‌گیری چالش‌هایی میان این خانواده‌ها پیش می‌رود تا در نهایت هویت خانواده اصلی شهید مشخص شود.
وی درباره نقش خود در این فیلم توضیح داد: نریمان برادر سلیمان است. سلیمان در دوران جنگ خانواده‌اش را از دست داده و تنها برادرش برای او باقی مانده است. با وجود رنج و اندوهی که در وجودش دارد، تلاش می‌کند این ضعف را به دیگران نشان ندهد و با مردم مدارا کند. برای من ایفای نقش برادر چنین شخصیتی تجربه جذابی بود.
ترکمن با اشاره به حضور خود در جشنواره فیلم مقاومت افزود: این دومین حضور من در جشنواره مقاومت است. سال گذشته با فیلم «پیشمرگ» به کارگردانی علی غفاری در این رویداد حضور داشتم. به نظرم سطح جشنواره در سال‌های اخیر ارتقا پیدا کرده و آثار قدرتمندی در آن به نمایش درمی‌آیند. کیفیت آثار و داوری‌ها نیز نشان می‌دهد که این رویداد ظرفیت رقابت با جشنواره‌های معتبر سینمایی را دارد.
حسین شیخی؛ وحدت ملی در بستر داستان یک شهید گمنام
حسین شیخی، نویسنده فیلمنامه «هورامان» نیز در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا، درباره ایده محوری این اثر اظهار کرد: داستان از پیدا شدن پیکر یک شهید گمنام آغاز می‌شود؛ پیکری که هویتش مشخص نیست و چند خانواده با توجه به نشانه‌هایی که در اختیار دارند، مدعی می‌شوند شهید به آنها تعلق دارد. اما هدف اصلی من تنها شناسایی هویت این شهید نبود، بلکه می‌خواستم مفهوم «وحدت در کثرت» را روایت کنم.
وی ادامه داد: ایران سرزمین اقوام مختلفی از جمله کرد، ترک، بلوچ، بختیاری، قشقایی، گیلک و مازنی است. این اقوام با وجود تفاوت‌های فرهنگی و شیوه‌های زندگی، در یک نقطه مشترک هستند و آن زندگی در یک سرزمین یکپارچه و زیر پرچم ایران است.
نویسنده «هورامان» با اشاره به شکل‌گیری داستان بر اساس همین ایده گفت: در فیلم، خانواده‌هایی از مناطق مختلف، از جمله تهران، برای شناسایی شهید و بردن پیکر او به شهر و روستای خود تلاش می‌کنند. هرکدام تصور می‌کنند این شهید به خانواده آنها تعلق دارد و می‌تواند به‌عنوان نماد مقاومت، الگویی برای جوانان منطقه‌شان باشد؛ اما در ادامه داستان، شخصیت‌ها به‌تدریج از خواسته‌های فردی خود عبور می‌کنند و به درک مشترکی از وحدت ملی می‌رسند.
شیخی خاطرنشان کرد: اگر تماشاگر پس از دیدن فیلم این پرسش برایش شکل بگیرد که چه عاملی می‌تواند اقوام و خانواده‌های مختلف را به یکدیگر پیوند دهد و به وحدت برساند، فکر می‌کنم بخشی از هدفی که هنگام نگارش فیلمنامه دنبال می‌کردم، محقق شده است.
نظر شما