روزی که رهبر شهید انقلاب به اصفهان آمدند

هشتم آبان در تقویم خاطرات اصفهان، یادآور روزی است که رهبر شهید انقلاب به این شهر سفر کردند؛ سفری که در کنار دیدار با مردم، فرصتی برای مرور تاریخ پرفرازونشیب اصفهان و یادآوری جایگاه عالمانی فراهم آورد که نامشان با حکمت، فقه، حدیث و تربیت نسل‌های حوزوی پیوند خورده است.

به گزارش خبرگزاری ایمنا، هشتم آبان ۱۳۸۰، اصفهان میزبان رهبر شهید انقلاب بود؛ روزی که حضور ایشان در این شهر با استقبال مردم و دیدار با گروه‌های مختلف همراه شد. در میان برنامه‌های این سفر، سخنان ایشان درباره تاریخ، هویت و ظرفیت‌های اصفهان جایگاه ویژه‌ای داشت؛ شهری که نامش نه‌تنها با هنر و معماری، بلکه با دانش دینی، حکمت و پرورش عالمان بزرگ گره خورده است.

آن روز، میدان امام اصفهان میزبان جمعیت بزرگی از مردم بود که برای دیدار با رهبر شهید انقلاب گرد هم آمده بودند. ایشان در سخنان خود از جایگاه اصفهان در تاریخ ایران، نقش مردم این شهر در دفاع مقدس و ظرفیت‌های هنری، صنعتی و علمی آن یاد کردند. اصفهان در این روایت، شهری با گذشته‌ای پرافتخار و نقشی اثرگذار در تاریخ معاصر ایران بود؛ شهری که نام بسیاری از شخصیت‌های برجسته دینی و اجتماعی با آن پیوند خورده است.

اما روایت هشتم آبان، تنها به استقبال مردم و سخنرانی در میدان امام محدود نمی‌شود. در همان سفر، دیدار با روحانیون و طلاب حوزه علمیه اصفهان نیز فرصتی برای مرور پیشینه علمی و حوزوی این شهر فراهم کرد؛ پیشینه‌ای که در طول قرن‌ها، اندیشمندان و عالمان بسیاری را به جامعه اسلامی معرفی کرده است.

در این دیدار، نام چهره‌هایی به میان آمد که هر یک بخشی از هویت علمی اصفهان را ساخته‌اند؛ از شیخ بهایی، میرداماد و ملاصدرا تا علامه مجلسی، وحید بهبهانی و حاجی کلباسی. هر کدام از این بزرگان، میراثی متفاوت بر جای گذاشته‌اند؛ یکی با آثار ادبی و دینی، دیگری با اندیشه‌های فلسفی و گروهی با تألیف کتاب‌های حدیثی، گسترش دانش فقه و اصول یا تربیت شاگردانی که بعدها در مراکز علمی جهان تشیع نقش‌آفرین شدند.

در میان این نام‌ها، چهره‌هایی نیز حضور دارند که پیوندشان با اصفهان بیش از محل تولدشان اهمیت دارد. میرزای نائینی و سید ابوالحسن اصفهانی از جمله عالمانی بودند که بخشی از مسیر تحصیل و شکل‌گیری شخصیت علمی خود را در این شهر گذراندند و بعدها در حوزه‌های علمیه نجف و تحولات فکری و اجتماعی جهان تشیع اثرگذار شدند. ملاصدرا نیز اگرچه زاده شیراز بود، در اصفهان به شکوفایی علمی رسید و با حکمت متعالیه، مسیری ماندگار در فلسفه اسلامی پدید آورد.

روایت این دیدار، تنها به نام عالمان مرد محدود نبود. یادکرد از آمنه بیگم مجلسی و بانو مجتهده امین، دو چهره برجسته در تاریخ علمی زنان، نشان می‌دهد که شناخت میراث حوزوی اصفهان بدون توجه به سهم زنان دانشمند کامل نخواهد بود. بانو امین با تألیف مجموعه تفسیری «مخزن‌العرفان» در ۱۵ جلد از جایگاه ویژه‌ای در تاریخ تفسیر قرآن برخوردار است.

در ادامه این مسیر تاریخی، نام آیت‌الله سید حسین بروجردی، آیت‌الله سید محمدرضا خراسانی و آیت‌الله حسین مظاهری نیز یادآور استمرار سنت آموزش و تربیت دینی در اصفهان است؛ شهری که مدرسه‌هایی همچون صدر بازار و چهارباغ، در کنار استادان و محافل درس، بخشی از حافظه علمی آن را شکل داده‌اند. حضور رهبر شهید انقلاب در درس خارج آیت‌الله خراسانی در جوانی و اشاره ایشان به وضعیت حوزه اصفهان در دوران آیت‌الله مظاهری، این گذشته تاریخی را به تجربه‌های نزدیک‌تر پیوند می‌دهد.

روزی که رهبر شهید انقلاب به اصفهان آمدند، بخشی از تاریخ این شهر نیز دوباره روایت شد؛ تاریخی که در آن، اصفهان نه فقط شهر گنبدها و میدان‌های باشکوه، بلکه سرزمین استادان، اندیشمندان و نسل‌هایی است که دانش را از گذشته به آینده رسانده‌اند.

کد مطلب 1016057

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.