به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، افزایش قیمت زمین، رشد اجاره‌بها و کمبود واحدهای مسکونی در شهرهای بزرگ، معماران و مدیران شهری را به سمت راهکارهای تازه‌ای برای تامین مسکن سوق داده است. یکی از این راهکارها، ساخت خانه‌های کوچک و هوشمند است؛ واحدهایی که با وجود متراژ محدود، از طراحی چندمنظوره، مبلمان تاشو، فضای ذخیره‌سازی پنهان و فناوری‌های هوشمند، بهره می‌برند تا استفاده از هر متر مربع، به حداکثر برسد. این خانه‌ها به‌ویژه برای دانشجویان، کارمندان جوان، افراد مجرد و خانواده‌های کم‌جمعیت طراحی می‌شوند. بااین‌حال خانه کوچک زمانی می‌تواند راه‌حل مناسبی برای بحران مسکن باشد که در کنار طراحی کارآمد، حداقل استانداردهای نور، تهویه، ایمنی، حریم خصوصی و آسایش ساکنان را نیز تامین کند.
توکیو؛ زندگی در آپارتمان‌های چندمتری با طراحی هوشمند
توکیو یکی از نمونه‌های شناخته‌شده گسترش آپارتمان‌های بسیار کوچک است. تراکم جمعیت، قیمت بالای مسکن در مناطق مرکزی و تمایل به سکونت نزدیک محل کار، باعث شده است واحدهایی با متراژ محدود در بازار اجاره این شهر، جایگاه ویژه‌ای پیدا کنند. در بعضی از این آپارتمان‌ها، فضای خواب روی تخت‌های مرتفع قرار می‌گیرد و آشپزخانه، کمد و فضای شست‌وشو در گوشه‌های کوچک خانه طراحی می‌شوند. برای نمونه، گزارشی از شبکه خبری CNA در سال ۲۰۲۵، آپارتمانی ۹ متر مربعی در توکیو را معرفی کرد که با وجود اندازه بسیار محدود، تخت، آشپزخانه کوچک و فضای لباس‌شویی داشت. اجاره این واحد حدود ۸۳ هزار ین در ماه بود؛ رقمی که حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد کمتر از واحدهای استودیویی معمولی مشابه، گزارش شده است. این نمونه نشان می‌دهد که کوچک‌سازی خانه‌ها می‌تواند هزینه سکونت را کاهش دهد، اما در مقابل، محدودیت فضای شخصی و آسایش ساکنان را نیز به همراه دارد.
هنگ‌کنگ؛ خانه‌های ماژولار برای استفاده بهتر از زمین محدود
هنگ‌کنگ با محدودیت زمین قابل‌ساخت و قیمت بالای مسکن روبه‌رو است. در چنین شرایطی، خانه‌های ماژولار و پیش‌ساخته به یکی از راهکارهای تامین مسکن موقت و مقرون‌به‌صرفه در این شهر تبدیل شده‌اند. این واحدها در کارخانه تولید و سپس در محل پروژه نصب می‌شوند؛ روشی که می‌تواند زمان ساخت را کاهش دهد و امکان استفاده از زمین‌های موقت را فراهم کند. برنامه ساخت مسکن انتقالی با فناوری ساخت یکپارچه ماژولار، نمونه‌ای از این رویکرد است. این خانه‌ها با حمایت دولت و مشارکت سازمان‌های غیردولتی برای افرادی در نظر گرفته شده‌اند که در انتظار مسکن دائمی هستند یا توان پرداخت اجاره‌های بالای بازار را ندارند. در سال ۲۰۲۵، حدود ۱۱۰ هزار واحد مسکونی تقسیم‌شده در هنگ‌کنگ وجود داشت که نزدیک به ۲۲۰ هزار نفر در آن‌ها زندگی می‌کردند. این وضعیت نشان می‌دهد که خانه‌های کوچک و ماژولار باید علاوه بر سرعت ساخت، استانداردهای ایمنی، تهویه و فضای قابل‌سکونت را نیز رعایت کنند.
برلین؛ سامان‌دهی آپارتمان‌های کوچک با ضوابط شهری
برلین نیز در سال‌های اخیر با افزایش توجه به واحدهای مسکونی کوچک، روبه‌رو شده است. در واقع محدودیت زمین در بخش‌هایی از شهر و فشار بر بازار مسکن، سازندگان را به طراحی آپارتمان‌هایی با متراژ کمتر در این شهر سوق داده است. در این واحدها، مبلمان چندمنظوره، فضاهای ذخیره‌سازی توکار و آشپزخانه‌های جمع‌وجور به کار می‌روند تا فضای محدود کاربرد بیشتری داشته باشد. در سپتامبر ۲۰۲۶، اداره توسعه شهری برلین، راهنمایی برای ارزیابی و سامان‌دهی «آپارتمان‌های میکرو» منتشر کرد. طبق این راهنما، واحدهای مسکونی کمتر از ۳۰ متر مربع در گروه آپارتمان‌های میکرو قرار می‌گیرند، اما اندازه و امکانات، به‌تنهایی برای تشخیص کاربری مسکونی کافی نیست و عواملی همچون سکونت بلندمدت و امکان اداره مستقل زندگی نیز اهمیت دارند. این اقدام نشان می‌دهد که مدیریت شهری برلین علاوه بر توجه بر افزایش تعداد واحدها، به کیفیت و ماهیت واقعی سکونت در خانه‌های کوچک نیز توجه دارد.
پاریس؛ تبدیل پارکینگ‌های قدیمی به خانه‌های کوچک
پاریس به دلیل قیمت بالای مسکن و محدودیت زمین، به دنبال راه‌هایی برای استفاده بهتر از ساختمان‌های موجود است. یکی از رویکردهای این شهر، تبدیل ساختمان‌های بدون‌استفاده به واحدهای مسکونی کوچک است. در فوریه ۲۰۲۶، پروژه تبدیل یک پارکینگ قدیمی متعلق به دهه ۱۹۳۰ در منطقه هفدهم پاریس به مجموعه‌ای با ۸۳ واحد مسکونی اجتماعی به پایان رسید. در این پروژه، به‌جای تخریب کامل سازه، بخش‌هایی از ساختمان قبلی حفظ و فضای داخلی برای سکونت بازطراحی شد. واحدها در اندازه‌های مختلف، از جمله ۲۱ واحد با میانگین مساحت ۱۸ متر مربع و ۵۶ واحد با میانگین ۲۱ متر مربع ساخته شدند. ایجاد حیاط سبز و مسیرهای دسترسی با نور طبیعی نیز به بهبود کیفیت فضای زندگی در این شهر کمک کرده است. این تجربه نشان می‌دهد که استفاده مجدد از ساختمان‌های قدیمی می‌تواند بدون اشغال زمین جدید، ظرفیت مسکن شهری را افزایش دهد.
سئول؛ خانه‌های کوچک برای خانوارهای یک‌نفره
سئول با افزایش تعداد خانواده‌های یک‌نفره، سیاست‌های تازه‌ای برای تامین مسکن متناسب با نیاز این گروه، در پیش گرفته است. طبق آمار دولت شهری، در سال ۲۰۲۴ حدود ۱.۶۶ میلیون خانوار یک‌نفره در سئول زندگی می‌کردند که نزدیک به ۳۹.۹ درصد کل خانوارهای شهر را تشکیل می‌دادند. به همین دلیل، آپارتمان‌های کوچک، خانه‌های اشتراکی و واحدهای نزدیک به ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومی در برنامه‌های مسکن این شهر، اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. در برنامه مسکن شهری سئول، واحدهایی با مساحت حدود ۱۹ تا ۳۳ مترمربع برای خانوارهای کم‌جمعیت در نظر گرفته شده‌اند. همچنین در طرح مسکن ویژه جوانان، واحدهای عمومی با اجاره‌ای حدود ۳۰ تا ۷۰ درصد قیمت بازار، عرضه می‌شوند. بعضی طرح‌های مسکن اشتراکی نیز فضای خصوصی را با امکانات مشترکی همچون آشپزخانه و لباس‌شویی، ترکیب می‌کنند. این الگو کمک می‌کند ساکنان ضمن پرداخت هزینه کمتر به امکانات روزمره و حمل‌ونقل عمومی دسترسی داشته باشند.
نظر شما