وقتی شعر شهریار به خلوت رهبر شهید انقلاب رسید

یک شعر می‌تواند شناسنامه یک شاعر شود؛ «علی ای همای رحمت» برای شهریار همین نقش را داشت، شعری که سال‌ها در میان مردم خوانده شد و حتی پیش از دیدار شهریار با رهبر شهید انقلاب، از سال‌های جوانی در خلوت ادبی ایشان جای داشت.

به گزارش خبرگزاری ایمنا، کمتر ایرانی‌ را می‌توان پیدا کرد که با شنیدن «علی ای همای رحمت» تصویری در ذهنش شکل نگیرد؛ شعری که برای آن‌ها، تنها چند بیت از یک غزل نیست، بلکه که در خانه‌ها، هیئت‌ها و مراسم مذهبی خوانده شده و نام شهریار را با ارادت به امیرالمؤمنین(ع) پیوند زده است. همین شعر، سال‌ها پیش از آنکه شهریار و رهبر شهید انقلاب دیدار کنند، راه خود را به خلوت ادبی ایشان باز کرده بود.

محمد حسین بهجت تبریزی، متخلص به شهریار، شاعری بود که توانست احساس و ارادت مذهبی را با زبانی ساده، موسیقایی و ماندگار به شعر درآورد، اما جایگاه او در نگاه رهبر شهید انقلاب، فراتر از محبوبیت چند غزل مشهور بود. ایشان از سال‌های جوانی با شعر شهریار مأنوس بودند و بعدها در دیدارها و سخنان مختلف از این شاعر تبریزی با احترام ویژه یاد کردند و او را «حکیم» خواندند.

رابطه رهبر شهید انقلاب با شهریار از جایی آغاز شد که شعر، پیش از خود شاعر به دیدار ایشان آمده بود. سال‌های جوانی و انس با ادبیات فارسی، فرصتی بود تا آثار شهریار را بشناسند و با ظرافت‌های شعر او آشنا شوند.

این آشنایی ادبی بعدها به دیدار حضوری رسید. شهریار و رهبر شهید انقلاب در تبریز با یکدیگر دیدار کردند و ارتباط میان این دو، تنها به یک ملاقات رسمی محدود نماند؛ شعر، ادبیات و علاقه مشترک به فرهنگ، محور بخش مهمی از این مراودات بود. شهریار نیز علاقه خاصی به این ارتباط داشت و خاطرات متعددی از دیدارها و مکاتبات میان آن دو نقل شده است.

وقتی شعر شهریار به خلوت رهبر شهید انقلاب رسید

چرا شهریار «حکیم» بود؟

در نگاه رهبر شهید انقلاب، شهریار تنها شاعری با ذوق و قریحه فراوان نبود. تعبیر «حکیم» درباره او، نشان‌دهنده جایگاهی است که برای شخصیت فکری و معنوی این شاعر قائل بودند. شهریار در شعر خود از عشق، عرفان و مذهب تا وطن، انقلاب و دفاع مقدس سخن گفت. او هم به زبان فارسی شعر سرود و هم با «حیدربابایه سلام»، یکی از ماندگارترین آثار ادبیات ترکی آذری را پدید آورد.

این گستردگی، در کنار عمق عاطفی و معنوی شعر، شهریار را به شاعری تبدیل کرد که می‌توانست با طیف‌های مختلف جامعه ارتباط برقرار کند.

شهریار پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز از جامعه و تحولات آن فاصله نگرفت. شعر او در سال‌های انقلاب و دفاع مقدس، رنگ اجتماعی و حماسی بیشتری گرفت و از امام خمینی(ره)، شهدا، رزمندگان و دفاع مقدس گفت.

او شاعری نبود که در جهان شخصی شعر خود محصور بماند؛ هرجا جامعه دستخوش یک اتفاق بزرگ می‌شد، صدای آن اتفاق می‌توانست در شعر شهریار شنیده شود، همین همراهی با مردم و تحولات زمانه، یکی از وجوهی است که جایگاه شهریار را در نگاه رهبر شهید انقلاب برجسته‌تر می‌کند.

کد مطلب 1004575

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.