به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، دادههای «بررسی آماری انرژی جهان» در سال ۲۰۲۶، تصویری متناقض از وضعیت مصرف زغالسنگ در سال ۲۰۲۵ ارائه میدهد؛ سالی که در آن مسیرهای متفاوتی برای گذار انرژی در اقتصادهای بزرگ جهان ترسیم شد. در حالی که بخش وسیعی از کشورهای جهان روند کاهشی را در پیش گرفتند یا همچون چین، سطح مصرف خود را ثابت نگه داشتند، ایالات متحده آمریکا و اندونزی بهعنوان پیشرانان اصلی افزایش تقاضا در این حوزه ظاهر شدند، بهطوری که در مجموع پنج کشور چین، هند، ایالات متحده آمریکا، اندونزی و ژاپن، ۸۰ درصد از رشد تقاضای جهانی زغالسنگ را در سال ۲۰۲۵ به خود اختصاص دادند.
در صدر این تحولات، آمریکا با تغییر رویکردی محسوس نسبت به سال ۲۰۲۴، بیشترین افزایش مصرف جهانی را ثبت کرد. مصرف زغالسنگ در این کشور با رشدی ۱۰ درصدی، از ۷.۹۳ به ۸.۷۳ اگزاژول رسید. این جهش ۰.۸ اگزاژولی در حالی رقم خورد که سال پیش از آن، این کشور شاهد کاهش ۳.۴ درصدی مصرف بود. کارشناسان علت این تغییر را سرمای شدید زمستانه و نوسانات بازار گاز طبیعی معرفی کردند؛ وضعیتی که با افزایش بهای گاز، از نظر اقتصادی استفاده از زغالسنگ در نیروگاههای تولید برق را به گزینهای رقابتیتر تبدیل کرد و منجر به افزایش ۹۳.۲ تراواتساعتی تولید برق زغالسنگسوز در برابر کاهش ۶۱.۸ تراواتساعتی برق گازی در این کشور شد.
در مقابل اروپا مسیری متفاوت را دنبال کرد و سیاستهای جایگزینی انرژیهای تجدیدپذیر و بازنشستگی نیروگاههای قدیمی در آن، به تداوم روند نزولی مصرف (منفی ۳.۱ درصد) و عرضه (منفی ۶.۳ درصد) انجامید. اگرچه اروپا طی یک دهه اخیر (۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵) واردات زغالسنگ خود را بیش از ۵۰ درصد کاهش داده، اما همچنان برای تأمین ۴۱ درصد از نیاز خود به واردات وابسته است و روسیه همچنان در جایگاه نخست تأمینکنندگان این قاره قرار دارد.
در این میان، چین که بهتنهایی ۵۶ درصد از مصرف و ۵۲ درصد از تولید جهانی زغالسنگ را در اختیار دارد، در سال ۲۰۲۵ عملکردی غیرمنتظره از خود نشان داد و ضمن ثابت نگه داشتن حجم مصرف، واردات خود را ۱۰ درصد کاهش داد. بخش مهمی از تقاضای چین از طریق اندونزی تأمین شد که خود با افزایش ۰.۴۳ اگزاژولی، دومین رشد بزرگ مصرف را پس از آمریکا ثبت کرد. اندونزی در سال ۲۰۲۵ با صادرات ۱۰.۴ اگزاژول زغالسنگ به چین، جایگاه خود را بهعنوان بزرگترین صادرکننده این سوخت در جهان تثبیت کرد؛ رقمی که دو برابر بیشتر از میزان مصرف داخلی این کشور است.
به این ترتیب نگاهی به آمار سال ۲۰۲۵ نشان میدهد که بازار جهانی زغالسنگ در یک بنبست رویکردی به سر میبرد؛ از یک سو تلاشهای پیوسته اروپا برای کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی، از سوی دیگر ثبات سنگین مصرف در چین و در نهایت بازگشت ایالات متحده آمریکا به مدار مصرف زغالسنگ که نشان میدهد گذار جهانی به سمت انرژیهای پاک، همچنان تابعی از نوسانات اقتصادی و شرایط اقلیمی محلی است.
نظر شما