به گزارش خبرگزاری ایمنا، قیمت سوخت در جایگاههای بریتانیا بار دیگر جهش کرده و اینبار، جنگ و ناامنی در مسیرهای حیاتی انرژی بهطورمستقیم به پمپ بنزینها رسیده است. روزنامه گاردین نوشت میانگین قیمت بنزین در این کشور به ۱۶۰ پنس در هر لیتر افزایش یافته؛ رقمی که از نظر اتحادیههای خودرویی و نهادهای ناظر، بالاترین سطح از نوامبر ۲۰۲۲ محسوب میشود، در همین بازه قیمت دیزل نیز به ۱۷۹ پنس در هر لیتر رسیده و پیشبینیها از احتمال افزایش بیشتر آن در هفتههای آینده حکایت دارد.
گزارش RAC نشان میدهد این رشد، یک جهش تدریجی اما پیوسته بوده است، بنزین از کف ۱۵۰.۵۹ پنس درششم ژوئیه، بیش از ۹.۳۸ پنس بالا آمده و دیزل نیز از کف نهم ژوئیه، ۱۴.۵ پنس افزایش پیدا کرده است، به گفته RAC این جهش دوباره در شرایطی رخ داده که هزینه پر کردن باک یک خودروی خانوادگی با بنزین معمولی به ۸۸ پوند رسیده و پر کردن باک یک خودروی دیزلی حدود ۱۰ پوند بیشتر هزینه دارد، به بیان دیگر فشار تورمی سوخت دیگر تنها یک شاخص اقتصادی نیست؛ بلکه بهطور مستقیم به بودجه خانوارها، سفرهای تابستانی و هزینه تردد روزمره ضربه میزند.
ریشه این افزایش، در بازار جهانی نفت و اختلال در تردد انرژی در خاورمیانه جستوجو میشود، گاردین گزارش داد که بهای نفت برنت در روز جمعه بیش از یک درصد رشد کرد و از ۹۰ دلار در هر بشکه عبور کرد؛ افزایشی که پس از اعلام حمله به دو نفتکش در مسیر تنگه هرمز و تغییر مسیر چهار شناور دیگر رخ داد، در همین حال Reuters نیز نوشت که شرکتهای بزرگ نفتی آمریکا، از جمله ExxonMobil و Chevron، هشدار دادهاند که عرضه جهانی دیزل و فراوردههای پالایشی در نیمه دوم سال همچنان محدود خواهد ماند و این محدودیت میتواند قیمتها را برای مدت طولانی بالا نگه دارد.
تأثیر این موج قیمتی، در زمانی نمایان شده که بریتانیا در آستانه اوج سفرهای تابستانی قرار دارد، به گفته AA حدود ۲۰.۵ میلیون راننده بریتانیایی در هفته سوم فصل تعطیلات تابستانی راهی جاده خواهند شد، از این میان ۲.۲ میلیون نفر مسافت ۱۰۰ تا ۲۰۰ مایل، ۱.۵ میلیون نفر ۲۰۰ تا ۳۰۰ مایل و ۱.۳ میلیون نفر مسافتهای بیشتر را طی میکنند، همین همزمانی نگرانیها را درباره تشدید فشار مالی بر خانوارها دوچندان کرده است؛ بهویژه آنکه افزایش قیمت سوخت بهطورمعمول در هزینه غذا، حملونقل، خدمات و حتی تورم انتظاری نیز بازتاب پیدا میکند.
در کنار عامل ژئوپلیتیک، سیاستگذاری داخلی بریتانیا نیز در این خبر نقش دارد، گاردین به سازوکار جدید Fuel Finder اشاره کرده؛ سامانهای دولتی که از دوم فوریه ۲۰۲۶ راهاندازی شده و جایگاههای سوخت را ملزم میکند تغییر قیمتها را ظرف ۳۰ دقیقه گزارش کنند، هدف این طرح شفافسازی بازار، کاهش شکاف میان قیمت عمدهفروشی و قیمت پمپ، و محدود کردن رفتارهای موسوم به «rocket and feather» است، یعنی بالا رفتن سریع قیمت و پایین آمدن کند آن، با این حال حتی با وجود این ابزار شفافیت، اثر شوک نفتی و ناامنی منطقهای هنوز از آنقدر قوی است که بتواند قیمت جایگاهها را به سرعت به بالا هل بدهد.
آنچه اکنون در بریتانیا دیده میشود تنها یک جهش مقطعی در قیمت بنزین نیست؛ بلکه نشانهای از شکنندگی بازار انرژی در برابر بحرانهای ژئوپلیتیک است، هر بار که تنگه هرمز حملونقل نفتکشها یا درگیری مستقیم در خاورمیانه با اختلال روبهرو میشود، نخستین نشانه آن نه در اتاقهای سیاستگذاری، بلکه روی قبضهای سوخت، هزینه سفر و سبد خانوار ظاهر میشود. از این نگاه، بنزین ۱۶۰ پنی در بریتانیا تنها یک عدد نیست، علامت هشدار تازهای است درباره پیوند مستقیم جنگ، انرژی و معیشت.
نظر شما