به گزارش خبرگزاری ایمنا، ماجرای ادعای خروج زینب ابوطالبی از ایران در روزهای گذشته به یکی از سوژههای بحثبرانگیز فضای رسانهای تبدیل شد؛ موضوعی که با اظهارات محمدرضا باهنر آغاز شد، با تکذیب صریح این مجری ادامه پیدا کرد و بار دیگر بحث درباره مسئولیت چهرههای سیاسی در انتشار اطلاعات، سرعت گردش اخبار و مرز میان خبر و شایعه را به میان آورد.
ماجرا از کجا شروع شد؟
محمدرضا باهنر، نماینده ادوار مجلس و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در اظهاراتی مدعی شد زینب ابوطالبی، مجری پیشین تلویزیون از ایران خارج شده است. این ادعا به دلیل سابقه اظهارات جنجالی ابوطالبی درباره کسانی که با دیدگاههای مطرحشده از سوی او همنظر نیستند بهسرعت مورد توجه رسانهها قرار گرفت.
ابوطالبی در سال ۱۳۹۸ در برنامهای از شبکه افق، گفته بود کسانی که اعتقاد ندارند، ایران را ترک کنند. این سخنان در آن زمان نیز با واکنشهای گستردهای همراه شد و به یکی از حاشیههای شناختهشده کارنامه رسانهای او تبدیل شد. اکنون ادعای مهاجرت این مجری، بار دیگر همان سابقه را به مرکز توجه آورده است، اما این بار، ماجرا به بازنشر یک ادعا محدود نماند؛ زینب ابوطالبی به طور شخصی وارد میدان شد و خبر خروج خود از کشور را تکذیب کرد.
واکنش زینب ابوطالبی؛ تکذیب و اعلام پیگیری قضایی
ابوطالبی در گفتوگویی تلفنی با خبرگزاری تسنیم، ادعای مهاجرتش را رد کرد و گفت: در برابر آنچه شایعهسازی و انتشار مطالب خلاف واقع میداند، سکوت نخواهد کرد. وی همچنین از تصمیم خود برای پیگیری موضوع از مسیر مراجع قضایی و قانونی خبر داد.
پرونده رسانهای زینب ابوطالبی و محمدرضا باهنر، نمونهای از تلاقی حافظه جمعی، مواضع سیاسی گذشته و گردش سریع اطلاعات در فضای مجازی است. جملهای که سالها پیش جنجال آفریده بود، این بار زمینهساز بازتاب گسترده ادعایی درباره زندگی شخصی گوینده آن شد؛ ادعایی که ابوطالبی آن را تکذیب کرد و از پیگیری قضایی خبر داد.
نظر شما