سبز ماندن در طوفان: پایداری در جهان بی‌ثبات امروز

طبق نخستین گزارش چشم‌انداز مدیران ارشد پایداری مجمع جهانی اقتصاد، گذار سبز با وجود نوسانات ژئوپلیتیکی و فشارهای اقتصادی متوقف نشده است، اما به‌صورت نامتوازن پیش می‌رود. بیشتر مدیران پایداری معتقدند این گذار دیگر مسئله‌ای آرمانی نیست، بلکه به اجرا و اثبات سودآوری گره خورده است.

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، گذار سبز به یکی از مهم‌ترین موضوعات جهان امروز تبدیل شده است؛ گذاری که دیگر تنها یک آرمان زیست‌محیطی نیست، بلکه به مسئله‌ای اقتصادی، امنیتی و راهبردی برای شرکت‌ها و کشورهای سراسر جهان تبدیل شده است. نخستین گزارش چشم‌انداز مدیران ارشد پایداری مجمع جهانی اقتصاد، روندهای پیش‌برنده یا بازدارنده پیشرفت کنونی و آینده پایداری جهانی را دنبال می‌کند. این نظرسنجی بین دهم فوریه و هجدهم مارس ۲۰۲۶ انجام شد و ۱۰۳ رهبر پایداری از پنج قاره، از اعضای جامعه مدیران ارشد پایداری مجمع، پاسخ‌های خود را ارائه کردند. افراد این جامعه توسط مرکز طبیعت و اقلیم مجمع گرد هم آمدند.

بر اساس نظرسنجی حاضر، مدیران ارشد پایداری معتقدند با وجود نبود قطعیت چشمگیر ژئوپلیتیکی، نیروهای تجاری و فناوری همچنان پیشرفت اقلیمی را پیش می‌برند. این نظرسنجی همچنین نشان می‌دهد نزدیک به سه‌چهارم پاسخ‌دهندگان، یعنی ۷۳ درصد، انتظار دارند هوش مصنوعی به‌طور معناداری پیشرفت پایداری را شتاب دهد، اما ۷۷ درصد نیز شدت مصرف انرژی و منابع زیرساخت هوش مصنوعی را مهم‌ترین پیامد منفی آن می‌دانند.

اهمیت گذار سبز از آنجا آشکار می‌شود که اقتصاد سبز جهانی با ارزشی بیش از پنج تریلیون دلار در سال، در مسیر رسیدن به بیش از هفت تریلیون دلار تا سال ۲۰۳۰ قرار دارد و همچنان یکی از سریع‌ترین بخش‌های در حال رشد اقتصاد جهان است.

سبز ماندن در طوفان: پایداری در جهان بی‌ثبات امروز

گزارش حاضر با هدف دنبال کردن تحول نقش مدیران ارشد پایداری و شناسایی عوامل پیش‌برنده یا بازدارنده پیشرفت در پایداری جهانی تهیه و در شرایطی انجام شده که تشدید درگیری در خاورمیانه، عملکرد تنگه هرمز را مختل و بازارهای جهانی را متزلزل کرده است؛ شرایطی که مدیران ارشد پایداری را ناچار می‌کند نوسانات ژئواکونومیک را با احتیاط بیشتر مدیریت کنند. حدود ۶۳ درصد انتظار دارند پیشرفت پایداری جهانی طی ۱۲ ماه آینده ثابت بماند یا شتاب بگیرد و سه از هر چهار نفر پیش‌بینی می‌کنند سرمایه‌گذاری شرکت‌ها در حوزه گذار نیز همین مسیر را طی کند؛ روندی که ناشی از استدلال اقتصادی روشن (۶۴ درصد) و فناوری‌های روزافزون قابل کاربرد (۵۶ درصد) است.

بر پایه این گزارش، نتیجه این وضعیت یک «واگرایی سبز» است؛ گذاری که به بخش‌ها و مناطق مختلف با سرعت‌های بسیار متفاوت تقسیم شده است. مدیران ارشد پایداری معتقدند گذار سبز دیگر نه مسئله‌ای آرمانی که مسئله‌ای اجرایی است. شرکت‌ها آگاهانه راهبردهای پایداری خود را بر نیازهای رشد، امنیت و تاب‌آوری بنا می‌کنند و در نتیجه سرعت اجرا و اولویت‌ها در مناطق و بخش‌های مختلف روزبه‌روز بیشتر از هم فاصله می‌گیرد.

با وجود نوسانات ژئوپلیتیکی، حرکت گذار سبز متوقف نشده، بلکه تکه‌تکه شده است. حدود ۷۸ درصد مدیران ارشد پایداری انتظار دارند موانع ژئوپلیتیکی و کلان‌اقتصادی، از درگیری تا سیاست‌های ناهماهنگ و تضعیف چندجانبه‌گرایی، در سال پیش‌رو بر پیشرفت اثر بگذارند، اما به‌جای یک کندی یکنواخت، این مدیران از واگرایی سبز سخن می‌گویند که در آن برخی بخش‌ها و بازارها به پشتوانه اقتصادی روشن جلو می‌افتند و بعضی دیگر زیر فشار نبود قطعیت سیاست‌ها یا هیئت‌مدیره‌های متقاعدنشده متوقف می‌مانند.

سبز ماندن در طوفان: پایداری در جهان بی‌ثبات امروز

حدود ۷۳ درصد مدیران ارشد پایداری انتظار دارند هوش مصنوعی سال آینده به‌طور معناداری پیشرفت پایداری را شتاب دهد به‌ویژه در اندازه‌گیری، گزارش‌دهی، کارایی و مدل‌سازی ریسک؛ با این حال ۷۷ درصد آن‌ها شدت مصرف انرژی و منابع زیرساخت هوش مصنوعی را مهم‌ترین پیامد منفی آن می‌دانند، چراکه مراکز داده هم‌اکنون حدود ۱.۵ درصد تقاضای برق جهان را تشکیل می‌دهند. این نمونه‌ای از واگرایی سبز است که درون یک فناوری واحد در حال وقوع است.

یکی از جنبه‌های مهم گذار سبز، سازگاری با تغییرات اقلیمی است. حدود ۸۵ درصد مدیران ارشد پایداری انتظار دارند سازگاری با تغییرات اقلیمی در سه سال آینده به اولویت جهانی بزرگ‌تری تبدیل شود و ۷۷ درصد می‌گویند سرمایه‌گذاری بخش خصوصی برای گسترش آن تعیین‌کننده خواهد بود. شرکت‌هایی که هم‌اکنون تاب‌آوری را به‌صورت فعالانه مدیریت می‌کنند، شاهد ثمربخش بودن سرمایه‌گذاری‌های خود در این زمینه هستند. برآورد می‌شود کسب‌وکارهایی که ریسک زنجیره تأمین را فعالانه مدیریت می‌کنند، منافع مالی بالقوه‌ای معادل ۱۶۵ میلیارد دلار دیگر نیز در پیش دارند.

همان‌طور که این گزارش برجسته می‌کند، چالش دیگر شناسایی ریسک‌های فیزیکی نیست، بلکه نشان دادن ارزش سرمایه‌گذاری در تاب‌آوری است. این تغییر سال جاری به‌روشنی آشکار شد، زمانی که گرمای شدید و آتش‌سوزی‌ها سازمان‌ها و بیمه‌گران را ناچار کرد با هزینه آماده‌نبودن روبه‌رو شوند. روشن‌ترین نشانه از کالیفرنیا می‌آید. بیمه‌گران تا اوایل ۲۰۲۶ مبلغ ۲۲.۴ میلیارد دلار خسارت مربوط به آتش‌سوزی‌های لس‌آنجلس در سال ۲۰۲۵ را پرداخت کرده بودند، در حالی که تحلیل‌های تازه نشان می‌دهد بازسازی جوامع آسیب‌دیده بر پایه استانداردهای تاب‌آوری در برابر آتش‌سوزی می‌تواند زیان‌های پیش‌بینی‌شده آینده را حدود یک‌سوم کاهش دهد. این ارقام نشان می‌دهد گذار سبز تنها هزینه نیست، بلکه می‌تواند به کاهش خسارت‌ها و افزایش تاب‌آوری اقتصادی و اجتماعی منجر شود.

سبز ماندن در طوفان: پایداری در جهان بی‌ثبات امروز

کد مطلب 1005353

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.