استارتاپی که نیروگاه خورشیدی با سیستم برق پشتیبان داخلی می‌سازد

استارتاپ ۲۴۷Solar در حال توسعه نیروگاهی خورشیدی است که با ذخیره انرژی حرارتی و استفاده از تجهیزات مشترک برای تولید برق با سوخت‌های مختلف، می‌تواند هنگام کاهش تابش خورشید نیز به فعالیت خود ادامه دهد.

به گزارش خبرگزاری ایمنا، یکی از چالش‌های اصلی توسعه انرژی خورشیدی، وابستگی تولید برق به تابش خورشید است؛ مشکلی که در ساعات شب و دوره‌های طولانی هوای ابری، نیاز به باتری یا نیروگاه‌های پشتیبان را افزایش می‌دهد. شرکت ۲۴۷Solar با توسعه یک نیروگاه خورشیدی حرارتی ترکیبی تلاش کرده است این محدودیت را با ذخیره‌سازی گرما و امکان استفاده از سوخت‌های مختلف برطرف کند.

در این فناوری، برخلاف پنل‌های فتوولتائیک که نور خورشید را مستقیماً به برق تبدیل می‌کنند، مجموعه‌ای از آینه‌های متحرک موسوم به هلیواستات نور خورشید را روی گیرنده‌ای حرارتی متمرکز می‌کنند. این سامانه از هوا به‌عنوان سیال انتقال حرارت استفاده می‌کند و دمای آن را تا حدود ۹۷۰ درجه سانتی‌گراد افزایش می‌دهد. گرمای تولیدشده در گلوله‌های سرامیکی تقریباً هم‌اندازه توپ گلف ذخیره می‌شود و می‌تواند بدون استفاده از باتری‌های الکتروشیمیایی، برق موردنیاز پس از غروب خورشید را تأمین کند.

بر اساس توضیحات سازنده، انرژی ذخیره‌شده می‌تواند بسته به ظرفیت سامانه و نحوه بهره‌برداری، ۹ تا ۲۰ ساعت برای تولید برق مورد استفاده قرار گیرد. این شرکت همچنین قصد دارد نیروگاه حرارتی را با پنل‌های فتوولتائیک ترکیب کند تا برق روزانه عمدتاً از پنل‌ها تأمین شود و ذخیره حرارتی برای ساعات شب یا کاهش تابش باقی بماند.

ویژگی مهم دیگر این فناوری، استفاده از تجهیزات مشترک برای تولید برق خورشیدی و برق پشتیبان است. در صورت کاهش ذخیره حرارتی یا تداوم هوای نامساعد، سامانه می‌تواند از گاز طبیعی، گازوئیل یا هیدروژن برای تأمین گرما استفاده کند. به گفته سازنده، افزودن قابلیت سوخت فسیلی کمتر از ۱۰ درصد به هزینه کل سامانه اضافه می‌کند، هرچند این برآورد هنوز در مقیاس تجاری گسترده آزمایش نشده است.

نخستین پروژه تجاری این شرکت قرار است با ظرفیت حدود یک مگاوات در پارک خورشیدی بادلا در ایالت راجستان هند و با همکاری شرکت برق NTPC اجرا شود. این پروژه علاوه بر تولید برق، امکان استفاده از حرارت باقی‌مانده برای فرآیندهای صنعتی و سرمایش جذبی را نیز فراهم می‌کند.

معادن و تأسیسات صنعتی دورافتاده، از مهم‌ترین بازارهای احتمالی این فناوری هستند؛ زیرا می‌تواند وابستگی آن‌ها به ژنراتورهای دیزلی و انتقال سوخت را کاهش دهد. با این حال، موفقیت اقتصادی این فناوری به عملکرد واقعی، هزینه نگهداری، راندمان تبدیل گرما به برق و مقایسه آن با ترکیب پنل خورشیدی، باتری و نیروگاه گازسوز وابسته است.

کد مطلب 1016338

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.