به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، مدرسه ابتدایی لیشوئه در شنژن و در محل تقاطع دو مسیر اصلی شهری ساخته شده است؛ موقعیتی که از یک سو با ترافیک و سروصدای شهری و از سوی دیگر با مجتمع‌های مسکونی پرتراکم احاطه شده است. همین شرایط، یکی از عوامل اصلی شکل‌گیری طرح بوده و طراحان تلاش کرده‌اند با ایجاد یک پوسته و نمای پیوسته، میان فضای آموزشی و محیط پرسروصدا حائل ایجاد کنند.
این مدرسه با مساحتی حدود ۲۵ هزار و ۵۰۰ مترمربع برای ۲۴ کلاس درس طراحی شده است. با وجود تراکم نسبتا بالای ساختمان، طراحی پروژه به گونه‌ای انجام شده که دانش‌آموزان در طبقات مختلف همچنان به فضاهای باز و محل‌هایی برای فعالیت‌های روزمره دسترسی داشته باشند.
یکی از ویژگی‌های اصلی مدرسه، استفاده از اختلاف سطح زمین است. رمپ‌های عریض و کم‌شیب از ورودی اصلی به طبقات مختلف کشیده شده‌اند و علاوه بر تأمین دسترسی، به بخشی از فضای عمومی مدرسه تبدیل شده‌اند. این مسیرهای پیوسته باعث می‌شوند حرکت میان طبقات تنها یک جابه‌جایی عملکردی نباشد و خود به بخشی از تجربه روزانه دانش‌آموزان تبدیل شود.
در طراحی داخلی نیز تلاش شده فضاهای مختلف از یکدیگر جدا نباشند. سالن ورزشی سرپوشیده، کتابخانه و سالن اجتماعات در ارتباط با حیاط باز مرتفع و مسیرهای اصلی حرکت قرار گرفته‌اند. این ارتباط، امکان استفاده گسترده‌تر از فضاهای عمومی را فراهم کرده و آنها را به بخش فعال‌تری از زندگی مدرسه تبدیل کرده است.
مسیرهای پیوسته میان طبقات باعث شده ساختمان به مجموعه‌ای از طبقات مستقل و جدا از هم تبدیل نشود. در عوض، مدرسه مانند یک محیط سه‌بعدی و به‌هم‌پیوسته شکل گرفته است؛ محیطی که کودکان می‌توانند در آن مسیرهای مختلف را تجربه کنند و در کنار آموزش، فرصت بیشتری برای حرکت و کشف محیط داشته باشند.
شرایط اقلیمی گرم و مرطوب شنژن نیز در طراحی مورد توجه قرار گرفته است. در هر طبقه راهروهای عریض و باز در نظر گرفته شده تا ارتباط میان کلاس‌ها و فضای بیرونی تقویت شود. راهروهای دو طرف کلاس‌ها همچنین فضای بیشتری برای حرکت و فعالیت دانش‌آموزان در زمان‌های کوتاه استراحت فراهم می‌کنند.
در بخش‌هایی از ساختمان نیز فضاهای خالی عمودی ایجاد شده است. این فضاها ضمن ایجاد ارتباط بصری میان قسمت‌های مختلف، باعث می‌شوند راهروهای فشرده بازتر و روشن‌تر به نظر برسند و جریان هوا در ساختمان بهبود پیدا کند.
از سوی دیگر، طراحی مدرسه تلاش کرده است سروصدای شهر را صرفا یک مشکل تلقی نکند. نمای بیرونی، حیاط مرتفع و سازمان‌دهی فضاهای داخلی به گونه‌ای شکل گرفته‌اند که محیط شهری شلوغ به بخشی از تجربه فضایی مدرسه تبدیل شود، بدون آنکه آرامش محیط آموزشی به طور کامل تحت تأثیر قرار گیرد.
مدرسه لیشوئه نمونه‌ای از رویکردی است که در آن مدرسه فقط مجموعه‌ای از کلاس‌های درس نیست، بلکه به عنوان محیطی برای زندگی روزمره کودکان طراحی می‌شود. در این پروژه، آموزش، فضای باز، حرکت، بازی و تعامل اجتماعی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند تا محیطی ایجاد شود که دانش‌آموزان در آن نه فقط در کلاس، بلکه در تمام فضای مدرسه فرصت یادگیری و تجربه داشته باشند.
نظر شما