به گزارش خبرگزاری ایمنا، فلات تبت که بهدلیل ارتفاع زیاد و نقش آن در تأمین آب رودخانههای مهم آسیا «سقف جهان» و «برج آب آسیا» نام گرفته، اکنون به مرکز یکی از بزرگترین پروژههای مهندسی تاریخ تبدیل شده است؛ چین در این منطقه ساخت مجموعه سدهای مِدُگ (Motuo) را آغاز کرده که قرار است با ظرفیت تولید سالانه حدود ۳۰۰ تراواتساعت برق، بزرگترین سامانه برقآبی جهان باشد.
این پروژه روی رودخانه یارلونگ تسانگپو ساخته میشود؛ رودخانهای که پس از ورود به هند با نام برهماپوترا شناخته شده و منبع حیاتی آب و کشاورزی برای میلیونها نفر در هند و بنگلادش است؛ طرح چین شامل ساخت چند سد و تونلهایی در دل کوه نامچا باروا است که آب را با اختلاف ارتفاع حدود ۲ هزار متر عبور میدهد تا انرژی عظیمی تولید شود.
حامیان این پروژه معتقدند سد مِدُگ میتواند به کاهش مصرف زغالسنگ، توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و تأمین برق صنایع چین کمک کند. پکن همچنین در تلاش است با استفاده از خطوط انتقال فشار قوی، این انرژی را به مناطق صنعتی پرمصرف منتقل کند.
از طرفی منتقدان هشدار میدهند کنترل جریان یکی از مهمترین رودخانههای آسیا میتواند پیامدهای گستردهای برای کشورهای پاییندست داشته باشد. کاهش انتقال رسوبات رودخانه، تهدید کشاورزی و تغییر چرخه طبیعی آب از جمله نگرانیهای مطرحشده است.
از سوی دیگر ساخت چنین سازه عظیمی در یکی از زلزلهخیزترین مناطق جهان، خطرات مهندسی قابل توجهی ایجاد میکند؛ فلات تبت در سالهای اخیر شاهد زمینلرزههای شدید بوده و کارشناسان نسبت به احتمال رانش زمین و آسیبپذیری سدها در برابر فعالیتهای لرزهای هشدار دادهاند.
چین تاکنون هزاران سد ساخته و این پروژه را بخشی از مسیر حرکت به سمت انرژی پاک میداند، اما منتقدان معتقدند مقیاس بیسابقه این طرح نشان میدهد مرز میان توسعه فناوری و دخالت گسترده در طبیعت تا چه اندازه باریک شده است.
سد مِدُگ تنها یک پروژه انرژی نیست، بلکه نمادی از رقابت بر سر کنترل منابع حیاتی آب در آسیا است؛ جایی که تصمیمهای یک کشور میتواند بر زندگی صدها میلیون نفر در کشورهای همسایه اثر بگذارد.
نظر شما