به گزارش خبرگزاری ایمنا، المیادین انگلیسی نوشت: نیروی دریایی آمریکا ممکن است طی پنج دهه بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار برای نوسازی چهار مرکز کشتیسازی قدیمی خود هزینه کند؛ در حالی که نهاد نظارتی دولت آمریکا هشدار داده است ضعف در برنامهریزی بلندمدت این طرح میتواند زمینه افزایش بیشتر هزینهها را فراهم کند.
بر اساس گزارشی که نشریه نظامی آمریکایی تسک اند پرپس منتشر کرده، دفتر پاسخگویی دولت آمریکا (GAO) درباره برنامه بهینهسازی زیرساخت کشتیسازی نیروی دریایی آمریکا (SIOP) ابراز نگرانی کرده است. این نهاد اعلام کرده برنامه کنونی سازوکارهای کافی برای بازبینی و ارزیابی مجدد طرحها ندارد تا مشخص شود آیا اهداف تعیینشده، همزمان با تغییر نیازهای ناوگان و الزامات تعمیر و نگهداری، همچنان مناسب هستند یا خیر.
این برنامه که در سال ۲۰۱۸ آغاز شد، در ابتدا با هدف رسیدگی به وضعیت نامناسب زیرساختهای چهار کشتیسازی دولتی نیروی دریایی آمریکا طراحی شده بود، اما اکنون به طرحی چند میلیارد دلاری تبدیل شده است که اجرای آن حدود ۵۰ سال زمان خواهد برد.
دفتر پاسخگویی دولت آمریکا اعلام کرده است برآورد هزینه این برنامه از زمان آغاز آن افزایش یافته، اما نیروی دریایی هنوز سازوکاری برای بازبینی منظم اهداف و منابع مورد نیاز در مراحل مختلف اجرای طرح ایجاد نکرده است.
در گزارش GAO آمده است: «نیروی دریایی در چارچوب برنامه خود، مراحلی را برای ارزیابی مجدد اهداف و منابع در طول دهههای آینده تعیین نکرده است. بدون گنجاندن چنین بازبینیهایی در نقاط کلیدی تصمیمگیری آینده، توان نیروی دریایی برای اطمینان از اینکه ظرفیتهای پیشبینیشده در برنامه فعلی با نیازهای آینده ناوگان و الزامات عملیاتی آن همسو باقی میماند یا در صورت لزوم اصلاح میشود، محدود خواهد شد.»
چهار کشتیسازی در مرکز طرح نوسازی
طرح نوسازی شامل تأسیسات کشتیسازی در پرل هاربر هاوایی، نورفولک ویرجینیا، پوگت ساوند واشنگتن و کیتری مین است.
این مراکز وظیفه تعمیر و نگهداری بخش مهمی از ناوگان نیروی دریایی آمریکا، از جمله ناوهای هواپیمابر و زیردریاییها را بر عهده دارند. GAO اعلام کرده است زیرساختهای موجود در این مراکز قدیمی و فرسوده هستند و همین مسئله نیروی دریایی را به سمت بازسازی گسترده و ارتقای تجهیزات سوق داده است.
برنامه SIOP شامل تعویض تجهیزات، ساخت حوضهای خشک جدید و ارتقای حوضهای موجود است تا این تأسیسات بتوانند همچنان عملیات تعمیر و نگهداری ناوگان را انجام دهند.
با این حال، بخش مهمی از حجم این سرمایهگذاری بر اساس پیشبینیهایی درباره آینده نیروی دریایی آمریکا تعیین شده است؛ از جمله تعداد مورد انتظار کشتیها و زیردریاییها، نیازهای تعمیر و نگهداری آنها و الگوی استقرار این تجهیزات.
GAO هشدار داده است این عوامل در طول برنامهای که قرار است چندین دهه ادامه داشته باشد، ممکن است به شکل قابل توجهی تغییر کنند.
هشدار درباره سرمایهگذاریهای بلندمدت
دیانا مولدافسکی که سرپرستی بررسی GAO را بر عهده داشته است، گفت رویکرد فعلی نیروی دریایی ممکن است به سرمایهگذاریهای بزرگی منجر شود که با تغییر نیازهای ناوگان، دیگر با الزامات واقعی آن مطابقت نداشته باشند.
او به نشریه تسک اند پرپس گفت: «نگرانی ما این است که بدون بازبینیهای دورهای، نیروی دریایی با خطر انجام سرمایهگذاریهای بسیار بزرگ و بلندمدت در کشتیسازی روبهرو شود که ممکن است با نیازهای در حال تغییر آن مطابقت نداشته باشد.»
مولدافسکی افزود پیشنهاد GAO این است که در نقاط کلیدی تصمیمگیری، بازبینیهایی انجام شود تا مبنای اقتصادی، توان مالی و پایداری برنامه SIOP دوباره ارزیابی شود.
این نگرانیها در شرایطی مطرح میشود که صنعت کشتیسازی نیروی دریایی آمریکا با مشکلات گستردهتری نیز مواجه است. ارزیابی GAO که سال گذشته منتشر شد، نشان داد با وجود افزایش قابل توجه بودجه، تعداد شناورهای ناوگان نیروی دریایی آمریکا افزایش نیافته است.
محدودیت ظرفیت کشتیسازیهای موجود و کمبود نیروی کار متخصص نیز بر روند ساخت کشتیهای جدید تأثیر گذاشته و فشار بیشتری بر تأسیساتی وارد کرده است که همزمان مسئولیت تعمیر و نگهداری ناوگان فعلی را نیز بر عهده دارند.
سه توصیه برای نیروی دریایی آمریکا
دفتر پاسخگویی دولت آمریکا در مجموع سه توصیه به نیروی دریایی ارائه کرده است؛ از جمله ایجاد سازوکارهای مشخص برای نظارت بر برنامه، انجام ارزیابیهای دورهای درباره SIOP و تعیین دقیق نقشها و مسئولیتهای سازمانهای مشارکتکننده در اجرای آن.
هدف از این توصیهها آن است که نیروی دریایی آمریکا بتواند در دهههای آینده، همزمان با تغییر نیازهای عملیاتی، برنامههای مربوط به ناوگان و محدودیتهای مالی، برنامه نوسازی زیرساختهای کشتیسازی خود را نیز اصلاح و با شرایط جدید هماهنگ کند.
نظر شما