به گزارش خبرگزاری ایمنا، انگور یکی از محصولات مهم باغی ایران است که علاوه بر مصرف داخلی، نقش قابل توجهی در تولید فراوردههایی همچون کشمش و تأمین بازارهای صادراتی دارد. بر اساس آمار ارائهشده برای سال ۱۴۰۴، مجموع تولید انگور کشور حدود یک میلیون و ۱۱۶ هزار تن برآورد شده است؛ رقمی که سهم قابل توجه این محصول را در بخش کشاورزی کشور نشان میدهد.
در میان استانهای تولیدکننده، فارس با بیش از ۵۱۷ هزار تن تولید سالانه در رتبه نخست قرار دارد. شهرستانهای کوار، بوانات، ممسنی، فیروزآباد، جهرم، شیراز و بیضا از مهمترین مناطق تولید انگور این استان به شمار میروند و گستردگی تاکستانها، فارس را به یکی از قطبهای اصلی این محصول تبدیل کرده است.
پس از فارس، آذربایجان غربی نیز یکی از مراکز مهم تولید انگور کشور محسوب میشود. این استان با تولید بیش از ۲۲۰ هزار تن در جایگاه چهارم کشور قرار دارد و شهرستان ارومیه بیشترین سطح زیرکشت انگور استان را به خود اختصاص داده است.
قزوین و همدان نیز در زنجیره تولید انگور و فرآوری این محصول جایگاه ویژهای دارند. قزوین علاوه بر برخورداری از سطح قابل توجه تاکستانها، در تولید کشمش نیز نقش مهمی دارد و از قطبهای اصلی این محصول به شمار میرود. همدان نیز بهویژه با محوریت شهرستان ملایر، یکی از مناطق شناختهشده تولید انگور و کشمش کشور است.
اهمیت تولید انگور تنها به حجم برداشت محدود نمیشود؛ بخش قابل توجهی از ظرفیت اقتصادی این محصول به فرآوری، بستهبندی و صادرات آن وابسته است. تبدیل انگور به کشمش، شیره و سایر فرآوردهها میتواند ارزش افزوده بیشتری برای تولیدکنندگان ایجاد کند و زمینه حضور پررنگتر ایران در بازارهای خارجی را فراهم آورد.
ایران در حال حاضر یکی از تولیدکنندگان مهم انگور در جهان محسوب میشود و در کنار تولید تازهخوری، صادرات کشمش یکی از مسیرهای اصلی حضور این محصول در بازارهای بینالمللی است. از این منظر، توسعه صنایع فرآوری، بهبود روشهای بستهبندی، کاهش ضایعات و ایجاد زنجیره منسجم از تولید تا صادرات میتواند نقش تعیینکنندهای در افزایش ارزش اقتصادی انگور ایرانی داشته باشد.
با وجود ظرفیت گسترده استانهای تولیدکننده، تکیه بر تولید خام نمیتواند تمام ظرفیت اقتصادی انگور را بالفعل کند. تقویت صنایع تبدیلی، توسعه بازارهای صادراتی و ارتقای کیفیت بستهبندی، مسیری است که میتواند تولید بالای انگور را به درآمد پایدارتر برای باغداران و سهم بیشتر در بازارهای منطقهای و جهانی تبدیل کند.
فارس در صدر تولید انگور کشور ایستاده است، اما مزیت ایران در این محصول به یک استان محدود نمیشود. شکلگیری شبکهای از قطبهای تولید در فارس، آذربایجان غربی، قزوین، همدان و دیگر استانها، ظرفیت قابل توجهی برای توسعه زنجیره انگور و کشمش ایجاد کرده است؛ ظرفیتی که آینده آن بیش از افزایش سطح تولید، به فرآوری، کاهش ضایعات و قدرت حضور در بازارهای صادراتی وابسته است.
نظر شما