حجت‌الاسلام احمد بهرامی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به جایگاه تسبیحات حضرت زهرا(س) در معارف اسلامی اظهار کرد: تسبیحات حضرت فاطمه زهرا(س) از اذکار شناخته‌شده در فرهنگ عبادی شیعه است که اهمیت آن تنها به تکرار چند عبارت محدود نمی‌شود، بلکه محتوای این اذکار، انسان را به شناخت عظمت خداوند، سپاسگزاری از نعمت‌های الهی و توجه به جایگاه پروردگار در زندگی دعوت می‌کند.
وی با اشاره به ماجرای آموزش این اذکار به حضرت زهرا(س) افزود: در نقل‌های مشهور شیعه آمده است که حضرت فاطمه زهرا(س) برای بیان دشواری‌های کارهای روزمره و درخواست کمک نزد پیامبر اکرم(ص) رفتند و پیامبر(ص) به جای آنکه تنها راه‌حلی مادی پیش روی ایشان قرار دهند، ذکری را آموزش دادند که در روایات از ارزش و فضیلت فراوانی برخوردار است.
این کارشناس علوم دینی گفت: این روایت، تسبیحات حضرت زهرا(س) را با پیوند میان زندگی روزمره و عبادت معرفی می‌کند؛ به این معنا که یاد خدا تنها به زمان و مکان خاصی محدود نیست و انسان می‌تواند در کنار مسئولیت‌های خانوادگی و اجتماعی، از ظرفیت ذکر برای تقویت ارتباط معنوی خود با پروردگار بهره ببرد.
بهرامی با اشاره به روایات نقل‌شده از امام صادق(ع) درباره این ذکر اضافه کرد: در منابع حدیثی بر آموزش تسبیحات حضرت زهرا(س) به فرزندان تأکید شده است؛ به‌گونه‌ای که در روایتی از امام صادق(ع) نقل شده است که اهل‌بیت(ع) فرزندان خود را به این ذکر سفارش می‌کردند، همان‌گونه که آنان را به نماز فرمان می‌دادند.
این کارشناس علوم دینی خاطرنشان کرد: استمرار در ذکر، زمانی ارزش تربیتی خود را آشکار می‌کند که همراه با توجه به معنا باشد. گفتن «الله‌اکبر» یادآور بزرگی خداوند، «الحمدلله» بیانگر سپاسگزاری از نعمت‌های او و «سبحان‌الله» بیانگر پاک و منزه دانستن پروردگار از هرگونه نقص است.
وی افزود: آشنایی با معنای این اذکار می‌تواند زمینه‌ساز ارتباطی عمیق‌تر با عبادت باشد و به انسان کمک کند تا نماز را نه فقط به‌عنوان تکلیفی دینی، بلکه فرصتی برای بازنگری در رفتار، نگرش و رابطه خود با خداوند در نظر بگیرد.
نظر شما