به گزارش خبرگزاری ایمنا، انگور یکی از محصولات مهم باغی ایران است که تنوع اقلیمی کشور، امکان کشت ارقام مختلف آن را در مناطق گوناگون فراهم کرده است. از تاکستانهای سردسیر شمالغرب کشور تا باغهای انگور مناطق مرکزی و جنوبی، هر منطقه با توجه به شرایط آبوهوایی، رقم و شیوه کشت خاص خود را دارد.
آذربایجان غربی در میان استانهای مهم انگورخیز ایران قرار دارد و شهرستانهایی همچون ارومیه، سلماس، خوی و میاندوآب سهم قابل توجهی در تولید این محصول دارند.
انگور تولیدشده در این استان علاوه بر مصرف تازه، در فراوری و تولید کشمش نیز مورد استفاده قرار میگیرد. ظرفیت صنایع تبدیلی در کنار گستردگی باغهای انگور موجب شده است این محصول بخشی از زنجیره اقتصادی بخش کشاورزی استان را تشکیل دهد.
فارس؛ انگور در سرزمین باغهای متنوع
استان فارس نیز یکی از مناطق شناختهشده انگورکاری کشور است. شیراز، استهبان، جهرم، کازرون و ممسنی از جمله شهرستانهایی هستند که در تولید انگور و فراوردههای آن نقش دارند.
استهبان بهویژه به دلیل تولید انجیر شهرت جهانی دارد، اما تاکستانهای فارس نیز در تولید ارقام مختلف انگور و محصولات فراوریشده آن اهمیت دارند.
قزوین؛ تاکستانهایی که نامشان با انگور گره خورده است
وقتی صحبت از انگور ایران میشود، نام قزوین و بهویژه شهرستان تاکستان نیز مطرح میشود؛ منطقهای که سابقه طولانی در باغداری و کشت انگور دارد.
تاکستانهای این استان علاوه بر تأمین بخشی از انگور مصرفی، ظرفیت مناسبی برای تولید کشمش و سایر فراوردههای انگور دارند و این محصول برای بسیاری از بهرهبرداران روستایی یک منبع درآمد محسوب میشود.
همدان؛ انگور در دامنههای زاگرس
استان همدان نیز از مناطق مهم تولید انگور کشور به شمار میرود. شهرستانهایی همچون ملایر در این زمینه جایگاه ویژهای دارند. ملایر علاوه بر تولید انگور، به عنوان یکی از مراکز مهم تولید کشمش شناخته میشود و بخش قابل توجهی از محصول باغداران پس از برداشت وارد فرایند خشککردن و فراآوری میشود.
همین موضوع نشان میدهد که اهمیت انگور تنها به زمان برداشت و فروش محصول تازه محدود نمیشود و بخش مهمی از ارزش اقتصادی آن در مرحله فراوری ایجاد میشود.
خراسان رضوی؛ تاکستانهای گسترده در شرق ایران
در شرق کشور نیز استان خراسان رضوی یکی از مناطق مهم تولید انگور است. شرایط اقلیمی و وجود باغهای انگور در شهرستانهای مختلف، این استان را در میان تولیدکنندگان این محصول قرار داده است.
انگور خراسان رضوی علاوه بر بازار مصرف تازه، ظرفیت تبدیل به کشمش و دیگر فرآوردهها را دارد و میتواند در توسعه صنایع تبدیلی بخش کشاورزی استان نقش داشته باشد.
آذربایجان شرقی و زنجان؛ دیگر مناطق انگورخیز کشور
آذربایجان شرقی نیز با برخورداری از تاکستانهای متعدد، بهویژه در برخی شهرستانهای خود، سهمی از تولید انگور کشور دارد. اقلیم منطقه زمینه کشت ارقام مختلف این محصول را فراهم کرده است.
در زنجان نیز انگور یکی از محصولات باغی مهم محسوب میشود و علاوه بر مصرف تازه، در تولید فرآوردههایی مانند شیره انگور کاربرد دارد.
انگور؛ محصولی فراتر از یک میوه
اهمیت اقتصادی انگور زمانی بیشتر مشخص میشود که به زنجیره محصولات حاصل از آن نگاه کنیم. انگور علاوه بر عرضه به صورت تازه، میتواند به کشمش، شیره انگور، سرکه و دیگر فراوردههای غذایی تبدیل شود.
این تنوع در مصرف، فرصت مناسبی برای ایجاد ارزش افزوده در مناطق تولیدکننده ایجاد میکند با این حال توسعه صنایع تبدیلی، بستهبندی مناسب، دسترسی به بازارهای صادراتی و کاهش ضایعات از جمله موضوعاتی است که میتواند درآمد باغداران را افزایش دهد.
از تاکستان تا بازار؛ حلقهای که باید کامل شود
تولید انگور در استانهای مختلف ایران، تنها به افزایش سطح زیرکشت یا میزان برداشت محدود نمیشود. کیفیت محصول، اصلاح باغها، مدیریت مصرف آب، توسعه روشهای نوین آبیاری، بستهبندی، فرآوری و ایجاد بازار پایدار، حلقههای بههمپیوستهای هستند که آینده این محصول را تعیین میکنند.
اگرچه نام استانهایی مانند آذربایجان غربی، فارس، قزوین، همدان و خراسان رضوی در میان مناطق مهم انگورخیز کشور دیده میشود، اما تبدیل ظرفیت تاکستانها به ارزش اقتصادی پایدار، نیازمند تقویت زنجیرهای است که از باغ آغاز و به بازار داخلی و صادراتی ختم میشود.
انگور برای بسیاری از روستاها و مناطق باغدار ایران، تنها یک محصول فصلی نیست؛ بلکه بخشی از معیشت خانوار، اشتغال محلی و اقتصاد کشاورزی است؛ ظرفیتی که با توسعه فرآوری و بازاررسانی میتواند سهم بیشتری در اقتصاد استانهای تولیدکننده داشته باشد.
نظر شما