به گزارش خبرگزاری ایمنا، روز پنجشنبه بود که خبر بازگشت محسن نامجو، خواننده ایرانی به کشور در صدر اخبار موسیقی قرار گرفت، خواننده و آهنگسازی که پس از نزدیک به دو دهه زندگی در خارج از کشور به ایران بازگشته است.
نامجو پیش از بازگشت از پایان یافتن غربت سخن گفته و بازگشت خود را تصمیمی دانسته که بیش از هر چیز به دلتنگی برای وطن، خانواده و دوستانش مربوط بوده است، اما اهمیت این خبر فقط در بازگشت یک خواننده شناختهشده خلاصه نمیشود. درست در همین روزها، سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از مسیری سخن گفته که میتواند دامنه این بازگشتها را گستردهتر کند.
صالحی اعلام کرده است که وزارت فرهنگ، فهرستهایی شامل نام بیش از ۱۰۰ چهره فرهنگی، هنری و فکری خارج از کشور را به مجموعههای مرتبط با بازگشت ایرانیان ارائه کرده است.
به گفته وزیر فرهنگ، این موضوع تنها به اقامت دائمی در ایران محدود نمیشود، بلکه قرار است شکلهای مختلف حضور ایرانیان خارج از کشور از سفر کوتاهمدت گرفته تا حضور و فعالیت طولانیتر، امکانپذیر شود، این نکته شاید مهمترین بخش سخنان وزیر فرهنگ باشد، چراکه «بازگشت» تنها بهمعنای بستن چمدان در کشور مقصد و اقامت همیشگی در ایران نیست. ممکن است یک هنرمند برای اجرای یک برنامه بیاید، دیگری برای دیدار خانواده، فردی برای همکاری فرهنگی و دیگری برای ادامه زندگی.
در واقع، آنچه مطرح شده، باز شدن مسیر ارتباط هنرمندان ایرانی خارج از کشور با فضای فرهنگی داخل است. بازگشت هنرمند، فقط بازگشت یک چهره نیست، چرا که سالها مهاجرت هنرمندان، بخشی از سرمایه انسانی و فرهنگی ایران را به خارج از مرزها برده است.
بسیاری از این چهرهها در خارج از کشور به فعالیت خود ادامه دادهاند و برخی نیز با وجود دوری، همچنان درباره ایران، زبان فارسی و فرهنگ ایرانی تولید اثر کردهاند. حالا سیاست اعلامشده از سوی وزارت فرهنگ این است که این فاصله کمتر شود.
صالحی گفته است ارتباط ایرانیان خارج از کشور با داخل نسبت به گذشته در حال گسترش است و باب گفتوگوها و حضورهایشان بازتر شده است.
وی تأکید کرده که اگر صدای این افراد در خارج از کشور اثرگذار است، میتوانند در داخل نیز امکان اثرگذاری داشته باشند. این نگاه، اگر در عمل ادامه پیدا کند، میتواند مفهوم بازگشت را از یک اتفاق شخصی به یک فرآیند فرهنگی تبدیل کند.
نامجو؛ تازهترین روایت بازگشت
در میان خبرهای این روزها، بازگشت نامجو بیش از همه مورد توجه قرار گرفته است؛ نه فقط بهدلیل شناختهشدن او در موسیقی، بلکه بهدلیل فاصله طولانی میان رفتن و برگشتنش. او حدود ۲۰ سال خارج از ایران زندگی کرده و اکنون دوباره به کشور بازگشته است، بازگشتی که همزمان با بحث تازه درباره بازگشت هنرمندان، معنای نمادین بیشتری پیدا کرده است.
با این حال، نباید میان این دو اتفاق رابطه مستقیم و قطعی برقرار کرد. تاکنون اعلام رسمی درباره اینکه بازگشت نامجو بخشی از همان فهرست بیش از ۱۰۰ نفر بوده، منتشر نشده است. آنچه مسلم است، همزمانی دو اتفاق است؛ بازگشت یک هنرمند پس از سالها و اعلام سیاستی تازه برای آسان شدن بازگشت چهرههای فرهنگی و هنری.
نظر شما