به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، شهرهایی که در سال ۲۰۲۶، بهترین آمادگی را برای رویارویی با رشد سریع جمعیت دارند، آنهایی نخواهند بود که بیشترین خانهها یا بزرگترین راهها را میسازند، بلکه شهرهایی خواهند بود که بتوانند چندین سامانه را بهطور همزمان با یکدیگر، هماهنگ کنند. در واقع مسکن باید با حملونقل، پیوند داشته باشد و حملونقل نیز باید با فرصتهای شغلی، هماهنگ باشد. محلههای تازه باید از آب، خدمات بهداشتی، مدرسه و مرکزهای درمانی، برخوردار باشند. زیرساختها نیز باید بر پایه شرایط آبوهوایی آینده، طراحی شوند و دولتهای محلی باید توان مالی لازم برای مدیریت گسترش شهرها را داشته باشند.
رشد سریع جمعیت هم یک چالش است و هم یک فرصت و شهرها نباید منتظر بمانند تا افزایش جمعیت، رخ دهد و سپس برای آن آماده شوند. موفقترین شهرها آنهایی خواهند بود که از چندین دهه قبل برنامهریزی کنند، سرمایهگذاری زودهنگام انجام دهند و مسکن، زیرساخت، حملونقل، تابآوری در برابر دگرگونیهای آبوهوایی و فرصتهای اقتصادی را در قالب یک راهبرد شهری هماهنگ و یکپارچه، به یکدیگر پیوند دهند.
سازگار کردن رشد شهری با دگرگونیهای آبوهوایی
در عصر جدید شهرها نباید تنها خود را برای جمعیت بیشتر آماده کنند، بلکه باید برای اسکان جمعیتی بیشتر در شرایط آبوهوایی شدید نیز آمادگی داشته باشند. گزارش شهرهای جهان در سال ۲۰۲۶ بر ضرورت ساخت خانههای کممصرف، با تولید کربن کم و نیز ایجاد زیرساختهای شهری تابآور، تأکید میکند. این موضوع بهویژه برای شهرهای در حال رشد آفریقا و آسیا اهمیت دارد، زیرا در حالی که ساختمانها و زیرساختهای تازه ساخته میشوند، خطرهایی همچون گرمای شدید، سیلاب و دیگر پیامدهای تشدید شرایط آبوهوایی نیز رو به افزایش است.
برای نمونه، در اوگاندا، بانک جهانی با اجرای برنامهای ششساله برای توسعه شهری، موافقت کرد که هدف آن بهبود مدیریت شهری و گسترش دسترسی به زیرساختها، خدمات و فرصتهای شغلی سازگار با شرایط آبوهوایی است. این برنامه پاسخی مستقیم به گسترش سریع شهرنشینی در این کشور است؛ جایی که پیشبینی میشود جمعیت شهری اوگاندا طی دو دهه آینده، بیش از دو برابر شود. ماداگاسکار نیز نمونهای دیگر است. در ماه ژوئیه ۲۰۲۶، بانک جهانی با اختصاص ۲۲۵ میلیون دلار برای مناطق آنتاناناریوو و تواماسینا موافقت کرد تا تابآوری در برابر دگرگونیهای آبوهوایی، زیرساختها و ایجاد فرصتهای شغلی تقویت شود. هدف این طرح آن است که تا سال ۲۰۳۲، زیرساختهای مقاوم در برابر دگرگونیهای آبوهوایی برای ۱.۵ میلیون نفر فراهم شود، ۲۰ هزار خانه بر پایه معیارهای تابآوری بازسازی شود و اسناد مالکیت ۵۰ هزار قطعه زمین بهبود یابد.
تقویت شهرهای کوچکتر و منطقههای شهری بزرگ
رشد سریع جمعیت همیشه در محدوده سنتی یک شهر بزرگ رخ نمیدهد. منطقههای شهری بزرگ بهتدریج به شهرها و شهرستانهای پیرامون، گسترش مییابند و همین امر نیاز به برنامهریزی منطقهای را افزایش میدهد. این روند بهویژه در قاره آسیا به وضوح دیده میشود. بررسی بانک توسعه آسیایی در سال ۲۰۲۶، درباره شهرنشینی چین نشان میدهد که مجموعههای شهری در حال رشد، به پیوندهای بهتر حملونقل و ارتباطهای دیجیتالی میان شهرهای مرکزی و حومه شهرها و همچنین هماهنگی بیشتر در خدمات همگانی و بهرهبرداری از زمین، نیاز دارند. بنابراین نگاه برنامهریزی شهری بهتدریج از «برنامهریزی برای یک شهر» به «برنامهریزی برای یک منطقه شهری»، تغییر میکند.
بهرهگیری از دادههای دقیق برای پیشبینی رشد جمعیت
یکی دیگر از دگرگونیهای مهم سال ۲۰۲۶، استفاده روزافزون از دادههای دقیق شهری برای برنامهریزی جمعیت است. در همایش جهانی شهری سال ۲۰۲۶، سازمان ملل از برآوردهای تازهای درباره شهرها سخن میگوید که نشان میدهد هر شهر از نظر جمعیت، گستردگی زمین و محدوده ساختوساز، چگونه دگرگون خواهد شد. چنین دادههایی به دولتها کمک میکند پیش از آنکه نیازها از حد بگذرند، محل مورد نیاز برای ساخت مدرسه، بیمارستان، مسکن و شبکههای خدماترسانی را مشخص کنند.
دادههای اهداف توسعه پایدار سازمان ملل در سال ۲۰۲۶ نشان میدهد که بسیاری از شهرها همچنان با کمبود خیابان، فضاهای باز و دسترسی به حملونقل همگانی، روبهرو هستند. نتیجه تحقیقات گردآوریشده از صدها شهر نشان میدهد که بهبودهای انجامشده، در مقایسه با شتاب شهرنشینی و افزایش نیازها، اندک بوده است، از اینرو، دادههای دقیقتر به شهرها امکان میدهد از برنامهریزی واکنشی به سوی برنامهریزی پیشنگر حرکت کنند.
نظر شما