به گزارش خبرگزاری ایمنا، پژوهش جدید دانشگاه هیروشیما نشان میدهد تعداد دندانهای طبیعی باقیمانده ممکن است شاخصی برای پیشبینی بقای طولانیمدت بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم مجرای پانکراس (PDAC) پس از جراحی باشد. این سرطان یکی از مرگبارترین انواع سرطان محسوب میشود و حتی پس از جراحی با هدف درمان، پیشآگهی بسیاری از بیماران نامطلوب است.
این مطالعه ۳۳۹ بیمار را که بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۲ تحت جراحی پانکراس در بیمارستان دانشگاه هیروشیما قرار گرفته بودند، بررسی کرد. پیش از جراحی، وضعیت دهان و دندان همه بیماران ارزیابی شد و پژوهشگران تعداد دندانهای طبیعی و وضعیت تماس دندانهای عقبی هنگام جویدن را بررسی کردند.
نتایج نشان داد بیمارانی که ۲۱ دندان طبیعی یا بیشتر داشتند، میانه بقای کلی ۶۰.۷ ماه را تجربه کردند؛ در حالی که این میزان برای افرادی با ۲۰ دندان یا کمتر، ۳۹.۱ ماه بود. این اختلاف حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند مرحله تومور، درگیری غدد لنفاوی، وضعیت حاشیه جراحی، شیمیدرمانی و وضعیت تغذیه نیز از نظر آماری معنادار باقی ماند.
پژوهشگران معتقدند تعداد دندانها ممکن است نشاندهنده وضعیت دهان یا توانایی جویدن نباشد، بلکه تصویری از وضعیت عمومی بدن در طول سالها ارائه دهد. از دست دادن دندان میتواند با التهاب مزمن، ضعف جسمانی، وضعیت تغذیه، سبک زندگی و آسیبپذیری عمومی بدن ارتباط داشته باشد.
نکته قابل توجه این بود که توانایی جویدن بهتنهایی ارتباط مستقیمی با بقا نداشت؛ موضوعی که نشان میدهد تعداد دندانها بیشتر بهعنوان یک نشانگر کلی سلامت عمل میکند. با این حال، پژوهش در یک مرکز و در میان بیماران ژاپنی انجام شده است، بنابراین برای تأیید این ارتباط، مطالعات گستردهتر و بینالمللی مورد نیاز است.پژوهشگران همچنین قصد دارند ارتباط میان باکتریهای دهان، التهاب مزمن و پیشرفت سرطان پانکراس را بررسی کنند.
نظر شما