به گزارش خبرگزاری ایمنا، فوبوس، نزدیکترین قمر مریخ، دهههاست دانشمندان را با یک پرسش مهم روبهرو کرده است: این جرم چگونه شکل گرفته است؟ دو فرضیه اصلی مطرح است؛ بر اساس یکی، فوبوس یک سیارک بوده که به دام گرانش مریخ افتاده و بر اساس دیگری، از بقایای برخورد یک جرم بزرگ با مریخ شکل گرفته است.
دهانه استیکنی با قطری حدود ۹ کیلومتر، بزرگترین دهانه برخوردی فوبوس است. پژوهشگران بررسی میکنند که آیا این برخورد ناحیهای متراکم از مواد را در زیر سطح قمر ایجاد کرده است یا خیر.
بر اساس پژوهشی منتشرشده در Monthly Notices of the Royal Astronomical Society، چنین ساختاری میتواند در تغییرات ظریف میدان گرانشی، ممان اینرسی و حرکت نوسانی فوبوس قابل شناسایی باشد.
فوبوس تنها ۲۲.۲ کیلومتر قطر دارد و هر دور گردش آن به دور مریخ حدود ۷ ساعت و ۳۹ دقیقه طول میکشد. برآوردهای فعلی نشان میدهد ساختار داخلی آن متخلخل است و احتمال وجود یخ آب نیز مطرح شده است. این قمر همچنین بهتدریج به مریخ نزدیک میشود و در آینده ممکن است بر اثر نیروهای گرانشی از هم گسیخته شود یا با مریخ برخورد کند.
مأموریت MMX ژاپن که برای پرتاب در اواخر ۲۰۲۶ برنامهریزی شده، قرار است فوبوس را بررسی و نمونههایی از سطح آن را به زمین بازگرداند. یکی از سامانههای نمونهبرداری میتواند مواد را تا عمق حدود ۲ سانتیمتر جمعآوری کند.
در صورت موفقیت، نمونهها حدود سال ۲۰۳۱ به زمین بازمیگردند و میتوانند شواهد مستقیمی درباره منشأ و ساختار فوبوس در اختیار دانشمندان قرار دهند.
نظر شما