به گزارش خبرگزاری ایمنا، ویدئویی که ایتامار بن‌گویر از حضور خود در زندان و رویارویی با حسن سلامه منتشر کرد، طی روزهای اخیر مورد توجه رسانه‌ها و کاربران شبکه‌های اجتماعی قرار گرفته است. در این ویدئو، بن‌گویر در حالی که محافظان مسلح او را همراهی می‌کنند، با حسن سلامه، اسیر فلسطینی که از سال ۱۹۹۶ در زندان‌های اسرائیل به سر می‌برد، سخن می‌گوید و او را به اعدام تهدید می‌کند.
رایگانی در یادداشت خود، بیش از آنکه بر تهدیدهای مطرح‌شده در این ویدئو تمرکز کند، به تصویری پرداخت که از رویارویی این دو نفر در ذهن مخاطب شکل گرفت؛ تصویری که در آن، یک سوی قاب مردی سالخورده و نحیف با دست‌های بسته و سوی دیگر، وزیر امنیت ملی اسرائیل در میان نیروهای مسلح دیده می‌شود.
او در بخشی از این یادداشت به واکنش غفران الزامل، همسر حسن سلامه، اشاره کرده است؛ زنی که سال‌هاست چشم‌انتظار آزادی همسرش است. غفران الزامل پس از انتشار این ویدئو در متنی خطاب به همسرش نوشت که تصویری که قرار بود نشان‌دهنده اقتدار زندانبان باشد، برای او یادآور استواری حسن شده است.
او خطاب به حسن نوشته است: «خواستند تصویری بسازند و با آن فخرفروشی کنند، اما ناگهان این تو بودی که صاحب و قهرمان صحنه شدی.»
غفران در ادامه از چهره خسته و جسم نحیف همسرش نوشته و سال‌های طولانی زندان و انفرادی را به یاد آورده است؛ سال‌هایی که به گفته او نتوانسته شخصیت و روحیه حسن را تغییر دهد. او همچنین به جمله‌ای از سال‌های گذشته اشاره کرده که حسن به او گفته بود: «غفران... ما در قبر زندگی می‌کنیم.»
این روایت با توجه به سابقه طولانی اسارت حسن سلامه، معنای دیگری پیدا می‌کند. منابع خبری گزارش داده‌اند که سلامه از سال ۱۹۹۶ در زندان است و سال‌های طولانی را در سلول انفرادی گذرانده است. او در سال‌های اخیر نیز در شرایط سخت زندان و انفرادی قرار داشته است.
غفران در ادامه خطاب به همسرش نوشته است: «سه سال بود که تو را ندیده بودم و امروز که دیدمت، بی‌درنگ شناختمت.» او تأکید کرده که سال‌های زندان، انفرادی و جنگ نتوانسته آنچه را از نظر او مهم‌ترین ویژگی حسن بوده، تغییر دهد: «اینکه تو، با وجود همه‌چیز، همچنان خودت ماندی.»
رایگانی نیز در یادداشت خود، همین نقطه را برجسته کرده و نوشته است که ویدئوی منتشرشده، برای بخشی از کاربران و حامیان فلسطین، به تصویری متفاوت از آنچه بن‌گویر قصد نمایش آن را داشت تبدیل شد.
بن‌گویر این ویدئو را در حساب کاربری خود منتشر کرده و در آن حسن سلامه را تهدید به قتل و اعدام کرده است. الجزیره نیز گزارش داده که وزیر امنیت ملی اسرائیل در این ویدئو گفته است می‌خواهد سلامه را بکشد و اعدام کند، اما آنچه در قاب دوربین دیده می‌شود، تنها گفت‌وگوی یک مقام اسرائیلی با یک زندانی نیست؛ تصویری است که در آن، تفاوت میان قدرت ظاهری و وضعیت انسانی فرد مقابل بیش از هر چیز به چشم می‌آید. حسن سلامه، با بدنی نحیف و دست‌هایی بسته، در برابر دوربین ایستاده و واکنش او در برابر تهدیدها، سکوت و نگاه مستقیم است؛ در سوی دیگر، بن‌گویر با همراهی نیروهای مسلح، سخنان تهدیدآمیز خود را بیان می‌کند.
رایگانی با تکیه بر همین تصویر، در یادداشت خود از ترس و ایمان»سخن گفته و نوشته است که گاهی تصویری که قرار است نمایش قدرت باشد، می‌تواند خوانشی متفاوت پیدا کند؛ خوانشی که در آن، ایستادگی یک انسان در برابر سال‌ها زندان و فشار، بیش از تهدیدهای لفظی در ذهن مخاطب باقی می‌ماند.
این نویسنده و فعال فرهنگی در پایان یادداشت خود، با اشاره به مفهوم مقاومت، نوشته است: «ما در روزگاری زندگی می‌کنیم که سلاح ایمان دیگر فقط قدرتی در دل مؤمنین نیست؛ بلکه رعشه‌ای در تن دشمنشان است که به چشم آمده و این چنین آنها را مضحکه دنیا می‌کند. فلذا مقاومت زیباست.»
داستان حسن سلامه و غفران الزامل البته به این ویدئو محدود نمی‌شود. غفران سال‌هاست با وجود اسارت طولانی حسن، زندگی مشترک خود را در انتظار آزادی او تعریف کرده است. رسانه‌ها پیش‌تر نیز داستان این دو را به‌عنوان یکی از روایت‌های شناخته‌شده پیوند عاطفی با یک اسیر فلسطینی روایت کرده‌اند؛ رابطه‌ای که سال‌های طولانی در فاصله میان زندان و انتظار ادامه پیدا کرده است.
نظر شما