به گزارش خبرگزاری ایمنا، منصوره مصطفیزاده، فعال فرهنگی و نویسنده در یادداشتی درباره دیدار جمعی از فعالان فرهنگی و رسانهای با خانواده شهید لاریجانی نوشت:«آمدیم خانه شهید لاریجانی. همین که مینویسم «شهید لاریجانی»، انگار زخم قبلم دوباره ترک میخورد و جگرم خون میشود. خیلی دوست داشتم این مرد بزرگ... خیلی حیف شد؛ خیلی خیلی حیف شد.
وزن عکسهای روی دیوار این خانه آنقدر بالاست که نفس کشیدن را سخت میکند. خاندان عالم و فاضل آملی و خاندان دانشمند مطهری به هم رسیدند و این خانواده شکل گرفت؛ خانوادهای که پدر و پسرش شهید شدند. متوسط ضریب هوشی این خانواده در حد ابنسینا و نیوتن و متوسط فضل و تقوای آنها در تراز علمای بزرگ است.
یک نکته که در گفتههای نزدیکان شهید لاریجانی بارها تکرار میشد، تأکید و اهتمام ویژه او به امور عبادی بود؛ از انس با قرآن و زیارت گرفته تا شبزندهداری و روزهداری مستمر.
همسر شهید لاریجانی در اینباره گفت: «آخرش هم در همان ساعتی که همیشه مشغول نماز شب بود، شهید شد.»
اذان که گفتند، رفتیم به اتاق کناری تا نماز بخوانیم. بعد از نماز، مدتی با دختر شهید لاریجانی صحبت کردیم. گفت: «بابا وقتی خانه بود، همینجا نماز میخواند. از قبل اذان آستینهایش را بالا میزد و سجادهاش را پهن میکرد.
همین که اذان میگفتند، میایستاد به نماز. ما باید تندتند چادر سر میکردیم تا برسیم پشت سرش و نماز بخوانیم. وقتی به ایشان اقتدا میکردم، تقریباً مطمئن بودم که دارم به شهید اقتدا میکنم. برای ما مثل کوه بود؛ فکرش را هم نمیکردیم یک روز این کوه را از دست بدهیم.»
ما هم همینطور، خانم لاریجانی؛ ما هم همینطور.
از آنجا که این موضوع را پیشتر نیز شنیده بودم، درباره ماجرای خروج فرزندان شهید لاریجانی از کشور از خانواده پرسیدم. توضیح دادند که هر دو پسر خانواده در دانشگاه صنعتی شریف تحصیل کردهاند و یکی از آنها پس از آن وارد حوزه علمیه شده است. دو دختر خانواده نیز برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری به آمریکا و انگلیس رفتند و هر دو به ایران بازگشتند و اکنون مشغول فعالیت هستند.
خانواده همچنین تأکید کردند که ادعای اخراج فرزندان از دانشگاه صحت ندارد و دختران خانواده نیز سال گذشته به کشور بازگشتهاند.»
نظر شما