به گزارش خبرگزاری ایمنا، سالها از نخستین پخش سریال«دلیران تنگستان» گذشته است، مجموعهای که در دهه ۵۰ به کارگردانی همایون شهنواز ساخته شد و مبارزات مردم جنوب ایران در برابر نیروهای انگلیسی را روایت کرد. در مرکز این داستان، رئیسعلی دلواری قرار داشت؛ مردی که بعدها برای چند نسل، چهرهای از مبارزه با استعمار شد.
برای بسیاری از مخاطبان، رئیسعلی مردی بود که صدایش را میتوان شنید، خشمش را دید و ایستادگیاش را در برابر انگلیسیها لمس کرد. شاید به همین دلیل، آنچه از «دلیران تنگستان» بیش از همه در حافظهها مانده، تنها صحنههای نبرد نیست، دیالوگهایی است که از زبان رئیسعلی گفته شد و سالها بعد همچنان نقل میشود.
یکی از شناختهشدهترین این جملهها چنین است؛ «در مقابل ظلم سکوت میکنید و آن وقت به عزای حسین مینشینید، شرم نمیکنید؟»؛ جملهای که در دل یک روایت تاریخی به نگاه رئیسعلی به مبارزه معنا میدهد؛ اینکه نمیتوان ظلم را دید و سکوت کرد و در عین حال از ایستادن در کنار مظلوم سخن گفت.
از دیگر دیالوگهای ماندگار که در بازنشرهای مربوط به سریال نقل شده، سخنان رئیسعلی درباره پرچم ایران است؛ جایی که در میانه جنگ میگوید: «جنگ است زن...» و از پرچم سبز، سفید و سرخ سخن میگوید؛ پرچمی که میخواهد بر فراز دریاها به اهتزاز درآید.
حتی جمله کوتاه «آهای انگلیسی! تو، با من طرفی...» نیز در میان دیالوگهایی که از این مجموعه در فضای مجازی بازنشر شده، به یادگار مانده است؛ جملهای که تصویری صریح از روحیه رئیسعلی و رویارویی مستقیم او با نیروی بیگانه ارائه میدهد.
«دلیران تنگستان» کاری بیشتر از بازگویی یک واقعه تاریخی انجام داد؛ رئیسعلی را از صفحات تاریخ بیرون آورد و به بخشی از خاطره چند نسل تبدیل کرد. امروز در دوازدهم شهریور، سالروز شهادت رئیسعلی دلواری و روز ملی مبارزه با استعمار انگلیس، مرور آن دیالوگها تنها یادآوری یک سریال قدیمی نیست؛ یادآوری مردی است که نامش با ایستادگی گره خورده و هنوز هم صدای او از میان قابهای قدیمی تلویزیون شنیده میشود.
نظر شما