به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، تولید ناخالص داخلی سرانه یکی از شاخص‌هایی است که می‌تواند تصویری متفاوت از قدرت اقتصادی شهرها ارائه دهد. این شاخص به‌جای آنکه تنها اندازه کلی اقتصاد یک شهر را بسنجد، میزان تولید اقتصادی را در ارتباط با جمعیت آن بررسی می‌کند و به همین دلیل، شهرهایی با جمعیت کمتر، اما فعالیت‌های اقتصادی بسیار بهره‌ور نیز می‌توانند در رتبه‌های بالای جدول قرار گیرند.
بر اساس داده‌های منتشرشده از سوی مؤسسه آکسفورد اکونومیکس در شاخص جهانی شهرها ۲۰۲۶، ۴۰ شهر دارای بالاترین تولید ناخالص داخلی سرانه در میان شهرهای بررسی‌شده رتبه‌بندی شده‌اند. ارقام این رتبه‌بندی بر پایه تولید ناخالص داخلی و جمعیت شهرها در سال ۲۰۲۵ و بر حسب دلار آمریکا محاسبه شده است.
در صدر این فهرست، سن‌خوزه با تولید ناخالص داخلی سرانه ۲۳۸ هزار و ۷۰۰ دلار قرار دارد. اقتصاد این شهر که در قلب منطقه فناوری سیلیکون‌ولی قرار گرفته، از تمرکز گسترده فعالیت‌های فناوری، صنایع دانش‌بنیان و کسب‌وکارهای با بهره‌وری بالا برخوردار است. این میزان تولید اقتصادی به ازای هر شهروند، فاصله قابل‌توجهی با دیگر شهرهای حاضر در رتبه‌بندی ایجاد کرده است.
پس از سن‌خوزه، سان‌فرانسیسکو با ۱۸۱ هزار و ۸۸۹ دلار در رتبه دوم قرار دارد، اما بخش قابل‌توجهی از رتبه‌های بعدی در اختیار شهرهای اروپایی است. دوبلین با ۱۵۹ هزار و ۷۳۲ دلار در جایگاه سوم قرار گرفته و بازل با ۱۵۶ هزار و ۳۱۲ دلار رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است. پس از آن، سیاتل با ۱۵۲ هزار و ۳۰ دلار در جایگاه پنجم قرار دارد.
لوکزامبورگ نیز با تولید ناخالص داخلی سرانه ۱۴۷ هزار و ۳۹۶ دلار در رتبه ششم قرار گرفته است. پس از آن ژنو با ۱۴۴ هزار و ۴۳۶ دلار، بوستون با ۱۳۵ هزار و ۲۶۴ دلار، زوریخ با ۱۳۱ هزار و ۴۵۷ دلار و نیویورک با ۱۲۹ هزار و ۲۵۳ دلار در رتبه‌های هفتم تا دهم قرار دارند.
ادامه فهرست نشان می‌دهد که قرار گرفتن در میان شهرهای دارای بالاترین تولید اقتصادی سرانه، تنها به‌معنای برخورداری از بزرگ‌ترین اقتصاد شهری نیست. برای نمونه، شهرهایی با جمعیت کمتر نیز در میان رتبه‌های بالا دیده می‌شوند؛ موضوعی که نشان می‌دهد ساختار اقتصادی، بهره‌وری نیروی کار و حضور صنایع تخصصی می‌تواند تاثیر قابل‌توجهی بر این شاخص داشته باشد.
در میان شهرهای اروپایی، حضور چندین شهر سوئیس قابل توجه است. علاوه بر بازل و ژنو، زوریخ، برن و لوزان نیز در جمع ۴۰ شهر نخست قرار گرفته‌اند. تمرکز فعالیت‌های اقتصادی با ارزش افزوده بالا در حوزه‌هایی همچون داروسازی، خدمات مالی، فناوری و خدمات تخصصی، یکی از عواملی است که به افزایش تولید اقتصادی به ازای جمعیت در این شهرها کمک می‌کند.
بعضی از این شهرها نمونه‌ای از الگویی هستند که در آن اندازه جمعیت به‌تنهایی تعیین‌کننده قدرت اقتصادی نیست. شهرهایی با جمعیت محدود، در صورت برخورداری از اقتصاد تخصصی، نیروی انسانی ماهر، شرکت‌های دانش‌بنیان، خدمات مالی پیشرفته و صنایع با بهره‌وری بالا می‌توانند تولید اقتصادی قابل‌توجهی ایجاد کنند.
در خارج از آمریکای شمالی و اروپا نیز چند شهر در میان ۴۰ شهر نخست قرار گرفته‌اند. سنگاپور با تولید ناخالص داخلی سرانه ۹۹ هزار و ۳۵۴ دلار در رتبه سی‌وششم قرار دارد و یکی از مهم‌ترین نمونه‌های اقتصاد شهری با عملکرد بالا در آسیا محسوب می‌شود. دمام با ۹۷ هزار و ۷۴ دلار در رتبه سی‌ونهم قرار گرفته و پرت با ۹۶ هزار و ۹۵۸ دلار، جایگاه چهلم را به خود اختصاص داده است.
این رتبه‌بندی نشان می‌دهد که مفهوم «ثروتمندترین شهر» را نمی‌توان تنها با اندازه اقتصاد یا تعداد جمعیت یک شهر سنجید. تولید ناخالص داخلی سرانه، تصویری متفاوت ارائه می‌کند که در آن کیفیت و بهره‌وری فعالیت‌های اقتصادی، تخصصی‌شدن اقتصاد شهری و توانایی شهر در جذب فعالیت‌های با ارزش افزوده بالا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
از این منظر، قرار گرفتن شهرهایی همچون دوبلین، بازل، ژنو، لوکزامبورگ، زوریخ و سنگاپور در میان رتبه‌های برتر، بیانگر نقش اقتصادهای تخصصی و خدمات پیشرفته در شکل‌دهی به قدرت اقتصادی شهرهاست؛ الگویی که نشان می‌دهد رقابت‌پذیری شهری در اقتصاد امروز بیش از آنکه تنها به وسعت جغرافیایی یا جمعیت وابسته باشد، به نوع فعالیت‌های اقتصادی و میزان ارزش تولیدشده در هر شهر ارتباط دارد.
نظر شما