به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در شهرهایی که ساعات کاری متعادل، حمل‌ونقل عمومی کارآمد، دسترسی به فضای سبز، امنیت شغلی و امکانات تفریحی مناسبی دارند، افراد فرصت بیشتری برای رسیدگی به خانواده، سلامت جسمی و علایق شخصی خود پیدا می‌کنند، البته درآمد بالا به‌تنهایی تضمین‌کننده این تعادل نیست؛ هزینه مسکن، مدت زمان رفت‌وآمد روزانه، انعطاف‌پذیری شغلی و امکان استفاده از مرخصی نیز نقش مهمی در این موضوع دارند. بر اساس مطالعات و رتبه‌بندی‌های منتشرشده در سال ۲۰۲۶، نمی‌توان یک فهرست واحد و قطعی از بهترین شهرهای جهان برای تعادل میان کار و زندگی ارائه کرد، زیرا هر پژوهش معیارهای متفاوتی را در نظر می‌گیرد. برای مثال، شاخص جهانی شهرهای هوشمند موسسه بین‌المللی توسعه مدیریت (IMD) در سال ۲۰۲۶، زوریخ را در رتبه نخست و اسلو و ژنو را به‌ترتیب در رتبه‌های دوم و سوم، قرار داده است. در واقع این رتبه‌بندی‌ها فقط تعادل کار و زندگی را اندازه‌گیری نمی‌کند، اما اطلاعات مهمی درباره کیفیت محیط شهری، خدمات عمومی و شرایط زندگی، ارائه می‌دهند.
۱. کپنهاگ؛ شهری برای کار و زندگی
کپنهاگ یکی از شهرهایی است که در آن برنامه‌ریزی شهری، فرهنگ دوچرخه‌سواری و توجه به زمان آزاد شهروندان به ایجاد تعادل میان کار و زندگی کمک می‌کنند. این شهر در شاخص قابلیت زندگی EIU در سال ۲۰۲۶ رتبه نخست جهان را کسب کرد. دسترسی مناسب به حمل‌ونقل عمومی، مسیرهای دوچرخه‌سواری، فضاهای عمومی و امکانات فرهنگی، این امکان را فراهم می‌کند تا بسیاری از ساکنان، بخشی از روز خود را به فعالیت‌هایی خارج از محیط کار، اختصاص دهند. طبق داده‌های یورواستات که در ماه مه ۲۰۲۶ منتشر شد، میانگین ساعات کار واقعی کارکنان تمام‌وقت و پاره‌وقت در دانمارک در سال ۲۰۲۵، حدود ۳۳.۹ ساعت در هفته بود، درحالی‌که میانگین اتحادیه اروپا ۳۵.۹ ساعت ثبت شد. البته این ارقام در سطح کشور محاسبه شده‌اند، نه‌فقط کپنهاگ، اما در کنار زیرساخت‌های شهری نشان می‌دهند چرا دانمارک یکی از نمونه‌های مهم برای مطالعه تعادل میان کار و زندگی است.
۲. آمستردام؛ انعطاف‌پذیری در شیوه کار
آمستردام به‌دلیل زیرساخت‌های دوچرخه‌سواری، محله‌های قابل پیاده‌روی و رواج الگوهای کاری انعطاف‌پذیر، گزینه‌ای قابل‌توجه برای افرادی است که می‌خواهند زمان بیشتری برای زندگی شخصی، داشته باشند. فاصله کوتاه بسیاری از مسیرهای شهری و امکان استفاده از دوچرخه برای رفت‌وآمد، می‌تواند زمان تلف‌شده در ترافیک را در این شهر کاهش دهد، البته تجربه واقعی افراد به محل سکونت، محل کار و نوع شغل آن‌ها بستگی دارد. داده‌های یورواستات در سال ۲۰۲۶، نشان می‌دهد هلند در سال ۲۰۲۵ کوتاه‌ترین میانگین هفته کاری، یعنی ۳۱.۹ ساعت برای کارکنان تمام‌وقت و پاره‌وقت در شغل اصلی را در اتحادیه اروپا داشته است. این آمار ملی است و نباید آن را معادل ساعات کاری همه کارکنان آمستردام دانست، اما همراه با کار پاره‌وقت و انعطاف‌پذیری در بازار کار هلند، تصویری از شرایطی ارائه می‌دهد که می‌تواند به حفظ تعادل میان مسئولیت‌های شغلی و زندگی شخصی کمک کند.
۳. زوریخ؛ کیفیت زندگی در کنار فرصت‌های شغلی
زوریخ برای افرادی جذاب است که به‌دنبال ترکیبی از فرصت‌های شغلی تخصصی، خدمات عمومی قابل‌اعتماد، امنیت و دسترسی به طبیعت هستند. این شهر در شاخص شهرهای هوشمند IMD در سال ،۲۰۲۶ رتبه نخست را میان ۱۴۸ شهر بررسی‌شده کسب کرد. این شاخص، علاوه بر زیرساخت‌ها و فناوری، دیدگاه ساکنان درباره کیفیت زندگی و خدمات شهری را نیز بررسی می‌کند. دسترسی به دریاچه، فضاهای سبز و شبکه حمل‌ونقل عمومی از ویژگی‌هایی است که می‌تواند زندگی روزمره را برای شاغلان در این شهر آسان‌تر کند. با این حال، زوریخ یک محدودیت مهم دارد؛ هزینه بالای مسکن و زندگی، حتی درآمدهای بالا نیز در زوریخ، به‌معنای قدرت خرید بیشتر برای همه گروه‌ها نیست. داده‌های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، نشان می‌دهد میانگین ساعات کار سالانه کارکنان سوئیس در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۵۱۲ ساعت بوده است که این رقم به کل کشور مربوط می‌شود. در نتیجه زوریخ را می‌توان شهری با کیفیت زندگی بالا و زیرساخت‌های مناسب دانست، اما میزان تعادل واقعی کار و زندگی در آن به میزان درآمد افراد، هزینه مسکن و شرایط شغلی هر فرد نیز بستگی دارد.
۴. هلسینکی؛ اهمیت آرامش و زمان شخصی
هلسینکی یکی از شهرهای شمال اروپا است که دسترسی به طبیعت، خدمات عمومی و حمل‌ونقل شهری در آن جایگاه مهمی دارد. نزدیکی پارک‌ها و مناطق ساحلی به بافت شهری، امکان پیاده‌روی و فعالیت‌های تفریحی را در زندگی روزمره شهروندان فراهم می‌کند. این ویژگی‌ها در کنار توجه به رفاه اجتماعی، هلسینکی را به گزینه‌ای قابل‌توجه برای افرادی تبدیل می‌کند که تنها به‌دنبال پیشرفت شغلی نیستند و کیفیت زندگی خارج از محل کار نیز برایشان اهمیت دارد. بر اساس داده‌های OECD، میانگین ساعات کار سالانه کارکنان فنلاند در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۴۹۲ ساعت بود. این رقم از داده‌های ملی به‌دست‌آمده است و تفاوت میان مشاغل و شرکت‌ها را نشان نمی‌دهد، اما یکی از شاخص‌های مفید برای بررسی الگوی کار در این کشور است. هلسینکی در شاخص شهرهای هوشمند IMD در سال ۲۰۲۶ نیز رتبه یازدهم را به دست آورد؛ رتبه‌ای که به ارزیابی شهر در حوزه‌های فناوری، زیرساخت و تجربه شهروندان مربوط است، نه یک سنجش مستقیم از تعادل کار و زندگی.
۵. وین؛ زندگی شهری با دسترسی مناسب به خدمات
وین با شبکه گسترده حمل‌ونقل عمومی، پارک‌ها، امکانات فرهنگی و دسترسی مناسب به خدمات شهری، محیطی فراهم می‌کند که در آن رفت‌وآمد و انجام فعالیت‌های روزانه می‌تواند برای شهروندان ساده‌تر باشد. این شهر به‌ویژه برای خانواده‌ها و افرادی مناسب است که می‌خواهند به امکانات شهری دسترسی داشته باشند، بدون آنکه برای هر فعالیت روزمره به خودرو وابسته باشند. در رتبه‌بندی قابلیت زندگی EIU در سال ۲۰۲۶، وین در کنار ملبورن از شهرهای پیشتاز جهان بود و پس از کپنهاگ قرار گرفت، همچنین داده‌های OECD میانگین ساعات کار سالانه کارکنان اتریش را در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۴۴۲ ساعت ثبت کرده‌اند. این آمار نشان می‌دهد الگوی ساعات کار در اتریش محدود است، اما کیفیت تجربه شغلی در وین همچنان به عواملی همچون دستمزد، نوع قرارداد، زمان رفت‌وآمد و هزینه مسکن بستگی دارد.
۶. اسلو ؛ پیوند زندگی شهری با طبیعت
اسلو برای افرادی که می‌خواهند زندگی شغلی خود را در کنار فعالیت‌های بیرون از خانه، ورزش و طبیعت‌گردی حفظ کنند، نمونه‌ای قابل‌توجه است. دسترسی به جنگل‌ها، مسیرهای پیاده‌روی و فضاهای ساحلی در کنار خدمات شهری، امکان استفاده از اوقات فراغت را افزایش می‌دهد. این ویژگی‌ها به‌ویژه برای افرادی اهمیت دارند که کیفیت زندگی را فراتر از درآمد و موقعیت شغلی تعریف می‌کنند. اسلو در شاخص شهرهای هوشمند IMD در سال ۲۰۲۶ رتبه دوم جهان را کسب کرد، همچنین داده‌های OECD میانگین ساعات کار سالانه کارکنان نروژ را در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۳۸۶ ساعت نشان می‌دهند. این رقم به کل کشور مربوط است، اما در کنار زیرساخت‌های شهری و دسترسی به طبیعت، از جایگاه نروژ در کیفیت زندگی شاغلان حمایت می‌کند. هزینه بالای زندگی و شرایط ویژه بعضی مشاغل همچنان از عواملی هستند که باید هنگام مقایسه برای این شهر در نظر گرفت.
نظر شما