به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از GOAL، شکست آرژانتین برابر اسپانیا در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ شاید پایان رویای دفاع از عنوان قهرمانی جهان بود، اما اشکهای لیونل مسی پس از سوت پایان، معنایی فراتر از یک شکست ساده داشت. ستاره ۳۹ ساله فوتبال جهان که بار دیگر تیمش را تا فینال بزرگترین تورنمنت فوتبال دنیا هدایت کرده بود، حالا بیش از هر زمان دیگری به پایان دوران حضورش در تیم ملی نزدیک به نظر میرسد.
تصاویر ثبتشده از چهره گریان مسی در ورزشگاه نیویورک/نیوجرسی، بسیاری را به این نتیجه رساند که شاید این آخرین حضور او با پیراهن آلبیسلسته در یک رقابت بزرگ باشد. با این حال، حتی اگر این پایان راه باشد، چیزی از میراث فوتبالی او کم نخواهد شد؛ میراثی که سالها پیش تثبیت شد.
در این مسابقه، برخلاف بسیاری از دیدارهای قبلی، مسی نقش پررنگ همیشگی را نداشت. همتیمیهای او بیشتر به درگیریهای فیزیکی و متوقف کردن جریان بازی روی آورده بودند تا اینکه شرایط را برای درخشش شماره ۱۰ خود فراهم کنند. همین موضوع باعث شد کاپیتان آرژانتین برای نخستین بار در این جام تا این اندازه از متن مسابقه دور بماند.
با وجود تلخی شکست، این پایان احتمالی چیزی از ارزش رابطهای که طی دو دهه میان مسی و مردم آرژانتین شکل گرفت، کم نمیکند. اگرچه پایان این داستان میتواند غمانگیز باشد، اما با مرور آنچه او برای فوتبال کشورش رقم زده است، این اندوه خیلی زود جای خود را به افتخار خواهد داد.
دردی که با صبوری درمان شد
دوران ملی لیونل مسی بیش از هر چیز، داستان استقامت و بازگشت است؛ همان ویژگیای که تیم تحت هدایت لیونل اسکالونی نیز طی سالهای اخیر به نمایش گذاشته است. کمتر کسی به یاد دارد که مسی حدود ۱۰ سال پیش تا آستانه خداحافظی کامل از تیم ملی پیش رفت، اما او تصمیم گرفت ادامه دهد و سرانجام پس از ۳۴ سالگی، هر سه جام بزرگ ملی ممکن را با آرژانتین فتح کرد.
شکست مقابل اسپانیا در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ بدون تردید برای او بسیار سنگین بود. خود مسی نیز پس از مسابقه گفت:این شکست درد بسیار بزرگی دارد و زمان زیادی لازم است تا این زخم التیام پیدا کند. با این حال، هر تصمیمی که برای آینده بگیرم، میتوانم با آرامش خاطر به گذشته نگاه کنم، زیرا جایگاهم در تاریخ فوتبال مدتها پیش تثبیت شده است.
او پیش از آغاز جام جهانی نیز جملهای گفته بود که حالا بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا کرده است: من در جام جهانی قطر فوتبال را کامل کردم.
دورانی پر از فراز و نشیب
همیشه باید به یاد داشت که مسیر ملی لیونل مسی میتوانست کاملاً متفاوت رقم بخورد؛ حتی این احتمال وجود داشت که داستان او با تیم ملی آرژانتین یک دهه پیش به پایان برسد.
پس از آنکه مسی در اواخر دهه ۲۰۰۰ به یک ابرستاره جهانی تبدیل شد، آرژانتین تصمیم گرفت تمام ساختار تیم ملی را حول او بنا کند، اما در سالهای نخست، او نتوانست در بزرگترین تورنمنتها انتظارات را برآورده کند.
مسی در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی و همچنین کوپا آمهریکای ۲۰۱۱ موفق به گلزنی نشد و آرژانتین در هر دو رقابت در مرحله یکچهارم نهایی حذف شد.
این ناکامیها، آغاز سختترین دوران دوران ملی او بود؛ دورانی که پس از سپردن بازوبند کاپیتانی در ۲۴ سالگی، سه شکست متوالی در فینالها را تجربه کرد؛ اتفاقی که در نهایت باعث شد تصمیم به خداحافظی از فوتبال ملی بگیرد.
ابتدا شکست در وقتهای اضافه مقابل آلمان در فینال جام جهانی ۲۰۱۴ رقم خورد. پس از آن، آرژانتین در فینال کوپا آمهریکای ۲۰۱۵ برابر شیلی مغلوب شد و یک سال بعد نیز دوباره در همان مسابقات و مقابل همان حریف شکست خورد؛ ناکامیای که به نظر میرسید مسی را برای همیشه از تیم ملی دور خواهد کرد.
اما خداحافظی او تنها کمتر از دو ماه دوام آورد. مسی از تصمیم خود بازگشت و در آن زمان گفت: ما باید خیلی از مشکلات فوتبال آرژانتین را حل کنیم، اما ترجیح میدهم این کار را از درون انجام دهم، نه اینکه از بیرون فقط انتقاد کنم.
او سپس آرژانتین را به جام جهانی ۲۰۱۸ رساند؛ هرچند آن رقابت نیز با حذف در مرحله یکهشتم نهایی پایان یافت، اما اتفاق مهمتر پس از آن رخ داد؛ جایی که لیونل اسکالونی، ابتدا به صورت موقت، هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت؛ تصمیمی که بعدها به یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ فوتبال آرژانتین تبدیل شد.
پیوندی ناگسستنی
بدون تردید، تغییر تصمیم مسی برای ادامه حضور در تیم ملی و انتصاب لیونل اسکالونی به عنوان سرمربی، دو اتفاق سرنوشتساز در تاریخ معاصر فوتبال آرژانتین بودند.
شروع کار اسکالونی آسان نبود. بسیاری از کارشناسان با انتخاب او مخالف بودند و پس از ناکامی در فتح کوپا آمهریکای ۲۰۱۹ نیز انتقادها شدت گرفت، اما در سالهای بعد او به تدریج تیمی ساخت که از مجموع نفراتش قدرتمندتر بود؛ تیمی که با تکیه بر روحیه جنگندگی، انسجام تاکتیکی و البته حضور لیونل مسی در خط حمله، به یکی از موفقترین نسلهای تاریخ فوتبال آرژانتین تبدیل شد.
اسکالونی فلسفه خود را اینگونه توصیف کرده بود: فوتبال یعنی قلب، غریزه و هرگز تسلیم نشدن.
آرژانتین تحت هدایت او ۳۶ مسابقه متوالی شکست نخورد و در همین مسیر، طلسم ۲۸ ساله ناکامی در کسب جام را شکست و با پیروزی برابر برزیل در فینال کوپا آمهریکای ۲۰۲۱ قهرمان شد.
مسی در آن رقابتها، در ۳۴ سالگی، بار دیگر در اوج قرار داشت و روی ۷۵ درصد گلهای تیمش تأثیر مستقیم گذاشت تا نخستین جام بزرگ ملی دوران حرفهای خود را بالای سر ببرد.
همین روند موفقیت، به جام جهانی ۲۰۲۲ قطر نیز کشیده شد؛ جایی که آرژانتین با وجود شکست غیرمنتظره مقابل عربستان در نخستین بازی، در نهایت پس از غلبه بر فرانسه در ضربات پنالتی، قهرمان جهان شد. مسی در آن جام نیز نقش اصلی را ایفا کرد؛ او با ۱۰ مشارکت مستقیم در گلها و دو گل در فینال، جایگاه خود را به عنوان یکی از بزرگترین فوتبالیستهای تاریخ تثبیت کرد.
این داستان بازگشت، یکی از بزرگترین روایتهای تاریخ فوتبال بود؛ بازیکنی که در سال ۲۰۱۶ از تیم ملی خداحافظی کرده بود، تنها شش سال بعد به قهرمان جهان تبدیل شد و به تعبیر خودش «فوتبال را کامل کرد».
از همان زمان، رابطه مسی با تیم ملی و مردم آرژانتین به پیوندی ناگسستنی تبدیل شد.
آغاز پایان
با وجود اینکه آرژانتین در سال ۲۰۲۴ بار دیگر قهرمان کوپا آمهریکا شد، از همان ابتدا این احساس وجود داشت که دفاع از عنوان قهرمانی جهان در جام جهانی ۲۰۲۶ کار بسیار دشواری خواهد بود؛ زیرا بخش بزرگی از ترکیب قهرمان ۲۰۲۲ همچنان حفظ شده بود و روند جوانگرایی با سرعت کافی پیش نرفته بود.
از سوی دیگر، وضعیت جسمانی لیونل مسی نیز بارها مورد بحث قرار گرفت. او در سالهای اخیر بارها با مصدومیتهای جزئی روبهرو شده بود و حتی لیونل اسکالونی نیز در ماه مارس اعتراف کرده بود که ستاره اینتر میامی هنوز درباره حضور در جام جهانی تصمیم نهایی خود را نگرفته است.
در نهایت، مسی در فهرست آرژانتین قرار گرفت و بار دیگر تمام توان خود را برای کشورش به میدان آورد؛ تورنمنتی که احتمالاً آخرین جام جهانی دوران حرفهای او خواهد بود.
او در مسیر رسیدن آرژانتین به فینال، هشت گل به ثمر رساند و چهار پاس گل ثبت کرد و یکی از جذابترین رقابتهای تاریخ کفش طلای جام جهانی را رقم زد. بار دیگر، مسی بارها تیمش را از آستانه حذف نجات داد، اما در دیدار پایانی دیگر معجزه او کافی نبود.
سقوط در حالی که جنگیدند
میراث لیونل مسی در فوتبال جهان، مدتها پیش از فینال نیویورک تثبیت شده بود؛ موضوعی که اهمیت ویژهای پیدا کرد، زیرا همتیمیهای او در این مسابقه بیشتر به خاطر رفتارهای فیزیکی و درگیریهای مداوم در مرکز توجه قرار گرفتند تا کیفیت فنی خود.
در طول مسابقه، آرژانتینیها بارها با خطاهای خشن تلاش کردند ریتم بازی اسپانیا را بر هم بزنند و همین رویکرد در نهایت به ضرر آنها تمام شد.
انزو فرناندز پس از خطای شدید روی پائو کوبارسی در وقتهای اضافه، دومین کارت زرد خود را دریافت کرد و اخراج شد تا آرژانتین دقایق پایانی را ۱۰ نفره دنبال کند. در نهایت، گل دقیقه ۱۰۶ فران تورس سرنوشت بازی را تعیین کرد و این بار خبری از یک معجزه دیگر از سوی لیونل مسی نبود.
برای نخستین بار در این جام، کاپیتان آرژانتین تنها یک تماشاگر در زمین بود؛ بازیکنی که بیشتر نظارهگر خطاهای پیاپی همتیمیهایش بود تا دریافتکننده پاسهایی که بتواند با آنها تفاوت را رقم بزند.
شاید گویاترین آمار این مسابقه نیز همین باشد؛ تیمی که لیونل مسی در خط حملهاش حضور داشت، در ۹۰ دقیقه قانونی حتی یک شوت هم به سمت دروازه اسپانیا نزد؛ اتفاقی که از زمان آغاز ثبت آمارها در سال ۱۹۶۶، برای نخستین بار در یک فینال جام جهانی رخ داد. اولین شوت آرژانتین در این مسابقه تازه در دقیقه ۱۱۷ ثبت شد.
خداحافظی بیصدا
پس از پایان مسابقه، خبرنگاران حاضر در ورزشگاه منتظر بودند شاید لیونل مسی خبر مهمی درباره آینده خود اعلام کند، اما چنین اتفاقی رخ نداد. طبق گزارشها، ستاره ۳۹ ساله آرژانتین در سکوت، همتیمیهایش را از میکسدزون عبور داد و بدون گفتوگو با رسانهها، ورزشگاه را ترک کرد.
تنها فردی که مقابل خبرنگاران ایستاد، لیونل اسکالونی بود؛ او گفت: بازیکنان در شرایط روحی مناسبی برای صحبت کردن نبودند و این کاملاً طبیعی است.
کاروان آرژانتین ساعاتی بعد نیویورک را ترک کرد و به بوئنوسآیرس بازگشت، اما هنوز هیچ موضع رسمی درباره آینده لیونل مسی در تیم ملی اعلام نشده است.
پایان یک عصر؛ میراثی که ماندگار شد
اسکالونی در نشست خبری پس از مسابقه، همانند همیشه با احساس از کاپیتان تیمش صحبت کرد اما درباره آینده او پاسخی قطعی نداد.
او گفت: ۳۹ سال دارد و کاری که انجام داده فوقالعاده است. همه مردم آرژانتین از او حمایت میکنند و امیدوارم همیشه به آنچه برای فوتبال کشورمان انجام داده افتخار کنند، زیرا او بهترین بازیکنی است که تاکنون در زمین فوتبال دیدهایم.
اسکالونی همچنین درباره آینده خودش نیز صحبت کرد و اعتراف کرد ادامه همکاری با تیم ملی آسان نخواهد بود.
او اظهار کرد: اگر رئیس فدراسیون بخواهد تا پایان سال میمانم، اما بعد از آن ادامه دادن بسیار سخت خواهد بود. برای ادامه باید دوباره گروهی مانند این نسل بسازیم و این کار آسان نیست. این موضوع روح مرا آزار میدهد.
با این حال، اگر فینال ۲۰۲۶ پایانی بر دوران حضور لیونل مسی در تیم ملی باشد، بدون شک این مسابقه هرگز بازیای نخواهد بود که میراث او را تعریف کند.
آنچه از مسی در تاریخ باقی خواهد ماند، نه شکست مقابل اسپانیا، بلکه قهرمانی تاریخی در جام جهانی ۲۰۲۲، بازگشتی فراموشنشدنی پس از خداحافظی و دو دهه افتخار با پیراهن آلبیسلسته است؛ میراثی که دیگر هیچ نتیجهای قادر به تغییر آن نخواهد بود.
شاید تنها خود مسی بداند اشکهایش پس از دریافت مدال نقره، برای پایان احتمالی داستانش با آرژانتین بود یا صرفاً از تلخی شکست؛ اما همانطور که خودش پیشتر گفته بود، او سالها قبل فوتبال را کامل کرده بود و هر موفقیت دیگری، تنها پاداشی اضافه برای اسطورهای بود که نامش برای همیشه در تاریخ این ورزش جاودانه خواهد ماند.
نظر شما