به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، گردشگری شهری و روستایی در سال‌های اخیر بیش از گذشته تحت تاثیر فرهنگ عامه، آثار سینمایی، مجموعه‌های تلویزیونی و انیمیشن‌ها قرار گرفته است؛ پدیده‌ای که نشان می‌دهد جاذبه‌های گردشگری دیگر تنها به آثار تاریخی، مناظر طبیعی یا امکانات تفریحی محدود نیستند و گاهی یک روایت داستانی می‌تواند مکانی کمترشناخته‌شده را به مقصدی بین‌المللی تبدیل کند. روستای بیبری در منطقه کاتس‌وولدز انگلستان نمونه‌ای از این تحول است؛ مکانی که در کنار شهرت معماری و چشم‌اندازهای طبیعی خود، به‌دلیل حضور در یک مجموعه انیمه ژاپنی، توجه گروهی از گردشگران آسیایی را به خود جلب کرده است.
بیبری که جمعیتی در حدود ۶۰۰ نفر دارد، به دلیل خانه‌های سنگی تاریخی، معماری سنتی و فضای روستایی خود شناخته می‌شود. این روستا پس از آنکه در رسانه‌ها با عنوان «زیباترین روستای جهان» معرفی شد، با افزایش چشمگیر توجه گردشگران داخلی و خارجی مواجه شد. با این حال، بخشی از شهرت بین‌المللی آن از مسیری شکل گرفت که شاید برای بسیاری از ساکنانش قابل پیش‌بینی نبود؛ مسیری که از دنیای انیمه و داستان‌های مصور ژاپنی می‌گذرد.
مجموعه انیمه «کین‌ایرو موزاییک» (Kin-iro Mosaic) که عنوان آن به «موزاییک طلایی» ترجمه می‌شود، یکی از عوامل جلب توجه علاقه‌مندان ژاپنی به این روستا بوده است. این مجموعه داستان دوستی و تعامل فرهنگی میان دختران دانش‌آموز ژاپنی و بریتانیایی را روایت می‌کند و بخشی از صحنه‌های آن در بیبری و روستای کاسل کامب، از دیگر مناطق دیدنی کاتس‌وولدز می‌گذرد.
حضور مکرر مناظر روستایی انگلستان در این اثر، برای مخاطبان ژاپنی تصویری آشنا و خاطره‌انگیز از بیبری ساخته است؛ تصویری که برخی هواداران را به بازدید حضوری از مکان‌های واقعی الهام‌بخش داستان ترغیب می‌کند. برای این دسته از گردشگران، بیبری فقط روستایی زیبا در حومه انگلستان نیست، بلکه بخشی از جهان داستانی شخصیتی است که با او ارتباط برقرار کرده‌اند. آن‌ها به دنبال دیدن مکان‌هایی هستند که پیش‌تر در قالب تصاویر متحرک دیده‌اند و می‌خواهند تجربه‌ای مشابه صحنه‌های محبوب خود را در دنیای واقعی بازسازی کنند.
یکی از نمونه‌های این نوع گردشگری، سفر یک وبلاگ‌نویس ژاپنی به بیبری در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۹ بود. او با هدف شناسایی مکان‌های نمایش‌داده‌شده در انیمه به این روستا سفر کرد و در جریان بازدید خود، چندین نقطه مرتبط با مجموعه را پیدا کرد. مهم‌ترین مقصد او ردیف خانه‌های تاریخی آرلینگتون رو (Arlington Row) بود؛ مجموعه‌ای از کلبه‌های سنگی با رنگ‌های گرم و معماری سنتی که از شناخته‌شده‌ترین نمادهای منطقه کاتس‌وولدز به‌شمار می‌روند.
همه مکان‌های داستانی این مجموعه دقیقا در بیبری قرار ندارند. برای نمونه، خانه خانوادگی شخصیت آلیس در داستان، در واقع از خانه‌ای روستایی در منطقه کاتس‌وولدز به نام فوس فارم‌هاوس (Fosse Farmhouse) الهام گرفته شده است. این تفاوت میان مکان واقعی و فضای داستانی، مانع علاقه هواداران نشده و حتی به بخشی از ماجراجویی آن‌ها برای کشف جزئیات اثر تبدیل شده است.
روی دیگر شهرت جهانی؛ فشار گردشگری بر زندگی ساکنان
با وجود فرصت‌هایی که افزایش شهرت بین‌المللی برای اقتصاد محلی و کسب‌وکارهای گردشگری ایجاد می‌کند، رشد سریع بازدیدکنندگان در بیبری نگرانی‌هایی درباره گردشگری بیش‌ازحد (Overtourism) به همراه داشته است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده درباره این روستا، شمار بازدیدکنندگان در آخر هفته‌های شلوغ ممکن است به حدود ۲۰ هزار نفر برسد؛ رقمی که در مقایسه با جمعیت تقریباً ۶۰۰ نفری ساکنان، نشان‌دهنده فشار قابل‌توجه بر ظرفیت محدود این سکونتگاه است.
افزایش شمار گردشگران به‌ویژه در مسیرهای باریک و اطراف خانه‌های تاریخی، مشکلاتی را برای زندگی روزمره مردم ایجاد کرده است. برخی ساکنان از مسدودشدن ورودی خانه‌ها و مسیرهای دسترسی، ورود بدون اجازه گردشگران به حریم خصوصی املاک و عکاسی از فاصله بسیار نزدیک شکایت کرده‌اند، همچنین گزارش‌هایی از تلاش برخی بازدیدکنندگان برای عبور از دیوارها و حصارها یا نگاه‌کردن از پنجره خانه‌ها با هدف ثبت تصاویر بهتر منتشر شده است.
خانه‌های آرلینگتون‌رو که یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های بیبری محسوب می‌شوند، نمونه روشنی از این تعارض میان جذابیت گردشگری و حقوق ساکنان هستند. بناهایی که برای گردشگران پس‌زمینه‌ای زیبا برای عکاسی به‌شمار می‌روند، در واقع بخشی از محیط زندگی افراد هستند و افزایش حضور بازدیدکنندگان می‌تواند آرامش، امنیت و حریم خصوصی ساکنان آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.
فشار گردشگری به محیط طبیعی اطراف روستا نیز محدود نمی‌شود. رودخانه کولن و چشم‌اندازهای پیرامونی آن با نگرانی‌هایی درباره برهم‌خوردن آرامش حیات‌وحش و برخورد نامناسب برخی بازدیدکنندگان با محیط طبیعی روبه‌رو هستند. هنگامی که یک مقصد کوچک به‌سرعت در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های بین‌المللی شهرت پیدا می‌کند، ظرفیت زیرساختی و زیست‌محیطی آن ممکن است با سرعت رشد تقاضای گردشگری هماهنگ نشود.
از این منظر، تجربه بیبری مسئله‌ای مهم برای مدیریت مقاصد گردشگری کوچک مطرح می‌کند: چگونه می‌توان از مزایای شهرت جهانی بهره برد، بدون آنکه کیفیت زندگی ساکنان و ویژگی‌های طبیعی و تاریخی مقصد قربانی افزایش بازدیدکنندگان شود؟ پاسخ به این پرسش به مدیریت دسترسی، حفاظت از حریم خصوصی، سامان‌دهی جریان گردشگران و ایجاد تعادل میان منافع اقتصادی و نیازهای جامعه محلی وابسته است.
نظر شما