به گزارش خبرگزاری ایمنا، محمدابراهیم ایرجپور در مراسم کافه کتاب که با حضور جمعی از نوجوانان کتابخوان و علاقهمندان به کتاب و ادبیات در فضایی صمیمی برگزار شد، درباره اهمیت مطالعه، تأثیر کتاب بر ذهن و ضرورت توجه به میراث ادبی و فرهنگی ایران سخن گفت.
وی با بیان اینکه «کتابخوانی مثل بذری است که ثمرهاش را پنج تا ۱۰ سال بعد میبینید»، مطالعه را فرصتی برای آشنایی با اندیشه، تجربه و سبک زندگی انسانهای مختلف دانست و افزود: با خواندن آثار نویسندگان کشورهای گوناگون، میتوان بدون نیاز به سفر و حتی بدون ویزا، با فرهنگ و نگاه مردم دیگر سرزمینها آشنا شد و خود را جای دیگران گذاشت.
استاد دانشگاه و پژوهشگر ادبی با اشاره به جایگاه انسان و کرامت انسانی در فرهنگ ایرانی افزود: در فرهنگ و ادبیات ایران، همواره انسان و ارزشهای انسانی مورد توجه بوده و بسیاری از متون کهن فارسی بر احترام به انسان، اخلاق، عدالت و همزیستی تأکید دارند.
این پژوهشگر ادبی با تأکید بر تأثیر مطالعه بر قدرت ذهن و اندیشه اظهار کرد: همانطور که جسم انسان به غذا نیاز دارد، ذهن و فکر نیز به خوراک نیازمند است و مطالعه میتواند به تقویت ذهن و افزایش توانایی انسان در تصمیمگیریهای درست در زندگی کمک کند.
ایرجپور همچنین با اشاره به پیشینه غنی ادبیات فارسی، نسبت به کمرنگشدن توجه نسل امروز به آثار ادبی و فرهنگی ایران ابراز نگرانی کرد و گفت: در دنیای امروز، تمرکز زیادی بر رسانهها و محتوای رسانهای وجود دارد و همین مسئله موجب شده توجه به ادبیات کهن فارسی و داشتههای فرهنگی کشور کاهش پیدا کند؛ در حالی که این آثار بخش مهمی از هویت فرهنگی ما و حامل نگاه انسانی ایرانیان به جهان هستند.
وی در ادامه با اشاره به جایگاه ادبیات فارسی در فرهنگ و ادبیات جهان، از تأثیر چهرههایی همچون حافظ، خیام و سعدی بر ادبیات دیگر کشورها یاد کرد و به آشنایی گوته با حافظ و ارتباط ادبی ادوارد فیتزجرالد با خیام اشاره کرد.
این استاد دانشگاه همچنین با اشاره به شاهنامه، این اثر ارزشمند را سرشار از مضامین انسانی، عدالتخواهی و توجه به شأن انسان و مردم دانست و افزود: این آثار نشان میدهند که در اندیشه ایرانی، انسان همواره از ارزش و جایگاهی والا برخوردار بوده است.
ایرجپور در پایان با تأکید بر ضرورت شناخت و حفظ میراث ادبی فارسی گفت: «سعدی زبان ما و ضمیر و ذهن ما را تشکیل داده است» و افزود: باید آثار فارسی را بخوانیم، قدر آنها را بدانیم و از این میراث ارزشمند فرهنگی مراقبت کنیم؛ چراکه فراموشی این آثار به معنای از دست رفتن بخشی از حافظه انسانی و فرهنگی ما خواهد بود.
نظر شما