به گزارش خبرگزاری ایمنا، بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ برای کاروان ورزش ایران با کسب ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز و قرار گرفتن در جایگاه ششم قاره آسیا به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که از یک‌سو افزایش تعداد مدال‌های طلای ایران نسبت به دوره گذشته را نشان می‌دهد و از سوی دیگر پرسش‌هایی درباره کیفیت عملکرد در برخی رشته‌ها، کاهش مجموع مدال‌ها و چشم‌انداز ورزش کشور برای دوره‌های آینده ایجاد می‌کند. ایران در هانگژو ۲۰۲۲ با کسب ۱۳ مدال طلا در جایگاه هفتم قرار گرفته بود و افزایش طلایی‌ها در ناگویا، یکی از مهم‌ترین نکات کارنامه این دوره به‌شمار می‌رود. در کنار رشته‌های سنتی و مدال‌آور، حضور و موفقیت رشته‌هایی همچون پدل، ورزش‌های الکترونیک و ژیمناستیک نیز از اتفاقات قابل توجه این دوره بود؛ اتفاقی که می‌تواند ضرورت بازنگری در سبد رشته‌های مورد توجه ورزش کشور و سرمایه‌گذاری هدفمند روی رشته‌های نوظهور را بیش از گذشته مطرح کند.
عملکرد متفاوت رشته‌های تیمی، موفقیت والیبال و کسب مدال برنز بسکتبال در کنار ناکامی برخی تیم‌ها نشان داد که ورزش ایران برای حفظ جایگاه خود در سطح قاره همچنان با چالش‌های جدی روبه‌رو است، همچنین پیشرفت کشورهایی همچون بحرین، هند و ازبکستان زنگ خطری برای ورزش ایران است؛ کشورهایی که با برنامه‌ریزی متفاوت، سرمایه‌گذاری و استفاده از ظرفیت‌های علمی و مدیریتی در حال نزدیک شدن به رقبای سنتی خود هستند.
باید از زاویه دیگری به ناگویا نگاه کرد
داوود نصراصفهانی، استاد دانشگاه و مدیر ورزشی کشورمان در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا درباره عملکرد کاروان ایران در ناگویا ۲۰۲۶ اظهار کرد: ابتدا باید بابت کسب جایگاه ششم، به ورزشکاران، مربیان و در مجموع کاروان جمهوری اسلامی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا خدا قوت بگوییم. مجموعه ورزش کشور برای این رویداد زحمت کشیده و تلاش کرده است. هرچند دستاوردها می‌تواند از زوایای مختلف و با دیدگاه‌های متفاوت بررسی شود، اما باید تلاش مجموعه ورزش کشور را مورد توجه قرار داد. اگر بخواهیم با یک نگاه راهبردی به این موضوع نگاه کنیم، با توجه به اینکه رتبه‌بندی بازی‌های آسیایی بر اساس مدال و مرغوبیت مدال طلا انجام می‌شود، جایگاه نهایی ششم خود دستاورد به‌شمار می‌رود.
وی افزود: ما در تعداد مدال‌های طلا نیز رشد داشتیم و از ۱۳ مدال طلا در هانگژو به ۱۹ مدال طلا در ناگویا رسیدیم. از لحاظ کیفی این موضوع یک امتیاز و دستاورد مثبت به‌شمار می‌رود، اما اگر بخواهیم از زاویه دیگری و از نظر حجم مدالی به موضوع نگاه کنیم، باید بگوییم که تعداد کل مدال‌های ما کاهش پیدا کرده است. در هانگژو ۵۴ مدال داشتیم و اینجا به ۵۲ مدال رسیدیم. اتفاق دیگری که باید مورد توجه قرار بگیرد، افزایش تعداد رشته‌های حاضر در این دوره است. ما در هانگژو در ۳۵ رشته ورزشی حضور داشتیم، اما در این دوره با توجه به پروتکل وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک در ۳۸ رشته تیم‌داری کردیم.
افزایش تعداد رشته به سود کاروان ایران بود
استاد دانشگاه تصریح کرد: افزایش تعداد رشته‌ها فرصت‌هایی را برای ما ایجاد کرد تا بتوانیم در رشته‌های بیشتری به مدال دست پیدا کنیم و این اتفاق نیز برای ما رخ داد، البته شاید بعضی رشته‌های سنتی از چرخه مدال‌آوری خارج شده باشند یا دستاورد آن‌ها محل سؤال باشد، اما در سوی مقابل ورود رشته‌های جدید و نگاه متفاوت به سبد مدالی موجب شد اتفاقات مثبتی رقم بخورد. موضوع دیگری که وجود داشت، افزایش نرخ تبدیل در فینال‌ها بود. گاهی اتفاقاتی همچون بدشانسی، شرایط مسابقه، عوامل رویدادی و حتی توانمندی ورزشکار در فینال می‌تواند روی نتیجه نهایی تأثیرگذار باشد، اما در این دوره شرایط به سود ورزشکاران خوب کشورمان حرکت کرد و توانستند در فینال‌ها مدال طلا کسب کنند.
وی عنوان کرد: این موضوع نباید موجب شود که ما غفلت کنیم. کشورهای دیگر نیز نگاه بلندمدت‌تری به مسابقات دارند و ممکن است با نگاه متفاوتی برای دوره‌های آینده برنامه‌ریزی کنند. نباید تصور کنیم این جایگاه ماندگار است و در مسابقات آتی نیز به راحتی همین اتفاقات تکرار خواهد شد. ما باید از نظر برنامه‌ریزی قوی‌تر عمل کنیم و اقتدار ایجادشده پس از مسابقات مختلف را حفظ کنیم، از سوی دیگر نگاه ما باید به نسل‌های بعدی نیز باشد و برای رویدادهای آینده پشتوانه‌سازی کنیم؛ چراکه برخی کشورهای آسیایی و حتی کشورهای جهان به این رویدادها علاوه بر کسب مدال به‌عنوان بستری برای پشتوانه‌سازی نیز نگاه می‌کنند. بعضی رشته‌های ما همچون هندبال شرایط متفاوتی داشتند و نتوانستند نتایج مطلوبی کسب کنند. بعضی کشورها نیز طی سال‌های گذشته چرخه رویدادی خود را تغییر داده‌اند و کشورهایی همچون بحرین توانسته‌اند در ورزش‌های تیمی به مدال برسند.
از اشتباهات مدیریتی باید درس بگیریم
نصراصفهانی با اشاره به اتفاق‌های رشته دوومیدانی اضافه کرد: چند سال است که در حوزه سواد قوانین بین‌المللی، هماهنگی سرپرستان و کادر فنی و هماهنگی میان مجموعه‌ای که به مسابقات اعزام می‌شود، با ضعف روبه‌رو هستیم و این ضعف همچنان ادامه دارد. گاهی می‌بینیم زحمات ورزشکاران و هزینه‌های ملی به‌علت یک اشتباه در همان لحظه هدر می‌رود، از طرف دیگر، این اتفاقات موجب می‌شود جامعه مخاطب نیز این پرسش را مطرح کند که چرا در چنین سطحی از ورزش کشور، چنین اشتباهاتی رخ می‌دهد؟، از نظر من در مجموع باید از این اشتباهات درس بگیریم.
وی عنوان کرد: همان‌طور که کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش، عملکرد ورزشکاران و تیم‌های ما را از نظر فنی، آمادگی جسمانی، برنامه‌های تمرینی، مسائل روحی و روانی و سایر جنبه‌ها رصد می‌کنند، به لحاظ مدیریتی و قوانین و مقررات رشته‌های مختلف نیز باید نظام رصد جدی داشته باشیم. باید تلاش کنیم چنین اتفاقاتی دیگر رخ ندهد، چراکه ورزشکاران ما با زحمت فراوان خود را آماده می‌کنند و هزینه‌های زیادی برای حضور آن‌ها در مسابقات انجام می‌شود، اما یک غفلت یا اشتباه می‌تواند تمام زحمات و دستاوردهای ارزشمند را از بین ببرد.
از ظرفیت دیپلماسی ورزشی باید استفاده کنیم
استاد دانشگاه درباره رشد مدالی کاروان ایران در شرایط جنگی بیان کرد: شرایط جنگی موضوع مهمی است. جامعه ما از نظر جامعه‌شناختی و مدیریتی، شرایط خاصی را تجربه کرد که شاید در بسیاری از نقاط دنیا مشابه آن را شاهد نباشیم. در این شرایط دو موضوع را شاهد بودیم؛ یکی تقویت انسجامی بود که میان جامعه، ورزشکاران و هویت ملی شکل گرفت. با وجود شرایط جنگی و فشارهای سنگینی که وجود داشت، محدودیت پروازها، محدودیت اردوها، اختلال در برنامه‌ها و حتی استرس‌های ذهنی که گاهی برای ورزشکاران ایجاد می‌شد، اراده و غیرت ورزشکاران ما و نگاهی که به لحاظ سطح بین‌المللی نسبت به این رویدادها داشتیم، چه در بخش فردی و چه در بخش گروهی موجب شد اتفاقات خوبی رقم بخورد. ما باید از این ظرفیت در دیپلماسی ورزشی استفاده کنیم تا بتوانیم مسیر افتخارآفرینی را ادامه دهیم و شاهد اتفاقات خوبی برای کشورمان باشیم.
وی یادآور شد: به نظر من برنامه‌ریزی برای بازی‌های آسیایی بعدی باید از همین حالا آغاز شود و نباید آن را به سال‌های آینده موکول کنیم. از نظر من از همین الان باید نگاه خود را به موضوع حکمرانی ورزش تغییر دهیم و به سمت علم روز و مباحث علمی حرکت کنیم. باید بتوانیم از ظرفیت بخش‌های مختلف برای حمایت از ورزش استفاده کنیم و عملکرد ورزشکاران و رشته‌های ورزشی را نیز بر اساس داده و اطلاعات دقیق ارزیابی کنیم.
نگاه نسل جوان به ورزش تغییر کرده است
نصراصفهانی ادامه داد: به لحاظ مدیریتی ورزش کشور به این سمت حرکت کرده است که رشته‌هایی همچون پدل و ورزش‌های الکترونیک را مورد توجه قرار دهد. برخی از این رشته‌ها توانستند در حوزه مدال‌آوری به ما کمک کنند؛ ما سال جاری توانستیم از این فرصت در بازی‌های آسیایی استفاده کنیم، اما اگر تصور کنیم کشورهای دیگر این حوزه‌ها را نادیده گرفته‌اند یا نسبت به آن‌ها غفلت می‌کنند، شاید اشتباه فکر کرده باشیم. کشورهای دیگر نیز این فرصت را دیده‌اند و ممکن است در این دوره نتوانسته باشند نتیجه لازم را بگیرند، اما برای دوره‌های آینده در حال برنامه‌ریزی هستند، بنابراین ما نیز باید برنامه‌های خود را در سبد این رشته‌ها پرقدرت‌تر و قوی‌تر دنبال کنیم. نگاه ما به این رشته‌ها نباید سنتی باشد و باید برنامه‌ریزی دقیق‌تر و قوی‌تری برای آن‌ها داشته باشیم.
وی خاطرنشان کرد: موضوع دیگری که در این رشته‌ها وجود دارد و در جامعه ما نیز مورد استقبال جوانان و بخش خصوصی قرار گرفته، تفاوت نگاه نسل جوان به ورزش و رشته‌های ورزشی است. ما در این برهه زمانی و در آینده باید از این ظرفیت استفاده کنیم تا بتوانیم در سطح آسیایی و جهانی نگاه بهتری نسبت به ورزش کشور ایجاد کنیم و از این ظرفیت به شکل مناسبی بهره ببریم.
کشورهای دیگر در حال توسعه ورزشی هستند
مدیر ورزشی کشورمان با اشاره به عملکرد ورزش‌های تیمی بیان کرد: در ورزش یک بخش به نرخ تبدیل فرصت‌ها و مسابقات مربوط می‌شود، یعنی یا پیروزی و نتیجه‌گیری حاصل می‌شود یا شکست اتفاق می‌افتد. ما در والیبال توانستیم از فرصت موجود استفاده کنیم. برخی کارشناسان مطرح می‌کردند که تیم ژاپن با ترکیب دوم خود در مسابقات حضور داشته یا شرایط دیگری وجود داشته است، اما به هر حال ما توانستیم از این فرصت استفاده کنیم و مدال طلا و جایگاه ارزشمندی را به‌دست بیاوریم. کشورهای مختلف نگاه متفاوتی به ورزش پیدا کرده‌اند. ازبکستان با سبک جدیدی در ورزش حرکت می‌کند، هند و بحرین نیز رویکرد متفاوتی را دنبال می‌کنند. اگر غفلت کنیم، برنامه‌ریزی درستی نداشته باشیم، بر پایه علم داده تصمیم نگیریم و تصمیم‌های اشتباه بگیریم، ممکن است از کشورهای دیگر عقب بمانیم.
وی عنوان کرد: حتی در حوزه تأمین مالی نیز باید نگاه جدیدی داشته باشیم. ورزش امروز ورزشی است که نیازمند سرمایه‌گذاری است و مدل‌های نوین تأمین مالی در کشورهای مختلف ایجاد و استفاده می‌شود. در حوزه پایش بیومکانیکی، مباحث مختلف علمی، دانش‌های نوظهور در ورزش، علم تمرین، روان‌شناسی و سایر حوزه‌های تخصصی نیز باید از ظرفیت‌های موجود استفاده کنیم. نگاه حاکمیت به ورزش نیز بسیار مهم است و باید بتوانیم از فرصت‌هایی که در اختیار داریم استفاده کنیم. ما متخصصان خوبی در کشور داریم و باید از ظرفیت آن‌ها بهره ببریم تا در فرصت‌های پیش‌رو اتفاقات خوبی برای ورزش کشور رقم بخورد و بتوانیم پشتوانه‌سازی کنیم.
باید نگاه علمی به ورزش داشته باشیم
نصراصفهانی تاکید کرد: نگاه ما به ورزش باید به عنوان یک علم و دانش باشد و توسعه ورزش در سطح قهرمانی نیز باید کنار نگاه قهرمان‌پروری و مدال‌آوری دنبال شود. چراکه امروز صحبت ما تنها درباره عملکرد ایران در بازی‌های آسیایی و سبک رتبه‌بندی این مسابقات است. اگر بر اساس مدال و مرغوبیت مدال به موضوع نگاه کنیم، می‌توان گفت موفقیت حاصل شده و رشد اتفاق افتاده است، اما اگر موضوعاتی همچون سلامت‌محوری و سایر ابعاد ورزش را نیز در نظر بگیریم به‌طور طبیعی تحلیل و توضیحات بیشتری لازم خواهد بود.
وی اضافه کرد: موضوع دیگری که باید در ارزیابی عملکرد کاروان مورد توجه قرار گیرد، اتفاقاتی است که در حوزه مدال‌آوری در استان‌های مختلف کشور رخ داده است. رشته‌هایی که در استان‌های مختلف موفق به کسب مدال شدند و توانستند عملکردهای متفاوتی را از نظر جغرافیایی و سرزمینی برای ما ایجاد کنند نیز اهمیت دارند. همه این موارد نیازمند آن است که محققان، مدیران و متخصصان توانمند روی آن‌ها فکر کنند، برنامه‌ریزی داشته باشند و بتوانیم از ظرفیت‌های موجود بهترین استفاده را ببریم.
استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: در پایان نیز برای همه جامعه ورزش آرزوی سلامتی و شادی دارم. برای تمام ورزشکاران ایران در بازی‌های پاراآسیایی آرزوی سلامتی و موفقیت می‌کنم و امیدوارم در این مسابقات هم از نظر مرغوبیت مدال و هم از نظر تعداد مدال عملکرد خوبی داشته باشیم، همچنین به‌واسطه اصفهانی بودن برای ورزشکاران اصفهانی نیز آرزوی موفقیت و سربلندی دارم. نکته اصلی این است که باید به بازی‌های آسیایی از جهات و ابعاد مختلف توجه کنیم تا بتوانیم از کشورهای دیگر عقب نمانیم و در دوره‌های بعد جایگاه کشورمان را ارتقا دهیم.
به گزارش ایمنا، عملکرد ایران در ناگویا نشان داد افزایش مدال‌های طلا اگرچه دستاوردی ارزشمند است، اما برای حفظ جایگاه آسیایی کافی نیست. توسعه رشته‌های نوظهور، تقویت ورزش‌های تیمی، توجه به علم و داده، اصلاح ضعف‌های مدیریتی و پشتوانه‌سازی باید در دستور کار قرار گیرد تا ورزش ایران در دوره‌های آینده جایگاه خود را حفظ کند و ارتقا دهد.
نظر شما